کتاب؛ شریک روزهای هشدار برای کانونیهای هرمزگان
کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان تنها یک مرکز آموزشی و علمی نیست خانه دوم مربیان و کودکان است، کانون مهربانی است؛ کانونی که باید سراسر عشق، امید و آرزو کودکان و نوجوان در آن جان بگیرد و سهم مربی نیز تزریق عشق ورزی و امیدآفرینی است که وقتی با کتاب و قصه همراه میشود، فضای کانون دلانگیزتر خواهد بود.
کانونیها همیشه با کتاب انس و الفت خاصی داشته و دارند و این روزهای سخت کرونا نیز این کتابها هستند که لحظههای تنهایی مربیان و کودکان و نوجوانانی را پر میکنند.
آنها بیشتر روزهای خود را آزادانه بدون ترس و واهمه از هیچ ویروسی دل به قصهها و داستانهای کتابخانههای کانون میزدند و حتی با داستانهای تخیلی و واقعی در کتابخانه خود نمایش بازی میکردند، زیرا معتقدند کتابها همیشه بهترین دوست در لحظههای تلخ و شاد هستند که ما را رها نمیکنند.
و اما در این روزهای سخت که ویروس کرونا سخت تر بر مردم می تازد و از سویی علامت هشدار مسوولان اجرایی، بهداشتی و درمانی این استان به صدا درآمده است، کانونی های کتابخوان چگونه روزهای خود را می گذرانند و کتابخوان های فعال کانون چگونه خود را سرگرم کرده اند تا طعم تلخ مبارزه را برای خود لذتبخش و امیدوار کنند؟ این سوالی است که تعدادی از مربیان و نوجوانان کانون بندرعباس و قشم به آن پاسخ داده اند.
