یادداشت/
متن نوحه یک مداح خردسال
فرزندان مادحین که در محیط تربیت حسینی شدهاند، از همان خردسالی برگهای را دست میگیرند و شروع به خواندن میکنند. بزرگتر که میشوند اشعار مداحی را با قلم و زبان خودشان یادداشت میکنند که گهگاه پر از غلط، ولی پرارزش است.
به گزارش خبرنگار خبرگزاری بسیج از قم، علمای علم تربیت سه فاکتور مهم وراثت، خانواده و محیط را در امر تربیت ذکر میکنند. محیط هر خانه با توجه به اولویتهای زندگی افراد آن چیده و مرتب میشود. سبک زندگی برخی از اقشار جامعه با سایرین بسیار متفاوت است مبانی و پایههای زندگی مشترک آنها فرق اساسی با سایرین دارد.
به طور نمونه محیط خانواده یک مداح و ذاکر امام حسین (ع) سبک متفاوتی با بقیه خانهها دارد؛ به ویژه اگر ایام ماه محرم، صفر، رمضان و تولد یا شهادت سایر حضرات معصومین (ع) باشد. در این ایام کتب مقتل و زندگی حضرات معصومین (ع) یک طرف، کتب نوحه و سبکهای مداحی یک طرف؛ برگههای طبقه شده مداح یک طرف و اگر جوان و از شیوه غیرسنتی در مداحی نیز بهره ببرد رایانه، تبلت و گوشی همراه هم طرف دیگر منزل او قرار میگیرند.
تربیت حسینی به طور ملموس و به معنای واقعی کلمه در این منازل قابل مشاهده است. زمزمههای روزانه مداح در منزل، تمرین سبکها و ضربآهنگهای مختلف اشعار، تکرار و شنیدن یک کلیپ زیبای مداحی خوراک معنوی خانواده و بچهها را تشکیل میدهند. حتی گاهی مشاهده مقتل خوانیهای دورهمی و گریههای گاه و بیگاه شخص مداح یا گاهی با همسرش دل پاک بچهها را با خود به کربلا میبرد. حتی برخی امور پیش پا افتاده مانند تغییر کانالهای تلویزیون نیز بر پایه این دیدگاه صورت میگیرد؛ یعنی شبکهای که مداحی پخش کند کنترل تلویزیون روی آن شبکه قفل و بیحرکت میشود. این گونه عشق مداحی تو خانواده شکل گرفته و موج میزند.
مداح و نوکر امام حسین (ع) در جامعه دارای دو جایگاه است: یکی جایگاه خودش بهعنوان یک فرد معمولی و دیگری جایگاهی به عنوان یک مداح که جایگاه سنگینی است. به ویژه زمانی که میکروفون دست میگیرد، آنقدر این میکروفون سنگین است که باید پای سنگین بودنش بایستد. نوکران امام حسین (ع) حداقل مراقبه را باید در زندگی رعایت نمایند. چرا که هر راهی که بروند با انگشت نشانشان میدهند.
دوستان و فامیل از روش زندگی مداح آگاه هستند تا در برنامههای مهمانی و دید و بازدیدها خصوصا در ایام محرم و صفر مراعات حال آنها را کرده و توقع شرکت در مراسم آنها ندارند.
همسر خانواده در ایام پرکار مثل محرم و صفر خانه را برای استراحت او مهیا میکند تا با آرامش کامل به تجدید انرژی و تمرین بپردازد.
در سبک زندگی یک مداح نباید افراط و تفریط باشد. کسی که وارد تشکیلات امام حسین (ع) شد حق ندارد زندگی شاهانه داشته باشد. البته نباید به زن و فرزندانش سخت بگیرد چراکه طبق سفارش ائمه باید رفاه زندگی خانوادهاش را فراهم کند. مردم انتظار دارند در راهی قدم بردارد که انتهای آن به سیدالشهدا ختم شود.
بچههای مادحین که در این محیط تربیت حسینی شدهاند نیز از همان خردسالی که هنوز خواندن و نوشتن بلد نیستند برگهای را دست میگیرند و شروع به خواندن میکنند. بزرگتر که میشوند با خط خودشون اشعار مداحی را با قلم و زبان خودشان یادداشت میکنند که گهگاه پر از غلط، ولی پرارزش است:
تصویر زیر برگی از دفتر شعر سیدعلیرضا علیزاده (۸ ساله) نوه حاج مهدی شعبانی از مادحین قم است.
به طور نمونه محیط خانواده یک مداح و ذاکر امام حسین (ع) سبک متفاوتی با بقیه خانهها دارد؛ به ویژه اگر ایام ماه محرم، صفر، رمضان و تولد یا شهادت سایر حضرات معصومین (ع) باشد. در این ایام کتب مقتل و زندگی حضرات معصومین (ع) یک طرف، کتب نوحه و سبکهای مداحی یک طرف؛ برگههای طبقه شده مداح یک طرف و اگر جوان و از شیوه غیرسنتی در مداحی نیز بهره ببرد رایانه، تبلت و گوشی همراه هم طرف دیگر منزل او قرار میگیرند.
تربیت حسینی به طور ملموس و به معنای واقعی کلمه در این منازل قابل مشاهده است. زمزمههای روزانه مداح در منزل، تمرین سبکها و ضربآهنگهای مختلف اشعار، تکرار و شنیدن یک کلیپ زیبای مداحی خوراک معنوی خانواده و بچهها را تشکیل میدهند. حتی گاهی مشاهده مقتل خوانیهای دورهمی و گریههای گاه و بیگاه شخص مداح یا گاهی با همسرش دل پاک بچهها را با خود به کربلا میبرد. حتی برخی امور پیش پا افتاده مانند تغییر کانالهای تلویزیون نیز بر پایه این دیدگاه صورت میگیرد؛ یعنی شبکهای که مداحی پخش کند کنترل تلویزیون روی آن شبکه قفل و بیحرکت میشود. این گونه عشق مداحی تو خانواده شکل گرفته و موج میزند.
مداح و نوکر امام حسین (ع) در جامعه دارای دو جایگاه است: یکی جایگاه خودش بهعنوان یک فرد معمولی و دیگری جایگاهی به عنوان یک مداح که جایگاه سنگینی است. به ویژه زمانی که میکروفون دست میگیرد، آنقدر این میکروفون سنگین است که باید پای سنگین بودنش بایستد. نوکران امام حسین (ع) حداقل مراقبه را باید در زندگی رعایت نمایند. چرا که هر راهی که بروند با انگشت نشانشان میدهند.
دوستان و فامیل از روش زندگی مداح آگاه هستند تا در برنامههای مهمانی و دید و بازدیدها خصوصا در ایام محرم و صفر مراعات حال آنها را کرده و توقع شرکت در مراسم آنها ندارند.
همسر خانواده در ایام پرکار مثل محرم و صفر خانه را برای استراحت او مهیا میکند تا با آرامش کامل به تجدید انرژی و تمرین بپردازد.
در سبک زندگی یک مداح نباید افراط و تفریط باشد. کسی که وارد تشکیلات امام حسین (ع) شد حق ندارد زندگی شاهانه داشته باشد. البته نباید به زن و فرزندانش سخت بگیرد چراکه طبق سفارش ائمه باید رفاه زندگی خانوادهاش را فراهم کند. مردم انتظار دارند در راهی قدم بردارد که انتهای آن به سیدالشهدا ختم شود.
بچههای مادحین که در این محیط تربیت حسینی شدهاند نیز از همان خردسالی که هنوز خواندن و نوشتن بلد نیستند برگهای را دست میگیرند و شروع به خواندن میکنند. بزرگتر که میشوند با خط خودشون اشعار مداحی را با قلم و زبان خودشان یادداشت میکنند که گهگاه پر از غلط، ولی پرارزش است:
تصویر زیر برگی از دفتر شعر سیدعلیرضا علیزاده (۸ ساله) نوه حاج مهدی شعبانی از مادحین قم است.
باز دوباره ذکر یاحسین
باز روی لبا شهادتین
باز بهشت بین الحرمین
یا حسین یا حسین
باز دوباره بزم روضهها
باز میچکه تو هیئتها
عطر و بوی سیب کربلا
یا حسین یاحسین ...
آری حسین جان
من از کودکی عاشقت بودهام
قبولم نما گرچه آلودهام
چه زیبا گفت: آن شاعر عزیز حسین جان:
«باور من اینه که همیشه تو زندگیمی»
«من عوض شدم، ولی تو همون حسین بچگیمی»
اَلسَّلامُ عَلَى الْحُسَیْنِ
وَ عَلى عَلِىِّ بْنِ الْحُسَیْنِ
وَ عَلى اَوْلادِ الْحُسَیْنِ
عَلى اَصْحابِ الْحُسَیْنِ
یادداشت: حجت شعبانی
ارسال نظرات شما
