«مرکز دنیا» یک جغرافیا نیست؛ تشکلهای تربیتی باید نسل کنشگر و مسئلهشناس تربیت کنند
به گزارش خبرگزاری بسیج استان خراسان رضوی از مشهدمقدس، محمدمهدی حسینپور، فعال تربیتی، بسیجی و فعال دانشجویی، با اشاره به مسئولیت جریانهای فرهنگی و تربیتی در شرایط پس از شهادت رهبر شهید، اظهار کرد: با نزدیک شدن به مراسم وداع و تشییع پیکر رهبر شهید، اگرچه اندوه این ضایعه سنگین بیش از گذشته احساس میشود، اما در منظومه فکری انقلاب اسلامی این حادثه نقطه توقف نیست، بلکه آغاز مرحلهای تازه از مسئولیتپذیری نیروهای مؤمن و تربیتیافته است.
وی گفت: دانشجویان، دانشآموزان و همه تشکلهای فرهنگی و تربیتی باید بیش از گذشته خود را حامل یک رسالت تمدنی بدانند و نقشآفرینی مؤثر در مسیر پیشرفت جامعه را وظیفه اصلی خود تلقی کنند.
حسینپور افزود: مهمترین سرمایه هر جامعه، نیروی انسانی تربیتشده است و کار تشکیلاتی تنها به برگزاری برنامهها محدود نمیشود، بلکه فرآیندی برای تربیت انسانهایی است که قدرت تشخیص، روحیه اقدام، مسئولیتپذیری اجتماعی و توان حل مسائل را داشته باشند. هر تشکل موفق، پیش از تولید برنامه، باید انسانهای اثرگذار تربیت کند.
وی با اشاره به جمله ماندگار رهبر شهید مبنی بر اینکه «هر جا که هستید، همانجا را مرکز دنیا بدانید؛ جوری کار کنید که انگار همه دنیا چشم به شما دوخته است»، تصریح کرد: این جمله یک اصل عمیق تربیتی را بیان میکند. «مرکز دنیا» یک جغرافیا نیست، بلکه نوعی نگاه مسئولانه است؛ نگاهی که انسان را نسبت به مأموریت خود متعهد میکند و کوچکترین فرصتها را به بستری برای اثرگذاری تبدیل میسازد.
این فعال تربیتی گفت: کلاس درس، خوابگاه دانشجویی، مسجد، مدرسه، محله یا یک گروه فرهنگی، هر کدام میتوانند به مرکز تولید فکر، امید و تحول تبدیل شوند، اگر نیروهای حاضر در آن احساس مسئولیت داشته باشند.
وی افزود: یکی از آسیبهای فعالیت فرهنگی، انتظار برای فراهم شدن شرایط ایدهآل است، در حالی که تربیت انقلابی، انسان را به کنشگری از همان نقطهای که حضور دارد دعوت میکند. فرد مسئولیتپذیر، جغرافیا را بهانه نمیکند، بلکه با کیفیت حضور خود محیط پیرامونش را به نقطهای اثرگذار تبدیل میکند.
حسینپور تأکید کرد: امروز کشور بیش از هر زمان دیگری به شبکهای از نیروهای جوان، متعهد و مسئلهشناس نیاز دارد و تشکلهای دانشآموزی، دانشجویی و فرهنگی باید از مصرفکننده محتوا بودن فاصله بگیرند و به تولیدکنندگان اندیشه، الگوی رفتاری و راهحل برای مسائل جامعه تبدیل شوند.
وی در پایان خاطرنشان کرد: بهترین راه پاسداشت خون شهیدان، استمرار مسیر آنان در عرصه تربیت انسان و خدمت به جامعه است. اگر هر دانشجو، دانشآموز و فعال فرهنگی، محیط فعالیت خود را «مرکز دنیا» بداند و با این باور به میدان بیاید که کیفیت عمل او میتواند آینده جامعه را تغییر دهد، فرهنگ مسئولیتپذیری و امید به سرمایهای ماندگار برای پیشرفت کشور تبدیل خواهد شد.
خبر/مجتبی سالاری
انتهای خبر
