شهید سید یحیی امیری
به گزارش خبرگزاری بسیج از کرمان؛ شهید سیدیحیی امیری در سوم آبان سال 1341 در خانوادهای مذهبی پا به عرصه وجود گذاشت. کودکی خود را در روستای ده جری گذراند و تا کلاس پنجم ابتدایی در همان روستا درس خواند. ضمن درس خواندن ، در کارهای کشاورزی به پدر کمک می کرد و از آن روزی که خود را شناخت همواره در کارهای سخت و طاقت فرسا شرکت می کرد تا اینکه برای ادامه تحصیل روانه پابدانا شد. چون پدر وی در ذوب آهن کار میکرد، او هم نزد پدرش به آموختن علم پرداخت و در سال 1362 دیپلم گرفت. او مهربان و خندان بود و به دیگران کمک می کرد. اکثر اوقات بعد از نماز قرآن تلاوت میکرد. پیوسته به یاد خدا بود. نمازش را اول وقت میخواند و ماه محرم با شور و شوق خاصی در مسجد حاضر میشد و عزاداری میکرد. در تظاهرات انقلاب حضور جدی و سهم به سزایی داشت. همواره دلش برای جبهه ها می تپید و هر وقت شهیدی را می آوردند، متأثر و منقلب می شد.
هرچقدر پدر و مادر بر ادامه تحصیل وی اصرار کردند، گفت: الان جبهه به من نیاز بیشتر دارد و وقت برای درس خواندن زیاد است. از این رو خود را برای سربازی معرفی کرد و سه الی چهار ماه در پادگان05 کرمان دوران آموزشی را گذراند، سپس به کردستان رفت و در دفتر فرماندهی کار می کرد. بعد از مدتی خود را به خط اول جبهه یعنی شمال پنجوین انتقال داد و چنان که گفته اند، فرمانده هرچه اصرار کرده بود که همین جا بمان، گفته بود این کار جایز نیست، دوستان و برادران من در خط مقدم باشند و من اینجا. تصمیم گرفت و خود را به خط مقدم رساند.
به گفته دوستان چهره او عوض شده بود و گویا خواب دیده بود. به بعضی از دوستانش گفته بود که این خداحافظی آخر است و من دیگر برنمیگردم و شهید میشوم. او به خوبی میدانست و از آموزگارش اباعبدالله الحسین(ع) یادگرفته بود. چشم سر را بسته بود و به چشم دل همه چیز را میدید.عاقبت در خرداد ماه سال 1363 مصادف با ماه مبارک رمضان دعوت حق را لبیک گفت و به دیدار معبود شتافت.
روحش شاد و یادش گرامی باد.
