امر به یک معروف کلیدی!
خبرگزاری بسیج _ شما اگر گوش تان درد کند، احتمالا که نه، حتما به چشم پزشک مراجعه نخواهید کرد! ارائه نسخه های جعلی برای جوامع اما از قدیمی ترین شگردهای شناخته شده سیاستمداران غربی برای جوامع جهان سوم بوده است. فرضا بانک جهانی و صندوق بین المللی پول نسخه هایی را تحت عنوان توسعه ساختاری ارائه می دهند که نهایتا نیروی کار تمام این کشورها را در جهت تامین منافع کارتل های بزرگ غربی سازماندهی کنند. فهم مسئله اما چنان که در همین یک خط گفته شد، آسان نیست. پیچیدن نسخه های مزبور در غلافی رنگارنگ از مسائل سیاسی-اجتماعی روز جوامع، تشخیص درست یا غلط بودن آن برای عامه مردم را سخت می کند و معمولا تولید جبهه بندی های آبی و قرمز پیرامون این موضوعات را در پی دارد. فارغ از اینکه نتیجه این جدال تصنعی نهایتا چه خواهد شد، نفس اینکه دغدغه یک طرف ثالث و عمدتا غربی، تبدیل به مسئله روز یک جامعه شده باشد، به معنای طی کردن نیمی از راه توسط طراح این بازی خواهد بود.
لذا تشخیص درست اولویت ها در متن زندگی جمعی، یکی از مهم ترین پیش نیازهای کسب موفقیت های اجتماعی به حساب می آید. بازی نکردن در نقشه دشمن، آسان نیست ولی ممکن هست. مسئله جامعه ایرانی در حال حاضر بیش از هر چیز اقتصاد است. اقتصادی که به دنباله گره خوردن مداوم به خواست طرف غربی طی شش سال گذشته، عملا به همان راهی رفته است که حسنک در تعقیب نخود سیاه به آن مسیر رفته بود. مسئله این است که ما به نسخه طرف مقابل اعتماد کردیم و همین، طی شدن نیمی از راه زمین گیر کردن اقتصاد ملی به وسیله او بود. راه رفتن مطابق نسخه مذکور طی شش سال گذشته، نیمه دیگری بود که حالا ما را به وضعیت کنونی رسانده است. مسئله اما هنوز تمام نشده و بازی ادامه دارد. گاهی در قالب بازی تلخ اینستکس با اقتصاد ایران، گاهی در قالب کاهش تعهدات برجامی و گاهی در صورت ادعای عجیب آمادگی مجدد دولت برای مذاکره با 5+1!
بهترین گزینه طرف مقابل ما در حال حاضر چه میتواند باشد؟! اینستکس البته بهانه خوبی برای سر کار گذاشتن ماست، ولی بهتر از آن، تغییر زمین بازی و خلق مسئله ای جدید برای ایران و جامعه ایرانی خواهد بود. مسئله ای که بتواند قدرت مقاومت ایران را از درون مورد تحلیل قرار دهد و بخش های مختلف جامعه ای که باید بیش از هر زمانی متحد باشند را روبروی هم قرار دهد. هجمه رسانه ای سنگین و همه جانبه دشمن علیه مسئله حجاب طی ماه های اخیر را باید در این قالب، هضم و تحلیل نمود. درواقع، شکل بازی اگرچه تغییر کرده، ولی ماهیت آن کاملا یکی است: ارائه نسخه های جعلی! پرت کردن جامعه ایرانی از اولویت اصلی خود و خلق مسائل حاشیه ای برای آن، اکنون و همیشه، مهم ترین دستور کار جبهه مقابل بوده و هست. تبدیل مسئله عفاف و حجاب به گسلی مصنوعی در میانه اجتماع ایرانی، آرزوی کسانی است که جنایات اقتصادی شان علیه ملت ایران، همانقدر که قیمت رنگ مو و لاک ناخن بدحجاب را گران و کمیاب کرده، قیمت چادر محجبه ها را هم نجومی کرده است!
شناخت صحنه این نمایش، اکنون مهم ترین نیاز جامعه ایرانی برای حرکت صحیح است. هر گام غلط در این مسیر از سوی هر ایرانی وطن پرستی، کمک به تکمیل جنایات دشمن علیه قربانیان بمباران شیمیایی سردشت، قربانیان ایرباس ایرانی منهدم شده بر روی آبهای خلیج همیشه فارس، محمد مصدق، امیرکبیر و همه و همه کسانی است که در طول سده اخیر با شمشیر عریان استعمار قلع و قمع شده اند. مسئله حجاب، حتما یکی از نمادهای ملی ماست، همانقدر که خلیج فارس چنین جایگاهی را دارد. کسانی که با نادیده گرفتن حجاب زنان ایرانی در سنگ نگاره های تخت جمشید و هزاران سند تاریخی دیگر در این حوزه، سعی دارند چنین واقعیتی را انکار کنند، خواه ناخواه، دانسته یا ندانسته، در دام طراحی همیشگی دشمن افتاده اند. حجاب، میراث ملی ما و قانون رسمی کشور است که باید آن را پاس داشت و برای لبیک گفتن به عو عو امثال مسیح علینژاد پا روی آن نگذاشت.
مسئله مهم دیگر در همین حوزه اما لزوم آگاهی بخش دیگری از جامعه نسبت به وظایف خود در این موضوع است. مسئله امر به معروف و نهی از منکر با ایجاد تنش در سطح جامعه تفاوت دارد. امر به معروف و نهی از منکر زبانی در حوزه حجاب و عفاف، حتما اقدام شایسته، ملی و مقدس است. خوب انجام ندادن همین عمل خوب اما میتواند آن را به حربه ای برای استفاده علیه ملت ایران تبدیل کند. آن بخش از جامعه که طراحی و دست آشکار دشمن در این موضوع را دید، باید بداند وظیفه شهروندی او در این زمینه تنها تذکر لسانی است. تذکری که مشفقانه باشد، امکان تاثیر آن را بدهد، حتی الامکان غیرمستقیم باشد و نهایتا اینکه حربه ای برای ترویج شکاف مصنوعی و دشمن ساخته ی محجبه-باحجاب در سطح جامعه ایرانی نشود. تخطی از چنین درکی، میتواند باعث گمراهی جامعه شود و صورت مسئله اصلی را برای او تغییر دهد. یعنی همان چیزی که همواره دشمن به دنبال تحقق آن بوده و هست.
غرب در تاریخ نحس و مملو از خون و کشتار خود طی سده اخیر نشان داده است تمایل عجیبی به استفاده امنیتی از مسائل فرهنگی دارد. تبدیل مسائل فرهنگی به مطالبات سیاسی، کارویژه متخصصان جنگ روانی غرب است. کارویژه ای که عملکرد خود را در دوره جنگ سرد به خوبی نمایش داده است. درک این پیچیدگی در رفتار طرف مقابل و تبیین آن برای جامعه ایرانی-اعم از محجبه و بی حجاب- تنها سدی است که میتواند این هجوم جنایتکارانه در حق فرهنگ و مردم ایران را در همان نطفه با شکست مواجه کند. در مقابل، عدم توجه به این مسئله، همان چیزی است که طراحان اینستکس و مزدوران خودفروخته و چندش آوری مانند مسیح علی نژاد به صورت همزمان، دنبال می کنند. ما باید توجه کنیم که در اثنای زندگی روزمره خودمان، پرت کردن حواس جامعه ایرانی از اولویت های اصلی خودش ناخواسته تبدیل به کار روزمره ما نشود. تذکر لسانی هموطن مان را بپذیریم و در دادن تذکر لسانی به دیگران، نهایت شفقت و مهر را به خرج دهیم.
