عبرت‌ های لیبی در مذاکرات؛ تأکید بر ضرورت هوشیاری در برابر آمریکا

 به گزارش خبرنگار خبرگزاری بسیج از زاهدان؛ دکتر حسین زهدی از اساتید دانشگاه گفت: رهبر معظم انقلاب اسلامی در بیانیه های اخیر، سه مأموریت مهم را برای مردم تبیین کردند؛ نخست حضور پرشور و مؤثر در صحنه، دوم تبیین مسائل و روشنگری و سوم مطالبه‌ گری. ایشان تأکید کردند که فریادهای مردم در خیابان‌ ها می‌تواند بر روند مذاکرات اثرگذار باشد.

وی افزود: یکی از موضوعاتی که همواره در جامعه مورد پرسش قرار میگیرد، مسئله اعتماد به آمریکا و روند مذاکرات است. برای بررسی این موضوع میتوان تجربه کشور لیبی را به عنوان یک نمونه تاریخی مورد مطالعه قرار داد.

زهدی اظهار داشت: از سال ۲۰۰۳ میلادی، سیاستمداران آمریکایی بارها عنوان می‌کردند که ایران باید به «مدل لیبی» تبدیل شود. این موضوع بعدها به صورت آشکارتر از سوی مقامات آمریکایی و همچنین مقامات رژیم صهیونیستی مطرح شد و آنان خواستار توافقی مشابه آنچه با لیبی انجام شد، بودند.

این استاد دانشگاه با تشریح تاریخ معاصر لیبی گفت: لیبی در گذشته مستعمره ایتالیا بود و پس از جنگ جهانی دوم، آمریکا با ایجاد پایگاه‌ های نظامی در این کشور نفوذ گسترده‌ ای به دست آورد. در سال ۱۹۵۱ استقلال لیبی به رسمیت شناخته شد، اما با کشف منابع عظیم نفتی، نفوذ و حضور آمریکا در این کشور افزایش یافت.

وی ادامه داد: با روی کار آمدن معمر قذافی و ملی شدن صنعت نفت در سال ۱۹۷۰، شرکت‌ های آمریکایی از لیبی اخراج شدند و همین مسئله آغازگر تنش‌ های جدی میان آمریکا و لیبی شد.

زهدی خاطرنشان کرد: پس از ملی شدن نفت، لیبی مسیر توسعه اقتصادی را در پیش گرفت و با اجرای طرح‌ های گسترده رفاهی، آموزشی و درمانی، به یکی از کشورهای دارای شاخص‌ های مناسب توسعه در آفریقا تبدیل شد.

وی افزود: قذافی علاوه بر مواضع ضد استعماری، از آرمان فلسطین حمایت می‌کرد و خواستار استقلال اقتصادی کشورهای آفریقایی و کاهش وابستگی آنان به دلار بود؛ موضوعی که به افزایش حساسیت آمریکا نسبت به لیبی انجامید.

این استاد دانشگاه تصریح کرد: آمریکا در ادامه با طرح اتهام حمایت از تروریسم، تحریم‌ های گسترده‌ای را علیه لیبی اعمال کرد. حادثه لاکربی نیز بهانه‌ ای برای تشدید فشارها، صدور قطعنامه‌ های بین‌المللی و اعمال محدودیت‌ های اقتصادی و سیاسی علیه این کشور شد.

وی با اشاره به آنچه «خطای محاسباتی قذافی» نامید، گفت: رهبر لیبی در اواخر دهه ۱۹۹۰ تلاش کرد با پذیرش مسئولیت حادثه لاکربی و پرداخت میلیاردها دلار غرامت، زمینه کاهش فشارها را فراهم کند. پس از آن نیز برنامه‌های هسته‌ای، موشکی و بخشی از توانمندی‌ های راهبردی خود را کنار گذاشت.

زهدی اظهار داشت: با وجود این اقدامات، نه‌ تنها فشارها پایان نیافت، بلکه مطالبات جدیدی از سوی غرب مطرح شد و تحریم‌ ها نیز به طور کامل لغو نشد.

وی ادامه داد: در جریان تحولات موسوم به «بهار عربی» و ناآرامی‌ های داخلی، کشورهای غربی با صدور قطعنامه‌ های جدید و مداخله نظامی، زیرساخت‌ های حیاتی لیبی را هدف قرار دادند و در نهایت این کشور وارد مرحله‌ ای از جنگ داخلی، ناامنی و تجزیه قدرت شد.

این استاد دانشگاه با اشاره به وضعیت کنونی لیبی گفت: کشوری که زمانی از شاخص‌ های مطلوب توسعه، رفاه و درآمد برخوردار بود، پس از سقوط حکومت قذافی با بحران‌ های امنیتی، اقتصادی و اجتماعی گسترده مواجه شد.

وی افزود: قذافی در سالهای پایانی عمر خود هشدار داده بود که سرنوشت لیبی می‌ تواند برای سایر کشورها، از جمله ایران و کره شمالی، درس‌ آموز باشد و نشان دهد که آمریکا صرفاً منافع خود را دنبال می‌کند.

زهدی تأکید کرد: تجربه لیبی نشان می‌ دهد که هزینه تسلیم شدن در برابر فشارها می‌تواند بیش از هزینه ایستادگی باشد. به اعتقاد وی، کاهش تاب‌ آوری اجتماعی و بروز خطاهای محاسباتی در میان مسئولان از مهم‌ ترین عوامل بروز چنین سرنوشتی برای کشورهاست.

وی با اشاره به بیانیه گام دوم انقلاب اظهار داشت: شعارهای انقلاب اسلامی تاریخ مصرف ندارند و باید به عنوان اصول و مبانی مورد توجه قرار گیرند. همچنین در موضوعات راهبردی، ملاک اصلی باید رهنمودها و سیاست‌ های اعلامی رهبر معظم انقلاب باشد.

این استاد دانشگاه در پایان بر ضرورت حفظ وحدت، مطالبه‌ گری، تبیین مسائل برای افکار عمومی و افزایش هوشیاری در برابر سیاست‌ های آمریکا تأکید کرد و گفت: ملت ایران باید با آگاهی و بصیرت، تحولات منطقه‌ ای و بین‌ المللی را رصد کرده و از تجربه سایر کشورها برای تصمیم‌ گیری‌ های آینده درس بگیرد.