به گزارش سرویس اساتید خبرگزاری بسیج ، غلامرضا صفرپور، تحلیلگر سیاسی و مدرس دانشگاه آزاد شیراز به مناسبت فرارسیدن یومالله ٩ دی در یادداشتی به بررسی انقلاب مخملی پرداخت.
متن کامل این یادداشت به شرح ذیل است:
انقلاب رنگی یا مخملی یا گلی واژههای جدیدی هستند که برای نخستین بار «واسلاوهاول» رئیس جمهور پیشین چک که در آن زمان (۱۹۸۹) رهبر مخالفان این کشور بود، بر سر زبان ها انداخت و این واژه مربوط به دوران پسا جنگ سرد می باشد که در نظریه های انقلاب کلاسیک نمی گنجد.
به یک سری از ترکیبات مرتبط با هم اطلاق می شود که در جوامع پسا کمونیستی در اروپای شرقی، مرکزی و آسیای میانه توسعه یافت و باعث شد هیات حاکمه این کشورها جای خود را به حکومت طرفدار غرب بدهند. پس از پایان جنگ سرد و فروپاشی بلوک شرق، کشورهای بلوک مذکور با خروج از سیطره کمونیسم، این بار به دام اقتدارگرایی گرفتار شدند. چنین کشورهایی نخستین هدف انقلاب های مخملی واقع شدند. هدف اصلی این انقلاب ها از سوی غرب، حذف کامل موانع هژمونی آمریکا بر جهان است.
انقلاب مخملی از شیوههای براندازی نرم است که در چارچوب قانون، به منظور جابجایی قدرت سرنگونی حکومت به شیوه مسالمت آمیز و مبارزه منفی و نافرمانی مدنی با حمایت بیگانگان صورت می گیرد.
انقلاب مخملی در حقیقت ترکیبی از دو روش انقلاب و اصلاح می باشد، (اصقلاب) از یک طرف به دنبال تغییرات ساختاری و به صحنه کشاندن مردم می باشد که این از ویژگیهای انقلاب کلاسیک به شمار می رود و از طرف دیگر چون به دنبال جابجایی قدرت بصورت مسالمت آمیز و بدون خشونت می باشد، جزء ویژگی حرکتهای اصلاحی است.
همانطور که ذکر شد این مفهوم، پدیدهی بینابین انقلاب و اصلاح بوده که در قالب انتخابات و بدون خشونت برای جابجایی قدرت و سرنگونی حکومت بکار می رود که با توجه به چنین ویژگیهایی برخی از تحلیلگران آن را بعنوان انقلابهای به پسامدرن میشناسند.
در اینگونه تغییرات معمولاً در اعتراض به اجرای انتخابات آغاز میشود و طرف بازنده با به صحنه آوردن حامیان خود بصورت راهپیمایی اعتراض آمیز و پشتیبانی رسانهی غرب بصورت اعمال فشار به تصمیم گیرندگان تا آنها را وادار به ابطال انتخابات کرده و پس از برگزاری مجدد آنهم با نظارت بین المللی طرفداران غرب با یک حرکت به اصطلاح قانونی به قدرت برسند. در کشورهای اکراین، گرجستان و قرقیزستان سیاستمداران حامی غرب در اعتراض به انتخابات با این روش به قدرت رسیدند.
ویژگیهای انقلابهای رنگی
۱- جابجایی قدرت بصورت مسالمت آمیز
۲ - اعلام تقلب در انتخابات
۳ - شعارهای مردم پسند دموکراسی و آزادیخواهی
۴ - استفاده از رنگ خاصی بعنوان نماد مخالفین
۵ - حمایت همه جانبه غرب از یک کاندید مورد نظر
بر این اساس از جمله مهمترین روشهای به کار گرفته شده توسط آمریکاییها جهت تحقق هدف براندازی نرم میتوان به ایجاد بی ثباتی و بحران سازی در داخل، دامن زدن به شکاف قومی و مذهبی، حمایت از گروههای تجزیه طلب، تلاش برای ایجاد تفرقه و تشدید اختلافات داخلی تخریب نیروهای انقلابی، اختلاف و تنش بین جناح های سیاسی، ایجاد گسست بین حکومت و مردم، تشکیک در مشروعیت نظام، القای ناکار آمدی نظام جهت ناکار آمد جلوه دادن دین در ادارهی جامعه، دامن زدن به نافرمانی مدنی و ... و در بعد خارجی؛ بد جلوه دادن چهره جمهوری اسلامی، بزرگنمایی موضوع هستهای صلح آمیز ایران، رواج ایران هراسی و ... خلاصه نمود. از سوی دیگر همزمان با اختصاص بودجهای کلان جهت براندازی نرم جمهوری اسلامی ایران، مؤسسه ها و سازمان های غیر دولتی آمریکا نیز فعالیتهای خود را علیه ایران گسترش دادند.
پروژهی ائتلاف دموکراسی، خانه آزادی، کمک ملی برای دموکراسی، مؤسسه جامعه باز و شبکه بنیاد سوروس، مؤسسه آلبرت اینشتاین، بنیاد بین المللی جمهوریخواهان، مؤسسه دموکراتیک ملی مرکز بین المللی منازعهی غیر خشونت آمیز، آژانس کمک آمریکا برای توسعهی بین المللی .انجمن یهودیان آمریکا، مبارزه برای جهانی بهتر و ...
علاوه بر این کشورهای اروپایی نظیر انگلیس،فرانسه، آلمان، نروژ، هلند و نیز در پروژه براندازی نرم نظام جمهوری اسلامی با آمریکا همکاری و همراهی کردند.
انقلاب رنگی در ایران
ایجاد انقلاب رنگی در ایران بخشی از برنامههای راهبردی آمریکا برای تغییر در ساختار جمهوری اسلامی ایران که تاکنون به دفعات طراحی شده و در هر نوبت با شکست مواجه شده ، میتوان به شمار آورد. پیشینه انقلاب مخملی در ایران به دوران اصلاح طلبان و به ویژه به سال ۱۳۷۸ و حادثه کوی دانشگاه و تحصن نمایندگان اصلاح طلب در مجلس ششم بر میگردد که در روزهای نخستین سال ۷۸ نتانیاهو نخست وزیر وقت رژیم صهیونیستی خواستار اجرای فوری پروژه انفجار از درون ساختار حکومتی ایران شد و تأکید کرد باید با ایران کاری کرد تا همان اتفاقی که در شوروی سابق صورت گرفت، پیش آید. آن هم انفجار از درون است که در این راستا تئوریسن اصلاح طلبان، سعید حجاریان استراتژیهای «فشار از پایین و چانه زنی از بالا، فتح سنگر به سنگر و نافرمانی مدنی را مطرح می کند و سعی داشتند در خیابان بزعم خود پروژه انقلاب مخملی را کلید بزنند که با حضور گسترده مردم در صحنه، توطئه آنان خنثی شد.
چرایی رویکرد نظام سلطه به انقلاب مخملی:
در ذیل پیامدهای مثبت ومنفی ۹ دی بصورت فهرست وار ذکر می گردد.
پیامد های مثبت حماسه ۹دی ۸۸
پیامدهای منفی فتنه ۸۸
*برگرفته از کتاب انقلاب مخملی و انتخابات ایران در سال ۸۹ اثر نگارنده *
منبع : روابط عمومی بسیج اساتید استان فارس