ذهنيت اشتباه مدافعان وزارت نفت درباره قيمت گاز
قطر گران و ایران ارزان میفروشد!
برای دفاع از قرارداد فروش گاز به شرکت ایرانی - نروژی استدلالهای حیرتانگیز تمامی ندارد. یک استدلالها روی قطر متمرکز شده است و میگوید این شرکت سالانه ۷۸ میلیون تن صادرات الانجی دارد و ایران سهمی صفر دارد.
به گزارش خبرگزاری بسیج، روزنامه جوان در سرمقاله اقتصادی خود نوشت: برای دفاع از قرارداد فروش گاز به شرکت ایرانی - نروژی استدلالهای حیرتانگیز تمامی ندارد. یکی از این استدلالها روی قطر متمرکز شده است و میگوید این شرکت سالانه ۷۸ میلیون تن صادرات الانجی دارد و ایران سهمی صفر دارد.
این اعداد به حدی در نگاه نخست جذاب هستند که مخاطب را به طرفداری از این قرارداد ترغیب میکند، در حالی که این یکطرف سکه است.
همه تولید گاز قطریها از میدان مشترک پارسجنوبی است؛ قطریها بیش از ۶۰۰ میلیون متر مکعب گاز از این میدان برداشت میکنند که چارهای جز صادرات ندارند.
این اعداد به حدی در نگاه نخست جذاب هستند که مخاطب را به طرفداری از این قرارداد ترغیب میکند، در حالی که این یکطرف سکه است.
همه تولید گاز قطریها از میدان مشترک پارسجنوبی است؛ قطریها بیش از ۶۰۰ میلیون متر مکعب گاز از این میدان برداشت میکنند که چارهای جز صادرات ندارند.
زیرا این کشور ۵ / ۲میلیون نفری نه به اندازه ایران ۸۰ میلیون نفر جمعیت دارد و نه وسعت جغرافیایی ایران و صنایع وابسته به نفت و گاز را داراست. از لحاظ صنایع نفت، گاز و صنایع وابسته به انرژیهای فسیلی، شاید به اندازه ۱۰ درصد ایران هم مصرف انرژی نداشته باشد، پس طبیعی است باید برای صادرات گاز دست به ارزانفروشی بزند که البته بررسیهای موجود نشان میدهد چنین ذهنیتی هم عاری از واقعیات است. با وجود اینکه قطریها هیچ چارهای جز صادرات گاز ندارند، اما با این وجود یکی از گرانترین گازهای جهانی را دارند. بهعنوان نمونه این کشور برای ساخت مجتمعهای پتروشیمی در کشور خود قیمت خوراک را ۱۵ سنت تعیین کرده که این رقم در ایران ۸ سنت است. همچنین بر اساس آمارهای موجود قیمت الانجی قطر طی سالهای گذشته گرانتر از قیمت گاز امریکا، ترکمنستان و... است که نشان میدهد قطر با وجود محدودیتهای فراوان در مصرف و عرضه جهانی گاز دست به ارزانفروشی نزده است، درست برعکس ایران.
مقایسه قطر و ایران در موضوع گاز خطاست
قطریها به دلیل جبر جغرافیایی و نیاز نداشتن به گاز، صادرات گاز را در پیش گرفتهاند که قطعاً با ایران تفاوتهای فاحشی دارد. ظرفیت ۴ میلیون بشکهای نفت ایران و نیاز شدید مخازن نفتی به تزریق گاز - حداقل ۲۰۰ میلیون متر مکعب در روز- و همچنین سرمایهگذاریهای صورت گرفته در بخش حملونقل، گازسوز کردن نیروگاهها، توسعه صنعت پتروشیمی و... در کنار مصرف خانگی و تجاری موجب شده است تا گاز نقشی اساسی در سبد مصرفی کشور داشته باشد. چنین شرایطی را نمیتوان به قطر نسبت داد، زیرا این کشور ۵ / ۲ میلیون نفری نیاز بسیار کمتری به گاز طبیعی دارد و با توجه به مازاد بودن تولید گاز این کشور، طبیعی است که به سمت صادرات گاز روی بیارود، ولو با قیمتهایی بسیار کمتر.
حتی اگر قطریها هر متر مکعب گاز طبیعی را ۵ سنت به فروش برسانند باز هم برایشان سود است؛ چراکه انبوهی از درآمدهای گازی را نصیب آنها میکند، ولی با این وجود هیچگاه دست به ارزانفروشی نزدهاند.
قطر خط لولهای ندارد
یکی دیگر از تفاوتهای ایران و قطر در مصرف و صادرات گاز، دسترسی ایران به صادرات گاز از طریق خط لوله است، در حالی که قطریها از چنین امتیازی برخوردار نیستند و طبیعی است که به صادرات گاز از طریق الانجی روی بیاورند.
صنایع ایران نیاز به گاز دارد
کسانی که ایران و قطر را مقایسه میکنند و به طور گزینشی آمارهای صادرات گاز را عنوان میکنند بهتر است به میزان تولید نفت و نیاز به تزریق گاز این دو کشور، حجم تولید محصولات پتروشیمی، میزان مصرف داخلی گاز، تولید برق از گاز، سهم حملونقل از گاز طبیعی را هم لحاظ کرده و در نهایت با توجه به جمعیت دو کشور، این مهم را روشن کنند که در چنین شرایطی، ارزانفروشی گاز برای به دست آوردن سهمی از بازار الانجی برای کشورمان منطقی است یا خیر؟
در نهایت دقت کنید که بین ۷۰ تا ۸۰ درصد جمعیت قطر، نیروهای کاری هستند که به طور عمده از شرق آسیا و خاورمیانه به این کشور کوچک سر ریز شدهاند. این بدان معناست که در خوش بینانهترین حالت حدود ۷۰۰ هزار نفر صاحب منابع گازی این کشور هستند نه ۸۰ میلیون نفر! برای ۷۰۰ هزار نفر جمعیت قطری تولید بیش از ۶۰۰ میلیون متر مکعب گاز و صادرات آن حتی به قیمتی نازل، خودش سود سرشاری است و به هیچ عنوان قابل مقایسه با ایران ۸۰ میلیون نفری نیست.
مصرف میانگین گاز قطر حدود ۶۰ میلیون متر مکعب در روز است که یک دهم مصرف داخلی گاز ایران در همه بخشها و همچنین ۱۰ درصد تولید گازش است؛ پس طبیعی است به سمت صادرات گاز به هر قیمتی روی بیارود که اگر چنین نکند با بحران بزرگی مواجه میشود. با وجود چنین محدودیتی، اما باز هم قطر دست به ارزانفروشی نزده است و یکی از گرانترین گازهای جهان را دارد. برخلاف نظر وزیر نفت که معتقد است باید برای گاز کشور فکری کرد و بهترین راه ارزانفروشی است، اما قطر با گاز فوقالعاده مازادی که دارد باید فقط در صادرات متمرکز شود، اما هیچگاه به ارزانفروشی دست نزده است.
مقایسه قطر و ایران در موضوع گاز خطاست
قطریها به دلیل جبر جغرافیایی و نیاز نداشتن به گاز، صادرات گاز را در پیش گرفتهاند که قطعاً با ایران تفاوتهای فاحشی دارد. ظرفیت ۴ میلیون بشکهای نفت ایران و نیاز شدید مخازن نفتی به تزریق گاز - حداقل ۲۰۰ میلیون متر مکعب در روز- و همچنین سرمایهگذاریهای صورت گرفته در بخش حملونقل، گازسوز کردن نیروگاهها، توسعه صنعت پتروشیمی و... در کنار مصرف خانگی و تجاری موجب شده است تا گاز نقشی اساسی در سبد مصرفی کشور داشته باشد. چنین شرایطی را نمیتوان به قطر نسبت داد، زیرا این کشور ۵ / ۲ میلیون نفری نیاز بسیار کمتری به گاز طبیعی دارد و با توجه به مازاد بودن تولید گاز این کشور، طبیعی است که به سمت صادرات گاز روی بیارود، ولو با قیمتهایی بسیار کمتر.
حتی اگر قطریها هر متر مکعب گاز طبیعی را ۵ سنت به فروش برسانند باز هم برایشان سود است؛ چراکه انبوهی از درآمدهای گازی را نصیب آنها میکند، ولی با این وجود هیچگاه دست به ارزانفروشی نزدهاند.
قطر خط لولهای ندارد
یکی دیگر از تفاوتهای ایران و قطر در مصرف و صادرات گاز، دسترسی ایران به صادرات گاز از طریق خط لوله است، در حالی که قطریها از چنین امتیازی برخوردار نیستند و طبیعی است که به صادرات گاز از طریق الانجی روی بیاورند.
صنایع ایران نیاز به گاز دارد
کسانی که ایران و قطر را مقایسه میکنند و به طور گزینشی آمارهای صادرات گاز را عنوان میکنند بهتر است به میزان تولید نفت و نیاز به تزریق گاز این دو کشور، حجم تولید محصولات پتروشیمی، میزان مصرف داخلی گاز، تولید برق از گاز، سهم حملونقل از گاز طبیعی را هم لحاظ کرده و در نهایت با توجه به جمعیت دو کشور، این مهم را روشن کنند که در چنین شرایطی، ارزانفروشی گاز برای به دست آوردن سهمی از بازار الانجی برای کشورمان منطقی است یا خیر؟
در نهایت دقت کنید که بین ۷۰ تا ۸۰ درصد جمعیت قطر، نیروهای کاری هستند که به طور عمده از شرق آسیا و خاورمیانه به این کشور کوچک سر ریز شدهاند. این بدان معناست که در خوش بینانهترین حالت حدود ۷۰۰ هزار نفر صاحب منابع گازی این کشور هستند نه ۸۰ میلیون نفر! برای ۷۰۰ هزار نفر جمعیت قطری تولید بیش از ۶۰۰ میلیون متر مکعب گاز و صادرات آن حتی به قیمتی نازل، خودش سود سرشاری است و به هیچ عنوان قابل مقایسه با ایران ۸۰ میلیون نفری نیست.
مصرف میانگین گاز قطر حدود ۶۰ میلیون متر مکعب در روز است که یک دهم مصرف داخلی گاز ایران در همه بخشها و همچنین ۱۰ درصد تولید گازش است؛ پس طبیعی است به سمت صادرات گاز به هر قیمتی روی بیارود که اگر چنین نکند با بحران بزرگی مواجه میشود. با وجود چنین محدودیتی، اما باز هم قطر دست به ارزانفروشی نزده است و یکی از گرانترین گازهای جهان را دارد. برخلاف نظر وزیر نفت که معتقد است باید برای گاز کشور فکری کرد و بهترین راه ارزانفروشی است، اما قطر با گاز فوقالعاده مازادی که دارد باید فقط در صادرات متمرکز شود، اما هیچگاه به ارزانفروشی دست نزده است.
منبع: خبرگزاری دانشجو
ارسال نظرات شما
