
دل در جوشش ناب عرفه وضو میگیرد و برای رسیدن به غایت آمال عارفان و همجواری با عرش الهی ،بت های درون را می شکند.
در روز معرفت،قلب را از غبار عصیان زدوده و در ابری ترین لحظه های خود در زلال آفتاب نگاه خداوند قنوت عشق را زمزمه میکنیم.
سلام بر عرفه که جانمان را به رایحه و خنکای نسیم نوازش می دهد،جان و اندیشه را از نسیم فرح بخش نام و یاد خدا سرشار میکند.
خدایا میخواهم در این روز که سجاد ایی به وسعت هستی گسترانده ایی در ابری ترین لحظه ها فریاد بزنم تا شاید از باران عرفه سیراب شوم.
معبودا میخواهم از اعماق وجودم تو را صدا بزنم و به آغوش مهربانت برگردم.
میخواهم در برکه عرفه ،خود را از زنگار غفلت و معصیت شست و شو دهم.
میخواهم بگویم خدایا ! غروب این روز را با غروب گناهانم یکی گردان.
فاطمه خانی