وظایف مانسبت به امام زمان(عج)

پس از شناخت فواید وجودی، وجود با برکت امام عصر(عج) باید بدانیم که اعمال هریک از ما شیعیان در تعجیل و تاخیر ظهور ایشان نقش بسزایی دارد.

ایشان در همه حال حاضر بر اعمال و رفتار ما هستند و هر گونه عمل قبیح و ناشایست ظهور ایشان را تاخیر می اندازد بنابراین با شناخت وظایف خویش و عمل به آن ها گامی هر چند کوچک در جهت ظهور و تعجیل و پایان انتظار برداریم که برخی از این وظایف به شرح ذیل است؛

اوّلین و مهمّ ترین وظیفه ما نسبت به امام زمان(عج)

ادب و احترام درک حضور حضرت است، یعنی اینکه در محضرحضرت هستیم و در حضور او گناه نکنیم. شاید در اینجا سؤالی مطرح است که آیا ائمّه اطهار(ع) و امام زمان(عج) از تمام اعمال ما باخبر هستند؟ جواب: در کتاب های روایی ما بابی به نام
(عرضه الاعمال) وجوددارد. طبق آیه شریفه «... قُلْ اِعْمَلُوافَسَیَرَی اللَّهُ عَمَلَکُمْ وَرَسُولُهُ وَالْمُؤْمِنُون....»[1]

بگو: هرکاری می خواهید بکنید، که به زودی خدا و پیامبر و مؤمنان در کردار شما خواهند نگریست.

تمام کارهای ما هر هفته یک روز یا دو روز، طبق بعضی دیگر از روایات هر روز و مطابق روایاتی هر صبح برامام عصر(عج) عرضه می شوند.[2]

این اعتقاد باید تاثیر مهمّی در زندگی ما داشته باشد، چه در زندگی فردی و چه در زندگی اجتماعی. هریک از ما باید فرض کنیم همان کاری راکه روزانه انجام می دهیم، هنگام شب در معرض اطّلاع شخص بزرگی که به او احترام فراوان می کنیم قرار می گیرد.آن وقت چه احساسی داریم و رفتار وکردار خودرا چگونه تنظیم می کنیم؟

بنابراین بر ما لازم است کارهایی را انجام دهیم که قلب مقدّس آن حضرت راخوشحال و شاد کنیم.

سیّدبن طاوس پس از نقل روایات در کشف المحجّه به فرزندش وصیّت کرد: حاجات خود را هر دوشنبه، پنجشنبه برحضرت پس از عرض سلام و صلوات،عرضه کن.[3]

به سه نمونه در زندگی ائمّه اطهار(ع) درباره اطّلاع آن ها از اعمال مااشاره می کنیم، البتّه نمونه های فراوانی وجود دارد، فقط جهت اختصار به این حدّاکتفاء می شود؛

1-ابوبصیر می گوید:

در کوفه بودم، به یکی از بانوان درس قرائت قرآن می آموختم، روزی در یک موردی با او شوخی کردم. مدّت ها گذشت تا در مدینه به حضور امام باقر(ع)
رسیدم، آن حضرت مرا مورد سرزنش قرارداد و فرمود: کسی که در جای خلوت گناه کند، خداوند نظر لطفش را از او برمی گرداند، این چه سخنی بود که به آن زن گفتی؟ ازشدّت شرم سر درگریبان کرده و توبه کردم، امام(ع)فرمود: مراقب باش که تکرار نکنی وبا زن نامحرم شوخی نکنی.[4]

2-ابن شهر آشوب روایت کرده از موسی بن سیّار که گفت: من باحضرت امام رضا(ع) بودم. نزدیک شده بود آن حضرت به دیوارهای طوس، که شنیدم صدای شیون و فغانی. پس پی آن صدا رفتم، ناگاه برخوردیم به جنازه ای. چون نگاهم به جنازه افتاد دیدم سیّدم امام رضا(ع) از اسب پیاده شد، نزدیک جنازه رفت و او را بلند کرد. پس خود را به آن چسباند. پس رو کرد به من و فرمود: ای موسی بن سیّار! هر که مشایعت کند جنازه دوستی از دوستان ما را، از گناهان خود بیرون شود، مانند روزی که از مادر متولّد شده،که هیچ گناهی براو نیست.

چون جنازه رانزدیک قبر بر زمین نهادند، دیدم سیّدخود امام رضا (ع) را،که به طرف میّت رفت.

مردم را کنارک رد، تا خود را به جنازه رسانید پس دست خود را به سینه او نهاد و فرمود: ای فلان ابن فلان! بشارت باد تو را بهشت،بعد از این ساعت، دیگر وحشت و ترسی برای تو نیست.

من عرض کردم: فدای توشوم: آیا می شناسی این شخص میّت را حال آنکه به خدا سوگند! که این بقعه زمین را تا به حال ندیده و نیامده بودید؟! فرمود: ای موسی! آیا ندانستی که بر ما گروه ائمّه عرضه می شود اعمال شیعیان ما، در هرصبح و شام؟ پس اگر تقصیری در اعمال ایشان دیدیم، از خدا می خواهیم که عفو کند و اگر کارخوب دیدیم ازخدا برایش پاداش می خواهیم.)[5]

3-امام زمان(عج) به نايب و وکیل چهارم خود شیخ ابی الحسن علیّ ابن محمّدسَمُری فرموند: ای علیّ ابن محمّد سمری خداوند برادران دینی تو را در مصیبت تو اجر عظیم کرامت فرماید، به درستی که در اثنای این شش روز وفات خواهی کرد، پس جمع نما امرخود را و درکارخود آماده باش و به احدی وصیّت نیابت ننما که قائم مقام توشود بعد از وفات تو به درستی که غیبت کبری واقع شده[6]... می بینیم در این توقیع شریف امام(عج) حتّی از اجل و مرگ محمّدسمری خبر می دهد.

دركلامي نوراني از آن حضرت است كه مي فرمايند؛ «ما همواره از احوال شما با خبريم».

وظیفه دوّم ما نسبت به امام زمان(عج)

ادب و احترام به منسوبین حضرت منسوبین جسمی مانند سادات و احترام به سادات و منسوبین روحی مثل شاگردان و سربازان حضرت همان علماء حتّی مؤمنین، احترام و اظهار ادب به علماء و مؤمنین و اذیّت نکردن آن ها. اگرکسی نسبت به عالمی یا سیّدی یا مؤمنی جسارت کند و قلب آنا ها را آزرده کنددرواقع قلب امام عصر(عج) را آزرده کرده است.

درحدیثی می خوانیم که رسول خدا(ص) دراین باره می فرماید؛ «مَنْ اَحْزَنَ مُؤْمِناًثُمَّ اَعْطَاهُ الدُّنْیَا لَمْ یَکُنْ ذَلِکَ کَفَّارَتَه وَلَمْ یُؤْجَرْعَلَیْهِ»[7] هر که مؤمنی را اندوهناک سازد و سپس دنیا را به او بدهد،این بخشش سبب بخشودگی گناهش نشود و برآن پاداشی نمی بیند پس اگر طالب رضایت امام زمان(عج) هستیم مواظب باشیم دل کسی را نشکنیم.

وظیفه سوّم مانسبت به امام زمان(عج)

بايد تلاش كنيم معرفت و شناختمان را به امام مهدي(عج) بيشتر كنيم در روايات فضايل زيارت ائمه اطهار(ع) كه بيان مي شود مي بينيم آن زيارتي با فضيلت است كه عارفاً بحقّه با شديعني واقعا بشناسد كه امام كيست هركس در حدّ خودش امام شناس باشد حقّ امام را بشناسد و اطاعت امام را براي خود واجب بداند.

در حديثي از پيامبر اکرم(ع) و ائمه اطهار(ع) نقل شده است؛ «...انَّ الاَرضَ لاتَصلَحُ الّا بِا لامامِ، من ماتَ و لَم يَعرِف امامَ زَمانهِ ماتَ ميتةَ جاهليّة»[8] زمين اصلاح نمي شود مگر از بركت وجود امام زمان(عج)، هركس بميرد در حالي كه امام زمانش را نشناسد، همانما به مرگ جاهليت از دنيا رفته است.

وظیفه چهارم مانسبت به امام زمان(عج)

دعا برای سلامتی و تعجیل ظهور حضرت خصوصاً بعد از نمازها یکی ازد عاهای مأثوره این است که جبرئیل آن را به حضرت یوسف(ع) تعلیم کرد موقعی که حضرت یوسف درزندان بود.

به این روش که بگیر ریش خود را به دست راست و کف دست چپ را بگشا به جانب آسمان و هفت مرتبه بگو «یَارَبَّ مُحَمَّدٍوَآلِ مُحَمَّدٍ،صَلِّ عَلَی مُحَمَّدٍوَآلِ مُحَمَّدٍوَعَجِّلْ فَرَجَ آلِ مُحَمَّدٍ.» مفاتیح الجنان، تعقیبات مشترکه و خواندن ادعيه منتسب به امام زمان(عج) مخصوصا دعاي سلامتي آن حضرت، خصوصاً دعا در اماکن مقدّسه برای تعجیل ظهور مثل عتبات عالیات، مکّه مکرّمه در کناربیت الله الحرام، مسجدمقدّس جمکران، مسجدکوفه، مسجدسهله و در تمامی مساجد و دعا برای سلامتی و تعجیل فرج بعد از توسّل به ائمّه اطهار و روضه های امام حسین(ع) که خود حضرت ولیّ عصر(عج) فرمود؛ «..وَاَکْثِرُوا الدُّعَاءَبِتَعْجِیلِ الْفَرَجِ فَاِنَّ ذَلِکَ فَرَجُکُمْ..»[9] برای تعجیل ظهور بسیاردعا کنید که این تعجیل فرج همانا برای شماگشایش است.

دعاکردن برای حضرت حجّت(عج) فوایدزیادی برای خود ما دارد.

حجت الاسلام علی رشیدی

ادامه دارد....

----------------------------------------------

[1] - سوره توبه ، آیه 105.

[2] - مجمع البیان،طبرسی،ج5،ص69.

[3] - نجم الثّاقب،میرزاحسین نوری- طبرسی،ص.824

[4] - بحار الانوار ، ج46 ، ص247

[5] - منتهی الآمال ج2، ص 367و 368،شیخ عبّاس قمی

[6] - منتهی الآمال،ج2،ص727

[7] - بحارالانوار،ج75،ص105،علّامه محمّدباقرمجلسی

[8] - مکیال المکارم في فوائد الدعاء للقائم ،ج1،ص303.