آلمان به ضرب ادبیات جنگش ایستاده است

*آلمان به ضرب ادبیات جنگش ایستاده است

مرتضی سرهنگی، مدیر دفتر ادبیات و هنر مقاومت حوزه هنری، در این مراسم با اشاره به سختی‌های نوشتن از جنگ گفت: نوشتن از جنگ سنت است، هر جنگی در روز و ساعت معینی آغاز می‌شود و در روز و ساعت معینی نیز تمام می‌شود، ولی دامنه مطالعاتی آن تا قرن‌ها ادامه پیدا می‌کند.

وی افزود: برای مثال با وجود اینکه بیش از نیم قرن از پایان جنگ دوم می‌گذرد، ولی هنوز درباره این جنگ سخن گفته می‌شود و آثار مکتوب منتشر می‌شود. بسیاری می‌گویند اگر آلمان‌ها به جای لنین‌گراد سمت مسکو رفته بودند، مسکو سقوط می‌کرد و لنین‌گراد نیز به دنبال فتح مسکو سقوط می‌کرد. پس می‌بینیم که هنوز درباره این جنگ و آثار آن حرف زده می‌شود. از این حیث روس‌ها نیز جنگشان مثل ما بود، چون آن‌ها نیز دفاع کردند. آن‌ها اتحادیه نویسندگان جنگ دارند که رئیس آن یک ژنرال برجسته روس است که در جنگ حضور داشته است.

سرهنگی گفت: انرژی و نیرویی در جنگ وجود دارد که می‌تواند زنده کند و حرکت درست کند. سرباز‌های زمان جنگ هم عمر معینی دارند و اگر زود سراغشان نرویم از دست می‌روند. در همایشی در تبریز شرکت کردم که گفتند طی یک سال قبل حدود ۶۰، ۷۰ نفر از آزادگان را از دست داده‌ایم و این یعنی از دست دادن ۶۰ کتاب.

مدیر دفتر ادبیات و هنر مقاومت حوزه هنری در بخش دیگری از سخنانش یادآور شد: امروز آلمان به ضرب ادبیات جنگش ایستاده هرچند آن‌ها جنگ‌افروز بودند و طبیعتا ادبیاتشان ضدجنگ است و علیه فقر، سیاهی، تباهی در داستان‌هایشان حرف می‌زنند که ثمره جنگ است، ولی در آخر روزنه امیدی دیده می‌شود و معتقدند اگر امروز هیتلر نیست، ولی آلمان هست!

سرهنگی در پایان تصریح کرد: سربازی که خاطرات خود را نمی‌نویسد جنگش را ناتمام رها کرده است.

*قرار است راوی فتوحات باشیم

محسن دریالعل مدیر انتشارات روایت فتح در این مراسم با اشاره به مسیری که این نشر برای انتشار آثار در پیش گرفته، یادآور شد: ما قرار است راوی فتوحات انقلاب اسلامی باشیم و این فتوحات می‌تواند در هر زمانی اتفاق افتاده باشد. حتی می‌تواند راوی شکست‌هایی باشد که برای ما فتوحاتی به همراه داشته است. ما می‌خواهیم فتوحات را روایت کنیم و برای این برنامه داریم.

*روح‌های بزرگ، عامل ایستادگی ما در جنگ

حسین گلدوست، نویسنده کتاب «ایستاده‌ام» در این مراسم با اشاره به رزمندگان دوران دفاع مقدس گفت: هادی صدقی از نسل اولین پاسداران انقلاب است که به شدت فروتن و متواضع است و هر جلسه که برای مصاحبه نزدش می‌رفتم بیشتر به این نتیجه می‌رسیدم که اگر خاطرات این قبیل افراد ثبت و ضبط نشود ضربه‌ای به موجودیت ما وارد می‌شود.

وی افزود: روایت او در این کتاب متفاوت از همه جنگ‌های جهان است؛ افرادی که در جنگ ما شرکت می‌کردند دارای سلوک خاصی بودند که امتداد یک نگاه تاریخی از بدر و احد تا عاشورا و چالدران بود.

گلدوست گفت: این جنگ طی ۲۰۰ سال اخیر تنها جنگی است که ما در آن محکم ایستادیم و شکست نخوردیم و در برابر دشمن با دست خالی و اسلحه‌های ابتدایی مقاومت کردیم. در حالی که دشمن با حمایت کشور‌های جهان در این نبرد شرکت کرده بود.

او در پایان به دلیل توانایی مقاومت ما در برابر عراق اینطور اشاره کرد: اگر ما توانستیم در برابر عراق و هم‌پیمانان او ایستادگی کنیم به خاطر روح‌های بزرگی است که در این جنگ حضور داشتند، در حالی که در جنگ‌های جهان افراد اعم از سرباز و فرمانده به طمع رسیدن به مقامات دنیای و مادی پا به جبهه می‌گذارند.

*نویسنده نباشد اثری هم نیست

راضیه تجار در بخش پایانی این مراسم ضمن اشاره به مسیری که برای نویسنده شدن طی کرده گفت: آنچه باعث شد بعد از انقلاب دست به قلم ببرم جنگ و دیدن صحنه‌های اعزام رزمندگان در سال ۶۴ بود. صحنه‌هایی که در سه‌راه جمهوری از اعزام رزمندگان می‌دیدم موجب میخکوب شدن من در خیابان شد و اولین جرقه‌های نوشتن از جنگ را در من ایجاد کرد.

وی افزود: ادبیات دفاع مقدس دانه‌ای بود که تبدیل به نهال شد و امروز درخت تنومندی است که کسی نمی‌تواند آسیبی به آن بزند. بسیاری از آثاری که در این حوزه منتشر شده‌اند بار‌ها خوانده شده‌اند و البته شمارگان آن‌ها نیز گواهی بر اقبال عمومی از آن‌ها است. البته آثاری نیز خلق شده‌اند که هنوز در سایه قرار دارند و دیده نشده است.

تجار در پایان گفت: نقد آثار جنگ و دفاع مقدس ضروری است، زیرا نقد می‌تواند زمینه رشد آن‌ها را فراهم کند و در کنار آن باید به امر ترجمه اهتمام داشت. البته باید مسئولین دقت کنند و حقوق نویسنده و مولف را جدی بگیرند، زیرا تا نویسنده‌ای نباشد اثری نخواهد بود.

در پایان این مراسم از کتاب «ایستاده‌ام» رونمایی شد و شرکت‌کنندگان با امضا پوستر یادبود مراسم اثری به یادگار باقی گذاشتند.

بر اساس این گزارش، کتاب «ایستاده‌ام» عنوان کتابی‌ست که به بیان خاطرات هادی صدقی از واحد اطلاعات و عملیات در مبارزات با ضدانقلاب در جنگل‌های گیلان پرداخته و خاطرات هشت سال جنگ وی را بیان می‌کند.

در بخشی از کتاب می‌خوانیم: «آنقدر دویدم که از نفس افتادم و دقیقاً به خط اصلی دشمن برخوردم. یک سرباز عراقی نگهبانی می‌داد و وقتی رسیدم پشتش به من بود. خودم را انداختم داخل کانال، چشم از او برنمی‌داشتم.

نفسم که چاق شد فکر کردم حالا چه کار کنم. خوشبختانه بولدوزری صدمتر آن طرف‌تر کار می‌کرد و باعث شده بود نگهبان‌ها صدای دویدن و پریدن ما را نشنوند و تمرکزشان کمتر بشود. دو نفر دیگر تیم ما داخل کانال‌های دیگر رفته بودند و با همدیگر هیچ ارتباطی نداشتیم.

فقط یک نفرمان دوربین داشت که در این شرایط چندان به دردبه‌خور نبود. خودم را به دیواره کانال چسباندم، چون سایه بود نگهبان من را نمی‌دید. با خونسردی تمام بالای سرم راه می‌رفت. هرگز فکر نمی‌کردند ما تا اینجا آمده باشیم. آنقدر به من نزدیک بود که جزئیات لباس و صورتش را می‌دیدم…»

این کتاب با قلم حسین گلدوست و تحقیق محمدعلی زمانیان در ۲۴۸ صفحه مصور توسط انتشارات روایت فتح منتشر شده است.