شهید سلامی در کنار ملی‌پوشان فوتبال؛ دیداری که رنگ تشریفات نداشت

به گزارش روابط عمومی سازمان بسیج ورزشکاران، شهید سلامی، با حضور در کنار مسئولان فدراسیون فوتبال و ملی‌پوشان، از نزدیک در جریان تلاش‌ها و مسیر آماده‌سازی تیم‌های ملی قرار گرفت و بر اهمیت حمایت از ورزشکاران این رشته‌ها تأکید کرد. این دیدار، بیش از آنکه یک برنامه رسمی و تشریفاتی باشد، حال‌وهوایی نزدیک و صمیمی داشت. او با بازیکنان و کادرهای فنی گفت‌وگو کرد، از انگیزه و تلاش آنان شنید و نسبت به مسئولیت سنگینشان در میدان‌های بین‌المللی ابراز توجه و همراهی داشت؛ همراهی‌ای که در نگاه و رفتار او، به‌وضوح قابل لمس بود.

شهید سلامی که پیش از آغاز رقابت‌های جام ملت‌های آسیا 2024 با ملی‌پوشان دیدار داشت، در بخشی از صحبت‌های خود با اشاره به نقش ورزشکاران در جامعه گفت: ورزشکارها تمثال زیبای هویت فرهنگی جامعه ما هستند. اصلا ورزش بازتاب دهنده فرهنگ و هویت یک جامعه است. ورزشکاران مظاهر و نشانه‌های درخشان فضیلت‌های یک جامعه هستند. اینکه خیابان‌ها به خاطر نگاه کردن به ساق پای شما خلوت می‌شوند، یک واقعیت است. حتی من که فرمانده سپاه هستم و مسائل حیاتی امنیت ملی را دنبال می‌کنم، خیلی وقت‌ها بر اساس دیدن مسابقات شما ساعات کاری‌ام را تنظیم می‌کنم.

وی افزود: اغلب شما را به نام کوچک می‌شناسم. از دورانی که راهنمایی بودم نام فوتبالیست‌ها برای من مقدس بود. از وقتی که یادم می‌آید از علی پروین، حسن روشن علی جباری همایون بهزادی جعفر کاشانی و... تا الان، همه شما را می‌شناسم. شاید شما اینطور فکر نکنید. مثلا روزبه چشمی آنجا نشسته! (این اشاره سردار سلامی به ملی پوش استقلال باعث خنده حضار شد.)

شهید سلامی، اشاره‌ای به بازی تیم ملی ایران مقابل آمریکا در جام جهانی 1998 داشت و گفت: فوتبال در قلب همه مردم جایگاه خاصی دارد. همه شخصیت شما جریان پیدا می‌کند. نوع لباس پوشیدن شما، تکیه کلام‌ها، رفتار و حتی مدل موی شما، برای جوان‌ها الگو است. شما بیرون از کشور هم محبوب هستید. ۱۹۹۸ که با آمریکا مسابقه دادیم، من لبنان بودم. آنجا هرخانواده‌ای طرفدار هر تیمی هست پرچم آن تیم را به پنجره خانه‌اش آویزان می‌کند. در خیان‌ها ۲ پرچم برزیل و پرچم جمهوری اسلامی ایران بود. شبی که مسابقه داشتیم در هواپیما بودیم نمی‌توانستیم بازی را ببینیم. کمک خلبان هرچند وقت یکبار به ما نتیجه را می‌گفت. اول کار گفت دقت کنید ایران یک آمریکا هیچ! دوباره آمد گفت ایران ۲ آمریکا هیچ! یک گلی که خوردیم را نیامد بگوید! بعد که پیاده شدیم دیدیم چه غوغایی در کشور است. انگار همه مردم در خیابان بودند. این اثر پای شماست.

اکنون و در سالروز شهادت این فرمانده، این روایت کوتاه یادآور آن است که او در کنار مأموریت‌های مهم خود، همواره برای ورزش و ورزشکاران جایگاهی ویژه قائل بود و تلاش آنان را بخشی از سرمایه‌های ارزشمند کشور می‌دانست.