شیادی که دنبال تغییر حکومت است

 

در وسط صفحه "رهبری" کنگره ملی ایرانیان فخر آور به عنوان "رئیس سنا" ذکر شده و در کنار آن، ارژنگ داوودی (یکی دیگر از چهره‌های منفور فتنه ۱۸ تیر ۱۳۷۸) به عنوان "دادبان کل" و رامنی نیکو به عنوان "دبیرکل کابینه اجرایی" کنگره آمده است. قطعا این سازمان (در آینده) وزیر کشاورزی و ماهی‌گیری هم تعیین می‌کند!

اما امیرعباس فخر آور دقیقا کیست؟
یک سند سال ۲۰۰۶ منتشر شده ویکی‌لیکس از سرکنسولگری آمریکا در ابوظبی او را "فعال دانشجویی و زندانی سیاسی متواری از ایران" معرفی می‌کند؛ کسی که "حین مرخصی از زندان" از کشور متواری شد و "با کمک دوستانش" سر از امارات متحده عربی درآورد؛ دوستانی که "به مقام‌های فرودگاه (در ایران) برای وارد نکردن نام او در رایانه رشوه دادند".

طبق این سند، فخر آور در دوبی با "ریچارد پرل ملاقات کرد"، یکی از اعضای باند نو محافظه‌کارانی که ما را به جنگ عراق کشاند و حامی سرسخت تغییر رژیم در عراق است و "برای صحبت درباره ایران و به دعوت از بنیاد اینترپرایز آمریکا، ویزای آمریکا گرفت.

 

 

بنا بر اطلاعات حساب کاربری توئیتری فخر آور که تنها کمی بیش از ۲۲۰۰ نفر دنبال کننده (فالوئر) دارد، او خود را یک نویسنده برنده جایزه، استاد حقوق قانون اساسی و رئیس "بنیاد آزادی ایران" خوانده است.

فخر آور اوایل ژانویه به همراه جان بولتون جنگ طلب که حامی بمباران و حمله به ایران بوده و حالا مشاور امنیت ملی دونالد ترامپ رئیس‌جمهور آمریکا است، در برنامه "شان هانیتی" فاکس نیوز حاضر شد. او در این برنامه قسم خورد که "مردم ایران عاشق رئیس‌جمهور ترامپ هستند".

 

 

فخر آور همچنین در این برنامه از بولتون به خاطر اینکه "همیشه در مسائل مرتبط با ایران، حق با او بوده" و "در طرف درست تاریخ ایستاده"، تشکر کرد.

(شان) هانیتی (مجری سرشناس فاکس نیوز) که به طرز خارق العاده به کاخ سفید ترامپ نزدیک است و او را "رئیس ستاد کارکنان در سایه" رئیس‌جمهور توصیف کرده‌اند، درباره فخر آور گفت: "شما دانشجویی بودید که به دنبال آزادی بودید، در ایران برای حدود ۶ سال زندانی شدید و تک تک استخوان‌های بدن شما شکسته و شکنجه شدید".

این روایت در نمایشنامه نویسی، نمره بالایی می‌گیرد، اما مطمئنا همه این روایت را خریدار نیستند.

اسکندر صادقی بروجردی مورخ ایران مدرن مستقر در آکسفرود اخیرا در اظهارنظری برای من نوشت، "در حالی که تندرو‌های جنگ طلب نومحافظه کاری خاصی در واشنگتن و سیاستمداران تندروی دست راستی به نظر می‌رسد برای اعمال جنگ اقتصادی و ااحتمالا یک جنگ بالقوه برای تغییر رژیم علیه تهران، مایل به پذیرش و قبول کردن کارزار اطلاعات سوء و غلط فخرآور هستند، (اما) برای بسیاری از فعالان اپوزیسیون ایرانی در خارج از کشور، این موضوع پذیرفته شده که او (فخر آور) شیاد و کاملا بی اعتبار است".

در بخش دیگری از یادداشت میدل ایست آی آمده است: فخر آور توانسته برای خودش یک جایگاه مناسب دست و پا کند به ویژه اینکه او خودش را (در آمریکا) "سابقا مسلمان" خوانده است.

فخرآور در مصاحبه سال ۲۰۱۶ خود با گراهام لاجر مجری تلویزیونی به شدت از باراک اوباما رئیس‌جمهور سابق آمریکا به دلیل دادن اجازه استقرار تعداد بسیار زیادی از مسلمانان در آمریکا انتقاد کرد، اما در (ابتدای) همین مصاحبه توضیح داده بود که خودش چطور به عنوان یک مسلمان وارد آمریکا شده بود.

اگرچه فخرآور به نحوی خاص در جبهه سیاست داخلی (آمریکا) مفید است، اما در سیاست خارجی او واقعا می‌درخشد! پتانسیل او پیش از این طبق مفاد سند منتشر شده ویکی‌لیکس واضح بود. او گفته بود که "اگرچه او طرفدار جنگ نیست و علنا از حملات نظامی محدود نظامی علیه ایران حمایت نخواهد کرد، اما فکر می‌کند که چنین حملاتی به زیرساخت هسته‌ای ایران سبب یک شورش و قیام مردمی علیه حکومت (ایران) منجر خواهد شد".

واژه "علنا و در محافل عمومی"، واژه کلیدی است.

در بخش دیگری از این سند آمده که به گفته فخر آور، "ایرانی‌ها آدم‌های جنگجویی نیستند و به طور کلی، تنبل هستند و از خارجی‌هایی که برای نجات دادن ما از دست خودمان می‌آیند، استقبال می‌کنند".

بنا بر این سند، سرکنسولگری آمریکا در ابوظبی در سال ۲۰۰۶ تصریح کرده که "حمایت (فخر آور) از تحریم‌های کامل علیه ایران، در میان ایرانی‌ها موضوعی "نادر" بود و "او مدعی شد که علاقه‌ای به اخذ پناهندگی سیاسی ندارد چرا که خودش را جنگجوی آزادی می‌داند و به ایران برخواهد گشت".

با گذشت ۲۰ سال، فخر آور هنوز به ایران برنگشته، اما توانسته یک سفر غیرمنتظره به اسرائیل داشته باشد.

 

صادقی بروجردی معتقد است که فخرآور "نشان داده که شارلاتان و شیاد است و به هر کسی که قدرت دارد، می‌چسبد تا کار پست خود را پیش ببرد. او جزو قبیح‌ترین بقایای یک شاخه فاسد سیاسی و اخلاقی است که به امید رهبری جنگ آمریکا علیه ایران توسط دولت ترامپ خود، به دنبال سودجویی خودش است"».