سازمان ملل حتی قطعنامه علیه نسل‌کشی غزه صادره نکرده است

رییس بسیج بانوان کل کشور گفت: همزمان با ادامه حملات به غزه، ناتوانی و سکوت جامعه جهانی، ناکارآمدی نظام حقوق بشر را در حمایت از زنان و کودکان این منطقه به روشنی نشان داده است.

به گزارش خبرگزاری بسیج جامعه زنان کشور،-رویا حیدرزاده، رئیس بسیج بانوان کشور، در گفتگو با فارس، با اشاره به وظیفه جهانی جامعه بین‌المللی در حفظ صلح و امنیت که در منشور سازمان ملل متحد در سال 1945 به صراحت آمده است، بر این باور است که نهادهای بین‌المللی به هیچ‌وجه نتوانسته‌اند جوامع بشری را از آتش جنگ‌ها مصون بدارند. او تأکید می‌کند زنان و کودکان همیشه در صف اول قربانیان خشونت و جنگ قرار داشته و دارند و روز به روز بر وسعت و شدت آسیب‌های وارده به این گروه محروم انسانی افزوده می‌شود.حیدرزاده، استناد به عهدنامه ژنو مصوب 12 اوت 1949 را یادآوری می‌کند که در آن برای نخستین‌بار مقررات حمایتی ویژه برای غیرنظامیان و به‌ویژه زنان، بدون درنظرگرفتن قومیت، مذهب یا ملیت تبیین شد. براساس این عهدنامه، زنان باید در هر شرایطی مورد احترام و حمایت کامل طرف‌های درگیر قرار گیرند، مورد تعرض واقع نشوند و نیازهای خاص بهداشتی و حمایتی آن‌ها درگیر توجه واقع شود. همچنین، تدابیر حمایتگرانه‌ای نظیر امدادرسانی، تخلیه زنان باردار و مادران کودکان خردسال از مناطق بحرانی و مصونیت کامل بیمارستان‌ها و زایشگاه‌ها از بمباران به‌عنوان حقوق بنیادین بشری ذکر شده است.

رئیس بسیج بانوان کشور با اشاره به فجایع جاری در غزه، می‌گوید این منطقه امروز به قتلگاه انسانیت بدل شده است و آن‌چه بر زنان و کودکان فلسطینی می‌گذرد گواه شکست دردناک مفهوم حقوق بشر، عدالت و مسئولیت‌پذیری بین‌المللی است. او تاکید می‌کند که از ابتدای حملات شاهد جان باختن هزاران غیرنظامی از جمله زنان و کودکان، نابودی زیرساخت‌های اساسی، هدف قرار گرفتن بیمارستان‌ها، و قطع دسترسی مردم به آب و غذا و دارو بوده‌ایم؛ که همه این موارد مصداق روشن نسل‌کشی و جنایات علیه بشریت است، اما واکنش قدرت‌های جهانی و نهادهای بین‌المللی، از جمله کشورهای غربی، صرفاً در حد ابراز نگرانی و درخواست خویشتن‌داری از طرفین باقی مانده است.حیدرزاده، سکوت و بی‌عملی جامعه جهانی را ناشی از عوامل چندگانه می‌داند. او به روابط راهبردی و منافع سیاسی دولت‌های غربی با آمریکا و رژیم صهیونیستی به‌عنوان اولین عامل اشاره می‌کند؛ حمایتی که مانع از هرگونه محکومیت و اقدام جدی علیه این رژیم در مجامع بین‌المللی شده است. عامل دوم از نگاه رئیس بسیج بانوان، وجود استانداردهای دوگانه در حوزه حقوق بشر است؛ به‌گونه‌ای که جنایات کشورهای رقیب سیاسی به‌سرعت محکوم می‌شود اما در قبال متحدان رویکرد سکوت و توجیه در پیش گرفته می‌شود، که مشروعیت و اعتبار نظام جهانی حقوق بشر را زیر سؤال برده است.وی ادامه می‌دهد: در کنار این عوامل، نهادهای بین‌المللی هم یا فاقد اختیارات لازم برای اقدام مؤثر هستند یا تحت فشارهای سیاسی قدرت‌ها ـ مخصوصاً ایالات متحده ـ عملاً بی‌اثر شده‌اند. نمونه بارز این موضوع را می‌توان در عملکرد سازمان ملل دید که به دلیل وتوهای آمریکا، حتی یک قطعنامه بازدارنده و الزام‌آور در برابر جنایات صورت‌گرفته در غزه صادر نکرده است.

حیدرزاده با انتقاد از عملکرد رسانه‌های جریان اصلی غربی، می‌گوید: این رسانه‌ها با روایت‌سازی جانبدارانه و سانسور حقایق، واقعیت میدانی را مخدوش کرده و جنایات علیه غیرنظامیان را کم‌اهمیت جلوه داده‌اند؛ امری که موجب کاهش مطالبه‌گری افکار عمومی برای اقدام عملی شده است. او تاکید دارد که بخشی از این بی‌تفاوتی، ریشه در نوعی اسلام‌هراسی و تلقی غیرخودی بودن قربانیان در جهان اسلام دارد، که سبب شده درد و رنج این مردم بازتاب کافی در وجدان جهانی نداشته باشد.رئیس بسیج بانوان کشور معتقد است سقوط جامعه جهانی و سکوت کشورهای اسلامی دراین‌باره، نوعی مشارکت غیرمستقیم در این فاجعه انسانی به شمار می‌رود و تاریخ هرگز این بی‌تفاوتی را فراموش نخواهد کرد. او بر اهمیت آگاهی‌بخشی، مستندسازی، و انتشار روایت‌های زنان و کودکان غزه برای افکار عمومی جهانی تأکید و آن را وظیفه‌ای اخلاقی و انسانی برای همه می‌داند.حیدرزاده، مسئولیت کشورهای اسلامی و جهان اسلام را مضاعف می‌داند و تأکید می‌کند که این کشورها باید روابط اقتصادی و فرهنگی خود را با رژیم صهیونیستی قطع و برای توقف این جنایات اقدامی هماهنگ و جمعی انجام دهند. تنها در سایه وحدت، همبستگی و اراده مشترک سیاسی می‌توان جلوی ادامه نسل‌کشی را گرفت و عدالت و امنیت را به مردم مظلوم فلسطین بازگرداند. او هیچ توجیهی برای انفعال جهان اسلام نمی‌پذیرد و نقش نخبگان، اندیشمندان، هنرمندان و چهره‌های شاخص را در مطالبه‌گری جدی و پیوسته، حیاتی می‌داند.

در پایان، رویا حیدرزاده به فعالیت‌های بسیج جامعه زنان طی دو سال اخیر اشاره می‌کند؛ پویش ایران همدل، پویش کودکانه کبوتر سرخ، برگزاری همایش‌ها و اجتماعات محوری بانوان، صدور بیانیه‌ها و قطعنامه‌های متعدد، طرح شکایت در دادگاه‌های بین‌المللی و کمپین جمع‌آوری امضا بخشی از تلاش‌هایی است که برای حمایت حقوقی از زنان و کودکان مظلوم غزه و مقابله با جنایات جنگی صورت گرفته است.