به گزارش خبرنگار خبرگزاری بسیج استان مرکزی از محلات؛تو ای ترجمان عشق، دیربازی است که دلهای عاشق را پناهگاهی؛ ای پادشاه ملک خورشید در بارگاهت راهی نیست میان حاجت و اجابت ما که از کودکی با نام توعاشقی را تجربه کردهایم جشن میلادت بهانهای میشود تا دلتنگیهایمان را با شما بیان کنیم. آنجا اما بهشت است، بهشت قلبهای گشاده و دستهایی که رو به آسمان، سجده میبرند تا در طواف عشق از دل، پلی بسازند تا آسمان هشتم؛ مولای من، بعد از گذشت روزگار، حال تو میزبان ما هستی؛ تو میزبان گریهها و نیازها؛ غمها و دلتنگیهای ما هستی.
یازدهم ذیالقعده مصادف است با ولادت "عالم آل محمد" و شاه کرم ایران زمین" شمسالشموس" امام رضا (ع)؛ کنیه، حضرت ابوالحسن وابوعلی است و القاب این بزرگوار؛ صابر، زکی، ولی، فاضل، وفی، صدیق، رضی، سراج الله، نورالهدی، قرة عین المؤمنین، مکیدة الملحدین، کفوالملک، کافی الخلق، رب السریر، و رئاب التدبیر و مشهورترین آن رضا است و از این روی به این بزرگوار" رضا" میگویند که در آسمان خوشایند و در زمین مورد خشنودی پیامبران خدا و امامان پس از او بود. از آن روی که همگان، خواه مخالفان و خواه همراهان به او خشنود بودند.
یکی دیگر از القاب مشهور حضرت " عالم آل محمد" است. این لقب نشانگر ظهور علم و دانش ایشان است. جلسات مناظره متعددی که امام با دانشمندان بزرگ عصر خویش، به ویژه علمای ادیان مختلف انجام داد و در همه آنها با سربلندی تمام بیرون آمد دلیل کوچکی بر این سخن است، که قسمتی از این مناظرات در بخش " جنبه علمی امام " آمده است. این توانایی و برتری امام، در تسلط بر علوم یکی از دلایل امامت ایشان است و با تأمل در سخنان امام در این مناظرات، کاملا این مطلب روشن میشود که این علوم جز از یک منبع وابسته به الهام و وحی نمیتواند سرچشمه گرفته باشد.
در جلد یک الکافی صفحه ۵۲۸؛ و الاختصاص، صفحه۲۱۲ در وصف مقام امام رضا(ع) آمده است:« که علیبنموسیالرضا علیهماالسلام کسی است که خداوند عزوجل او را ولی و یاور خود خوانده و تمام مقامات و مسئولیتهای نبوت انبیا را بر دوش او نهاده است.
او کسی است که در اثر کمال عبودیت و تقدیر خدا حق قَدره و تقوای خدا حق تقاته و با عقلی منور به نور ﴿اللَّهُ نُورُ السَّمَاوَاتِ وَالاْرْضِ﴾ و اراده فانی در اراده حی قیوم، شایسته لقب «سراج الله» شد. »
انتهای پیام/