
به گزارش خبرنگار خبرگزاری بسیج از باغملک: نویسندگی، هنر ماندگار کردن تجربه هاست ، هنری که در دل شهرستان ها با عشق و امید جوانانی رقم میخورد که دل در گرو قلم دارند ، محمد دورکی، نویسنده جوان اهل باغملک، با کتاب «قانون آیین زیستن» گامی در این مسیر برداشته است ، گفت و گوی زیر را با او درباره مسیر نویسندگی، انگیزه ها، دغدغه ها و چشم اندازهای فرهنگی شهرستان باغملک میخوانید.
خودتان را معرفی کنید و میزان تحصیلاتتان را بگویید
محمد دورکی هستم، اهل شهرستان باغملک و در زمینه نویسندگی فعالیت دارم ، دانشجوی ترم آخر کارشناسی حقوق هستم و همواره به قرآن و معارف آن علاقه مند بودهام.
از چه سالی و با چه علاقه و هدفی شروع به نویسندگی کردید؟
نویسندگی را از سالهای دوران راهنمایی شروع کردهام ، علاقه من به نوشتن از درون زندگی، تجربهها، تأملات شخصی و نیاز به بیان آنچه در دل و ذهنم میگذشت شکل گرفت ، هدفم از نویسندگی فقط نوشتن نبود بلکه میخواستم تجربه هایی را که در مسیر زندگی به دست آوردهام، به شکلی ماندگار منتقل کنم تا شاید برای دیگران نیز مفید باشد و بتواند چراغ راهی در مسیر زندگیشان باشد و هدف غایی و نهایی من درواقع برای بعد از وفات است ، یعنی امیدوارم روزی نام من در این آب و خاک ماندگار بماند.
چه کسی در این کار مشوق و حامی شما بوده است؟
در مسیر نویسندگی، حمایت و تشویق خانواده، پدر، مادر، برادرانم و همسر برادرم، برای من بسیار ارزشمند بوده است ، اگر بخواهم صادقانه بگویم، بخش مهمی از ادامه دادن این مسیر، به خاطر همین دلگرمی ها بوده است ، همچنین هر کسی که به من اعتماد کرد و نوشته هایم را جدی گرفت، برایم یک حامی معنوی محسوب میشود.
آیا سابقه عضویت در بسیج دارید و این ویژگی چه تاثیری بر شما داشته است؟
بله، من سابقه حضور و فعالیت در بسیج، مشخصاً خدمت مقدس سربازی، را داشتهام و این فضا برای من هم از نظر تربیتی و هم از نظر هویتی بسیار اثرگذار بوده است ، اگرچه نویسندگی مسیر شخصی و درونی من بوده است ، اما بیتردید روحیه جهادی، انقلابی و فرهنگی که در بسیج وجود دارد، در شکلگیری نگاه من مؤثر بوده است و همواره قدردان مجموعههای فرهنگی و ارزشی بودهام.
چرا نام کتاب خود را به این اسم گذاشتید و هدفتان از مضمون و قانون زندگی چه بود؟ برایمان مفصل توضیح دهید
اسم کتاب «قانون آیین زیستن» را انتخاب کردم چون معتقدم زندگی فقط گذران زمان نیست ، بلکه مجموعهای از قانون ها، روش ها، باورها و آیین هاست که اگر درست فهمیده شوند، انسان را به آرامش، رشد و موفقیت میرسانند ، در مقدمه کتاب هم آمده که این اثر، چکیدهای از تجربیات شخصی من است ، مجموعهای از متن ها، ایدهها و راهکارهایی که در مسیر پر فراز و نشیب زندگی برای من چراغ راه بودهاند ، من در این کتاب تلاش کردهام نشان بدهم که نگرش انسان به زندگی بسیار مهم است ، باورهای درست میتوانند مسیر را تغییر دهند، صبر و استقامت شرط رسیدن به هدف هستند و انسان با خودسازی میتواند از سختیها عبور کند و در واقع، هدفم از این کتاب این بوده که بگویم هر کسی میتواند با شناخت بهتر از خودش و اصلاح نگاهش به دنیا، راه درستتری برای زندگی انتخاب کند ، این کتاب بیشتر از آنکه فقط یک مجموعه نوشته باشد، حاصل یک تجربه زیسته است ، تجربهای که دوست داشتم آن را با دیگران شریک شوم تا شاید برایشان مفید باشد.
از مشکلات موجود در شهرستان و در حوزه نویسندگی بگویید و چه انتظاری از مسئولین دارید؟
یکی از مشکلات مهم در شهرستان ها، مخصوصاً در حوزه فرهنگ و نویسندگی، کمبود حمایت عملی، نبود زیرساخت مناسب، کمتوجهی به استعداد های جوان و محدود بودن فرصت های معرفی آثار است ، بسیاری از جوانان مستعد هستند، اما به دلیل نبود پشتیبانی کافی، آثارشان دیده نمیشود یا انگیزهشان کاهش پیدا میکند ، انتظار ما از مسئولین، بهویژه نماینده مردم در مجلس شورای اسلامی، فرماندار و رئیس اداره فرهنگ و ارشاد اسلامی این است که از نویسندگان و اهل قلم حمایت جدیتری داشته باشند ، زمینه چاپ و معرفی آثار بومی را فراهم کنند، نشست ها، کارگاه ها و محافل فرهنگی بیشتری برگزار شود و به استعدادهای جوان شهرستان به چشم یک سرمایه فرهنگی نگاه شود ، اگر بتوانیم انجمن حمایت از نخبگان، نویسندگان و استعدادهای برتر شهرستان را داشته باشیم، قطعاً ضرر نخواهیم کرد و اگر حمایت درست انجام شود، بسیاری از جوانان میتوانند به جای دل سرد شدن، در همین شهرستان بمانند، تولید اثر کنند و برای فرهنگ منطقه مفید باشند.
چه حرفی به علاقهمندان به نویسندگی دارید؟
به جوانان عزیز میگویم اگر به نویسندگی علاقه دارید، منتظر شرایط ایدهآل نمانید ، نوشتن را از همین امروز، از همین لحظه شروع کنید ، بیشتر بخوانید، بیشتر فکر کنید، بیشتر بنویسید و از اشتباه کردن نترسید ، نویسندگی فقط استعداد نیست ، تمرین، پشتکار، مطالعه و صداقت در بیان میخواهد و همچنین به جوانان توصیه میکنم که از تجربههای شخصی خودشان بنویسند، چون نوشتهای که از دل برخاسته باشد ، بر دل هم مینشیند.
چه نصیحتی به جوانان دارید؟
نصیحت من این است که به خودشان باور داشته باشند ، ناامید نشوند، از نقد نترسند، اهل مطالعه باشند و در مسیرشان صادق و صبور بمانند ، زندگی مسیر آسانی نیست، اما انسان میتواند با امید، تلاش، نظم، ایمان و خود سازی از سختیها عبور کند و اگر کسی بخواهد اثری ماندگار خلق کند، باید اول روی خودش کار کند ، چون نویسنده خوب، قبل از اینکه قلمش قوی باشد، شخصیتش باید ساخته شده باشد.
در پایان، باید بهطور ویژه و خاص از سرور ارزشمند و گران بهایم دکتر حجتالله خسروی مال امیری، فرماندار شهرستان باغملک که در پروسه نگارش و چاپ، بنده را مورد حمایت قرار داد، تشکر کنم و اگر التفات مهربانانه ایشان نبود، این امر محقق نمیگشت.