رسانههای منتقد فتیله انتقاد را پایین کشند
حسن کربلایی در گفت و گو با خبرنگار خبرگزاری بسیج آذربایجان غربی، اظهار کرد: بحران» چه سیاسی، چه امنیتی، چه فرهنگی و ... به معنای خروج جامعه از وضعیت عادی و ورود به وضعیت غیرعادی و متزلزل است تا جایی که امکان اداره امور از طریق معمول و کمهزینه میسر نشود.
وی افزود: بنا به این تعریف؛ ایران در طول چهار دهه گذشته به لطف خدای بزرگ و حضور آگاهانه مردم انقلابی در صحنههای مختلف در مرحله بحران اخص و کامل قرار نگرفته و انشاءالله قرار هم نخواهد گرفت، ما البته بارها و بارها تا مرز بحران پیش رفتهایم، نظیر سالهای هشت سال دفاع مقدس ... یا مقطع تجربه جنگهای تجزیهطلبانه سالهای 58 و59 و یا ترورهای دهه 60 شرایط سختی را تجربه کرده ایم.
این مسئول گفت: اما همان طور که عرض کردم بحران به مفهوم اخص در جامعه ما روی نداده است، دلیل آن هم این است که نظام مقدس جمهوری اسلامی ایران دارای وجهه مردمی است، مردم مسلمان، بصیر و فهیم ایران اسلامی، در برابر تهدیدات داخلی و خارجی متحد بوده و در سایه ایمان به خدا و ارزشهای والای دین مبین اسلام و تحت هدایتهای داهیانه رهبری فرزانه و حکیم انقلاب، جانفشانی میکنند، یعنی چهار شاخص، ایمان، اتحاد، فداکاری و رهبری بصیر، راهشگای ایرانیان انقلابی در برابر بحرانسازیهای داخلی و خارجی بوده است.
* رسانه های منتقد فضایی را فراهم کند که دولت با طیب خاطر به مسائل رسیدگی کند
این مدرس دانشگاه خاطرنشان کرد: اما فرض کنید بحران روی دهد و تصور کنید مثلاً شرایط دهه 60 نظیر جنگ و فعالیتهای تجزیهطلبانه و حوادث تروریستی تجربه شود، در این وضعیت رسانهها با اطّلاعرسانی به موقع، پاسخدهی به شبهات، افشای ماهیت و نقشههای دشمن، انسجامبخشی به صفوف ملت با تاکید بر ارزشهای ملی و دینی، ارائه الگوهای موفق ناشی از رویکرد به مقاومت، توجهدهی به فرامین رهبری و برانگیختن روحیه فداکاری، میتوانند نقشههای شیطانی دشمنان را برملا کرده و وضعیت بحرانی را دچار تزلزل کنند.
نایب رئیس انجمن روزنامهنگاران مسلمان در پاسخ به این سوال که «رسانههای منتقد دولت در این دوره زمانی ـ شرایط بحرانی ـ باید چه مسائلی را در اولویت قرار دهند، تصریح کرد: طبعاً در شرایط غیرعادی، رسانههای منتقد باید فتیله انتقاد را پایین بکشند و اجازه دهند دولت با تمرکز بیشتری به امور رسیدگی کرده و بر اوضاع مسلط شود.
این مسئول گفت: از طرفی رسانههای منتقد و غیرمنتقد باید ضمن ایجاد وحدت و همدلی میان دولت و مردم، به دولت، امید، برنامه و راهکار عرضه نمایند. البته همه اینها به معنای تعطیل کردن جریان انتقاد نیست، اگر انتقادی صورت نگیرد، بررسی امور و ارائه دیدگاه و نسخه شفابخش طبیعتاٌ میسر نخواهد بود. اما این نوع انتقاد باید با زبان نرم و مبتنی بر اسناد و روشهای علمی و بدون جار و جنجال و با نظر به مصالح کشور صورت گیرد.
انتهای پیام
