ولایتمداری؛ راه عبور از فتنه‌های آخرالزمانی/در عصر جنگ روایت‌ها، ولایتمداری راه نجات است

به گزارش خبرگزاری بسیج لرستان، حجت الاسلام والمسلمین علی لرستانی در یاداشتی نوشت؛ اگر در روزگار آرامش، حق و باطل گاه برای برخی چهره‌ای نسبتا روشن داشته باشند، در روزگار فتنه، در هنگامه‌ی غبارآلود تردیدها، در عصر بمباران روایت‌ها، تشخیص راه درست از نادرست دشوارتر می‌شود. اینجاست که ارزشِ ولایتمداری، بیش از هر زمان دیگر خود را نشان می‌دهد. فتنه، فقط یک حادثه‌ی سیاسی نیست فتنه، لحظه‌ای است که حقیقت در میان انبوهی از شایعه، تحریف، هیاهو و فریب، پنهان می‌شود و تنها کسانی می‌توانند از آن عبور کنند که چراغ بصیرت و اتصال به ولایت را در دست داشته باشند.

قرآن کریم در چنین وضعیتی، به مؤمنان دستور می‌دهد که اسیر موج تردیدها نشوند و به ریسمان هدایت چنگ بزنند. خداوند در سوره‌ی آل‌عمران می‌فرماید:«یَا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُوا إِن تُطِیعُوا فَرِیقًا مِّنَ الَّذِینَ أُوتُوا الْكِتَابَ یَرُدُّوكُم بَعْدَ إِیمَانِكُمْ كَافِرِينَ»
(آل‌عمران، ۱۰۰)
این آیه هشدار می‌دهد که اگر انسان، بدون بصیرت، تابع جریان‌های فکری و تبلیغاتیِ منحرف شود، حتی پس از ایمان نیز ممکن است به عقب برگردد. فتنه‌ها از همین‌جا آغاز می‌شوند: از جایی که انسان، به جایِ تکیه بر هدایت الهی، به تحلیل‌های آلوده، رسانه‌های جهت‌دار، و سخنان فریبنده اعتماد می‌کند. در چنین شرایطی، ولایتمداری یعنی ایستادن در سمت درست تاریخ،یعنی معیار قضاوت را نه موج رسانه، نه هیاهوی دشمن، و نه فشار افکار عمومی آلوده، بلکه هدایتِ ولی حق قرار دادن.

و باز خداوند در سوره‌ی نساء می‌فرماید:
«فَقَاتِلْ فِي سَبِيلِ اللَّهِ لَا تُكَلَّفُ إِلَّا نَفْسَكَ وَحَرِّضِ الْمُؤْمِنِينَ...»
(نساء، ۸۴)
این آیه، روحیه‌ی حرکت، مقاومت و برانگیختن مؤمنان را یادآور می‌شود. در روزگار فتنه، سکوت بی‌جا، بی‌تفاوتی، و واگذاریِ میدان به تحریف، خود نوعی شکست است. مومن ولایتمدار کسی است که نه‌تنها خود بر حق می‌ایستد، بلکه دیگران را نیز به ایستادگی دعوت می‌کند. او اجازه نمی‌دهد دشمن، با جنگ روایت‌ها، واقعیت را وارونه جلوه دهد. او می‌فهمد که در عصر رسانه، گاهی یک دروغ بزرگ، می‌تواند از یک گلوله هم خطرناک‌تر باشد. پس باید هوشیار بود، باید شنید اما فریب نخورد، باید دید اما سطحی نگذشت، باید تحلیل کرد اما از مدار ولایت خارج نشد.
قرآن در آیه‌ای دیگر، راه خروج از غبار فتنه را به روشنی نشان می‌دهد. در سوره‌ی انفال می‌فرماید:

«یَا أَیُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا إِذَا لَقِیتُمْ فِئَةً فَاثْبُتُوا وَاذْكُرُوا اللَّهَ كَثِيرًا لَعَلَّكُمْ تُفْلِحُونَ»  
(انفال، ۴۵)
ثبات قدم، ذکر خدا، و نلغزیدن در میدان هراس و تردید، سه رکنِ عبور از فتنه‌اند. در روزگار جنگ روایت‌ها نیز همین‌گونه است: باید ثابت‌قدم بود، باید یاد خدا و معیارهای الهی را زنده نگه داشت، و باید اجازه نداد دشمن با تکرار دروغ، واقعیت را به حاشیه ببرد. ولایتمداری در چنین زمانه‌ای یعنی مقاومت در برابر تحریف، یعنی نپذیرفتنِ روایتِ دشمن از حوادث،یعنی اعتماد به سخن ولی حق که چراغ هدایت جامعه است.

امروز فتنه فقط در میدان جنگ نظامی رخ نمی‌دهد.فتنه در فضای مجازی، در رسانه‌ها، در تحلیل‌های جهت‌دار، در القای ناامیدی، و در وارونه‌نمایی حقایق نیز جریان دارد. دشمن می‌کوشد مردم را از امید خالی کند، از آینده بترساند، از ولایت جدا سازد، و میان مردم و رهبر الهی آنان فاصله بیندازد. اما ملت ولایتمدار می‌داند که در چنین شرایطی، بیش از هر چیز باید «بصیرت» داشت. بصیرت یعنی تشخیص حق در میان انبوه صداها، یعنی شناخت جبهه‌ حق از باطل، یعنی اعتماد نکردن به ظاهرهای فریبنده، و یعنی فهم این حقیقت که در عصر فتنه، سکوت در برابر تحریف، مساوی با کمک به باطل است.
ولایتمداری در روزگار فتنه، یعنی مردم اجازه ندهند دشمن، ذهن و دلِ آنان را تصرف کند. یعنی بپذیرند که راهِ نجات، هنوز همان راهِ روشنِ خدا، پیامبر، و اولیای اوست. در این میدان، جامعه‌ای پیروز است که گوش به فرمانِ ولیِ حق باشد، زیرا ولی، نه اسیر هیجان‌هاست و نه بازیچه‌ی تبلیغات،او با چراغ الهی، راه را می‌بیند و امت را از گردنه‌های خطر عبور می‌دهد.
پس در یک جمله باید گفت:  ولایت، در فتنه‌ها فقط یک اصل اعتقادی نیست، بلکه ستون نجات اجتماعی است. هر جا ولایت بود، امت از گردنه‌ها عبور کرد، هر جا از ولایت فاصله گرفت، تردیدها، شکاف‌ها و سقوط‌ها آغاز می‌شود. 

انتهای پیام /