
به گزارش خبرگزاری بسیج از شهرستان دشتی :نهم دیماه در تاریخ و تقویم انقلاب اسلامی، یومالله است که مردم ایران هرساله آن را پاس میدارند، این روز ماندگار به دنبال هتک حرمت فتنه گران و حامیان جریان فتنه به ساحت سالار شهیدان در عاشورای محرم 88، در قلوب ملت ایران ثبت و ضبط گردید.
محرمی که زیرساخت و بنیاد بسیاری از حرکتهای انقلابی و ضد استکباری ملت ایران در رژیم گذشته و نقطه عطف شکلگیری انقلاب و عامل قوام و تثبیت پایههای انقلاب اسلامی به شمار میرود تا جایی که قافلهسالار انقلاب، امام راحل بارها عامل نگهداری و حفظ اسلام را بزرگداشت ایام محرم و صفر عنوان نمودند.
نهم دی، تنها یک مناسبت نیست بلکه نمادی از حضور با بصیرت ملتی است که ظرفیت درونی دشمنشناسی خود را نشان داد. حماسه ماندگار نه دی با حضور گسترده و چشمگیر مردم در سال 88 و بر اساس بصیرت و دشمنشناسی و باهدف دفاع از ارزشهای انقلاب و حریم ولایت به شکلی خودجوش اتفاق افتاد و شعلههای فتنه را خاموش و دشمنان را دررسیدن به اهدافشان ناکام گذاشت.
این حرکت بزرگ جز با مدد الهی و اعتماد به نصرت خداوند امکانپذیر نبود. اکنون پس از گذشت چندین سال از فتنه 88 و اتفاقات ناگوار آن، ضرورت آشنایی مردم به زوایای آن حادثه تلخ و تبیین مخاطبان نسبت به اهداف دشمنان مترصد و قسمخورده انقلاب امری بدیهی است و صدالبته عبرتآموزی در قبال اتفاقاتی ازایندست نهتنها راهگشا که چراغ راه پویندگان صراط مستقیم انقلاب اسلامی است.
اکنون جریان فتنه، حامیان و ساکنین فتنه در تلاشاند تا بهانحاءمختلف، این حادثه شوم در تاریخ انقلاب اسلامی را دستخوش تحریف کرده و با تبرئه عوامل فتنه آن را به کدورت میان ملت تقلیل داده و زمینه بازگشت آنان را به عرصه سیاسی کشور فراهم نمایند. آشتی ملی، رفع حصر و ... ایدههایی است که در محافل سیاسی حامیان فتنه هر از چند گاهی به گوش میرسد.
اینک تقلیل فتنه عظیم 88 به کدورت نهتنها بیاعتنایی به مؤلفههای امنیتی به شمار میرود بلکه جفایی بزرگ به شهدای فتنه و توهینی آشکار به شعور و بصیرت مردم انقلابی و حماسهساز است. پرداختن به ریشههای فتنه 88 و کالبدشکافی آن بارها توسط تحلیل گران مطالعات انقلاب اسلامی بیانشده است. گر چه حامیان فتنه همواره تأکیددارند که ضرورتی برای بازخوانی فتنهای که برای نظام و انقلاب خسارتبار بوده است در ادبیات سیاسی کشور محلی از اعراب ندارد و از تبیینکنندگان فتنه به کاسبان فتنه یاد میکنند.
لکن بهمنظور پیشگیری از تکرار چنین وقایع تلخی بازخوانی آن ضروری به نظر میرسد. بدون تردید فتنه 88 توطئهای بود که باهدف براندازی نظام اسلامی و در بستر جنگ نرم، با طراحی استکبار جهانی و ایادی آنان شکل گرفت و بهوسیله عمال و سرسپردگان داخلی آنان پیادهسازی شد.
شیوهای که توسط بنیاد دموکراسی جورج سوروس یهودی در برخی کشورها اجرا شد و نتایج قابل قبولی را برای آنان به همراه داشت، همین نتایج قابلقبول بود که آنان را به تکرار و پیادهسازی آن در ایران اسلامی تحریک و تهییج نمود شاید از گذر این براندازی نرم و انقلاب مخملی بتوانند سرسختترین و ایدئولوژیک ترین رژیم مخالف نظام سلطه را از پیش پای خود بردارند.
فتنه سال 88 - در بعد خارجی - از سالها قبل از 88 طراحی و دنبال شده بود. یکی از نشانههای آن این است که سناتور «مککین» کاندیدای جمهوریخواهان در انتخابات سال 2008 در سال 1384 دقیقاً به «جنبش سبز» با همین نام! اشاره میکند و میگوید «در ایران، نظام را با جنبش سبز منهدم میکنیم» مککین همان کسی است در جریان یک سخنرانی در فروردین 1386 در ایالت کارولینای شمالی آوازی منسوب به گروه «بیچ بویز» در پشت میکروفون سر داد که در آن خواندهشده بود: «بر روی ایران بمب، بمب، بمب، بمب بریزیم ...» و البته 10 ماه بعد -19 بهمن 86- راز عصبانیت خود از جمهوری اسلامی را آشکار کرد. کین در مصاحبه با نیویورکتایمز گفت: «من همچنان اندیشناک (هراسان از) بلندهمتی ایرانیان هستم، چراکه چیرگی ایرانی بر منطقه به درازای تاریخ است».
حال این سؤال مطرح است که چرا انتخابات بهعنوان بستر چنین توطئهای انتخاب شد؟ پاسخ روشن است، اساساً بستر وقوع انقلابهای رنگی انتخابات است همچنان که اشاره شد غرب در کشورهایی چون اوکراین، صربستان و گرجستان از طریق انتخابات و با طرح ادعای پوچ تقلب و با بهرهگیری از قدرت رسانه و فریب افکار عمومی توانسته بود با متهم کردن مجریان انتخابات به تقلب، خواستههای معترضان را که با اهداف سلطهگرانه خود تطابق داشت به کرسی نشانده و مهرههای مدنظر خود را در جورچین حاکمیت و مدیریت آن کشورها چینش نمایند.
سناریویی بهمانند کشورهای فوقالذکر در سال 88 در جریان انتخابات ریاست جمهوری در کشورمان به وقوع پیوست که در نوع خود در تاریخ سیاسی انقلاب اسلامی بیسابقه بود. این سناریوی شوم علاوه بر مخدوش نمودن چهره نظام در عرصه بینالملل، خسارتهایی از قبیل سلب اعتماد بخشی از مردم به حاکمیت، ایجاد نگرانی در دل دوستداران و علاقهمندان انقلاب در دنیا، ایجاد شکاف در وحدت و انسجام ملی، خسارتهای فراوان به اموال عمومی و شهادت تعدادی از حافظان نظم و امنیت کشور را به دنبال داشت.
علاوه بر موارد ذکرشده، امیدواری و تقویت امید در دشمنان در شکست انقلاب اسلامی با استفاده از تحریم بود که بلافاصله در دوره پسافتنه و با گرای سرسپردگان غرب در دستور کار آنان قرار گرفت و تا به امروز علیرغم شیفتگی و ذوقزدگی بعضی از مدیران باهدف ارتباط با دنیا و سیاست تشنجزدایی و انجام توافقاتی همچون برجام بدفرجام همچنان به قوت خود باقی است.
شاید به نحوی بتوان فتنهی 88 را هشداری دانست برای آنانی که ساده اندیشانه گمان میکنند که دشمنان از توطئه برضد انقلاب اسلامی دست برداشتهاند: درواقع فتنه سال 88 برآیند همه فتنههایی بود که از پیش از پیروزی انقلاب باهدف در هم کوبیدن یا انحراف انقلاب اسلامی در فضای داخلی و بینالمللی علیه انقلاب دنبال شده بود و به صور مختلف فعالیت میکردند.
فتنه 88 بیتردید بزرگترین فتنهای بود که در طول 38سال اخیر روی داد و از همه جریانات داخلی و خارجی مخالف نظام بهره گرفت و دارای ریشههای ستبری بود و نزدیک به 24 سال در پستهای بسیار حساس کشور حضور و نفوذ قاطع داشت و درعینحال توانسته بود بخش وسیعی از نخبگان هوادار نظام را مسموع گرداند که امروزه از این نخبگان به «اصولگرایان خاموش» تعبیر میشود.
با این وصف کاملاً واضح است که مدیریت کنترل چنین صحنهای تا چه اندازه پیچیده و دشوار است، نمیتوان از تدبیر و درایت رهبر معظم انقلاب در فرونشاندن این فتنه بزرگ غافل شد.
رهبری درحالیکه در فتنه در نوک حمله فتنهگران قرار داشته و بسیار مظلوم بودند اما جز در یک مورد- انتهای خطبههای نماز جمعه 29 خردادماه- این مظلومیت را بروز ندادند و با اعتماد به خدای متعال بخش اعظمی از بار نجات انقلاب و مردم از فتنه را بر دوش کشیدند که این توانمندی بالای رهبری در مدیریت جامعه را به اثبات رساند.
رهبر در طول دوره فتنه و بهطورکلی در طول 23 سال رهبری کشور، هیچگاه از خود حرف نزدند و نقش برجسته خود در مدیریت کشور را به رخ نکشیدند درحالیکه دهها و صدها بار از نقش مردم در 9 دی تجلیل کردند و آن را باطلالسحر فتنه نامیدند و حالآنکه خود پیش از امت، موسیوان فتنه ساحران فرعونی را باطل کرده بودند.
سرانجام پس از ماهها دهنکجی فتنه گران به قانون، نهادهای قانونی و امنیتی کشور، حضور ساختار شکنانه و تجمعات غیرقانونی و سردادن شعارهایی در مخالفت با بنیانهای انقلاب اسلامی، فتنه گران در محرم سال 88 به ایستگاه آخر رسیدند.
حرمتشکنی حامیان فتنه در عاشورای سال 88 که تهاجم به ستیغ عزت و آزادگی مردم ایران یعنی سرور و سالار شهیدان محسوب میشد سبب شد که خشم توأم با بصیرت مردم طومار فتنه گران را در هم بپیچد و آنان را به محاق انزوا در سپهر سیاسی کشور سوق دهد.
سرانجام این فتنه با بصیرت و هوشیاری و حضور به هنگام مردم در روز 9 دی و حمایت گسترده از نظام در مقابل فتنه و عوامل آن خنثی گردید و چهره واقعی و اهداف اصلی دست انکاران این سناریوی شوم برای همگان آشکار شد.
تظاهرات عظیم و کمسابقه 9 دی و نقشی که مردم در این حضور ایفا کردند، بهخوبی نشان داد که کلید حل همه مسائل نظام و انقلاب و ایران در دست «مردم» است و ازاینرو توطئههایی که با نادیده گرفتن این عنصر توأم است هرچند از پیچیدگی و پشتوانههای زیاد برخوردار باشد، بهجایی نمیرسد.
همین عنصر بود که توطئه کودتای آمریکا در سال 57 که با حضور دو عنصر کلیدی الکساندر هیگ فرمانده ناتو و ژنرال رابرت هایرز فرمانده نیروی هوایی آمریکا باهدف ممانعت از پیروزی انقلاب اسلامی بود را باطل کرد و پس از پیروزی مانع به نتیجه رسیدن توطئههای سنگین پیاپی- در فاصله، بهمن 57 تا 30 خرداد 60 گردید و تا امروز آن را باطلالسحر گردانیده است.
ولی باید به خاطر داشت به درازای اثربخشی این انقلاب در عرصه گیتی و باوجود جریان سازشکاری که درصدد تکمیل پروژه انقلاب زدایی از اندیشه انقلابی مردم ایران است، خطر توطئه مشترک وطنفروشان با بیگانگان در اشکال دیگری علیه نظام وجود دارد، باشد که با اعتماد به عنایاب الهی و پیروی از ولایت در شناخت فتن و جلوگیری از آنها هوشیار و بصیر باشیم.
عبدالله اسکندری