به مناسبت قیام19دی مردم قم
به گزارش خبرگزاری بسیج استان مرکزی از محلات؛فهم عمق این فتنه ها در دل نظام دانایی انقلاب اسلامی به ما کمک می کند تا ارزش و اهمیت حماسۀ 9 دی 1388 در تثبیت آرمان های انقلاب اسلامی و تصفیه منافقین جدید از درون هستۀ انقلاب را به درستی تحلیل کنیم. تقارن این واقعه با سالروز قیام 19 دی 1356 و شباهت عجیب عوامل پیدایی آن قیام با عوامل پیدایی حماسۀ 9دی و بصیرت جانانه ملت ایران در شناسایی عوامل اصلی این دو رخداد نشان می دهد که زمینه کردن دستاوردهای این دو رخداد برای تداوم آرمان های انقلاب اسلامی و بصیرت داشتن و انقلابی ماندن چقدر حیاتی است. بدرستی اگر این دهه را (یعنی فاصله 9دی 1388و 19 دی1356) دهه بصیرت ملت ایران بنامیم، فرآیند تاریخ سه دهه انقلاب اسلامی و تمام رخدادهایی که به معارضه با انقلاب اسلامی و ملت ایران آمد و تنها با بصیرت حل و فصل شد؛ را بهم پیوند خواهیم زد.
یکشنبه اول آبان 1356 آیت الله حاج سید مصطفی خمینی فرزند رهبر نهضت اسلامی ملت ایران به طرز مشکوکی در عراق دار فانی را وداع گفت. خبر بسیار کوتاه ولی در عین حال بهت آور و باورنکردنی بود. متعاقب این واقعه خشمی نفرت انگیز نسبت به رژیم شاه همراه با غمی جانکاه سراسر ایران را فرا گرفت. خبر به سرعت در ایران منتشر شد و حوزه ها تعطیل و بازارهای ایران در ماتم رحلت فرزند برومند امام بسته شد. کابوس شاه از واقعه مرگ مشکوک حاج آقا مصطفی که عموما معتقد بودند به دست ساواک به شهادت رسیده است تا چهلمین روز ادامه داشت.
حجم مطالبی که در این چهل روز بر علیه نظام شاهنشاهی و شخص شاه و فساد رژیم پهلوی منتشر شد برای خود رژیم باور کردنی نبود. انقلابیون مکتب امام خمینی تهدید شهادت و حذف فرزندان انقلاب را به فرصت بزرگی برای حمله علنی بر علیه نظام سلطنت در ایران تبدیل کرده بودند. ساواک در یکی از گزارش های خود در این رابطه می نویسد: اخیراً تعداد زیادی از نوارهای سخنرانی وعاظ که به مناسبت مرگ مصطفی خمینی در ایران صورت گرفته و ضبط گردیده به نجف اشرف ارسال و در اختیار روحانیون منحرف از جمله خمینی قرار گرفته است.
نظریه شنبه : در یکی از نوارها که گوش داده شد مشاهده گردید سخنران مربوطه که در شهر قم و در حضور جمع کثیری( گویا حدود پنج هزار نفر) سخنرانی می کرده درست پنجاه بار نام ائمه اطهار را بر زبان آورده بدون اینکه بعد از نام امام، جمله علیه السلام را که هر واعظ مذهبی مقید به گفتن آن است بگوید و این نمونۀ واعظی است که در مکتب خمینی بزرگ و تربیت شده و صرفاً مسائل و وقایع مذهبی را از جنبه انقلابی و تحریک مردم می نگرند...
این گزارش و دهها گزارش مانند این نشان می دهد که برپایی مجالس و مراسم متعدد برای مرحوم حاج آقا مصطفی چه تاثیری در بیداری مردم و شناخت بیشتر آنها نسبت به امام خمینی و کسب روحیه انقلابی داشته است. مراسم چهلم ایشان در مسجد اعظم قم با حضور دهها هزار نفر از مردم و سخنرانی مرحوم ربانی املشی و در نهایت قرائت 13 ماده ای قطعنامه این سخنرانی که در آن نکات خوبی از ظلم های رژیم پهلوی به ملت ایران و وابستگی این رژیم به اسراییل داشت نمایش تازه ای از شروع یک حرکت بزرگ اجتماعی به رهبری امام خمینی داشت. شاید همین همایش بزرگ و همایش های شبیه به آن بود که شاه را در توهم قداست زدایی از امام در روز 17 دی 1356 و درج مقاله معروف استعمار سرخ و سیاه به قلم احمد رشیدی مطلق در روزنامه اطلاعات گرفتار کرد.
مقاله ای که نماد اوج ابلهی شاه و کارگزاران حکومتی وی و بلندای بصیرت مردم ایران در شناخت دشمنان دین و مملکت شد. متعاقب درج این مقاله وهن آلود در روزنامه اطلاعات آنهم در ایام عاشورای حسینی و توهین ناجوانمردانه به ساحت مرجعیت امام خمینی، موجی از قیام شهر قم و سایر شهرهای ایران را فرا گرفت. در روز 19 دی 1356 مردم قم یکپارچه و سر به سینه زنان به خیابان ریختند و رژیم شاه را با یزید همسان کردند. بصیرت ملت ایران در 19 دی اگر چه با گلوله ها و هلهله های پایکوبی ماموران شاه پاسخ داده شد اما قیام 19 دی نقطه عزیمت بصیرت مردمی در انقلاب اسلامی شد.
اکنون بعد ازسه دهه از این قیام مجدداً در همان ماه و با همان روش و در همان عزای حسینی تاریخ تکرار شد. غربگرایان، منافقان، سلطنت طلبان، اذناب آمریکا و انگلیس و اسراییل و همه دشمنان مارک دار جمهوری اسلامی و انقلاب اسلامی به رهبری خاتمی، موسوی و کروبی؛ مانند شبه روشنفکران وابسته به نظام مشروطه سلطنتی که تصور می کردند تهاجم به امام خمینی تهاجم به اتوریته مذهب و نیروهای مذهبی در ایران و تحقیر آنها هست در ایام عاشورای حسینی در یک فضای هشت ماهه از فتنه و شورش به توهم اینکه می توانند اتوریته جمهوری اسلامی و ولایت فقیه را با تهاجم به عزاداران حسینی و رقص و پایکوبی و هلهله و اساعه ادب به مرجعیت و ولایت و اسلامیت نظام مورد تردید قرار دهند، مواجهه با همان بصیرتی شدند که رژیم سلطنتی شد.
برای ملت ایران شناخت بسترها، جریانها و شرایطی که قیام 19 دی سال 56 و حماسه 9 دی سال 88 را فراهم ساخت بسیار اهمیت دارد. باید پیوندهای تاریخی این دو رخداد بزرگ را به عنوان نقطه عزیمت آغاز دور جدیدی از تحولات سیاسی، اجتماعی ایران تحلیل کرد. زیرا همانطوری که قیام 19 دی 56 جرقه خرمن سوز انقلاب اسلامی در تار و پود خشک، شکننده و فرسوده نظام پادشاهی در ایران شد، حماسۀ 9دی 88 نیز خرمن خشک و فرسودۀ فتنۀ منافقین جدید را به آتش کشید و خاکستر کرد. اگر چه در این دو رخداد عنصر تعیین کننده مردم و بصیرت مردمی بود اما نباید فراموش کنیم که پشت سر هر فتنه ای که برای مقابله با اعتقادات و آرمانهای اسلامی و انقلابی ملت ایران در دوران معاصر ساماندهی شد جریانات مشابه با انگیزه های مشابه خوابیده بوده و هستند. جریان هایی که در هر دور از تاریخ ملت ایران با عناوین فریبندۀ جدید و چهره های تازه ای وارد صحنه می شوند ولی همه آنها در یک نقطه به اشتراک رسیده اند و آن سرکوب آزادی های ملت ایران، حذف مذهب از صحنه اجتماعی و معامله با بیگانگان در فروش استقلال کشور.
