
به گزارش خبرنگار خبرگزاری بسیج، در شهرستان نرماشیر، استان کرمان، گروهی از جهادگران باتجربه و متخصص، از همان روز اولی که جنگ تحمیلی سوم بر مردم تحمیل شد، آمادگی کامل خود را برای خدمترسانی اعلام کردند. نه با لشکری از تجهیزات، که با دلی پر از شوق و دستانی برای «نوکری».
گروه جهادی «شهید مغفوری» به سرپرستی امیرحسین برجی، پیش از این در عرصههای فرهنگی، عمرانی و محرومیتزدایی فعالیت داشت. اما وقتی شرایط جنگی پیش آمد، آنها بدون لحظهای تردید، میدان را عوض کردند؛ از ساختن خانه، به ساختن امید در دل بحران.
بیش از ۵۰ روز؛ از طبخ غذا تا لبخند مردم
برجی در توصیف این روزها میگوید: «بیش از ۵۰ روز خدمترسانی و در کنار مردم بودن، طعم شیرین نوکری را در بین جهادگران ما ماندگار کرد.»
فعالیت اصلی گروه در این ایام، برپایی موکب پذیرایی بود. موکبی که در آن:
- غذای گرم طبخ و توزیع میشد
- چای و شربت به مردم و نیروهای حاضر در خیابانها ارائه میگردید
- جایی برای استراحت و لبخند زدن در دل روزهای سخت
چالش اولیه و راهکاری که جواب داد
روزهای اول، چالش بزرگی پیش روی گروه بود: تأمین منابع مالی. شرایط جنگی ناگهانی بود و آنها باید سریعاً منابع را برای خدمترسانی فراهم میکردند.
اما راهکار هوشمندانهای پیدا کردند. برجی توضیح میدهد: «با برپایی موکب پذیرایی و همچنین در محل موکب با جمعآوری کمکهای مردم، کار خدمترسانی ما روز به روز رونق گرفت.»
یعنی خود موکب، هم محل خدمت بود، هم محل جذب حمایت. مردم که میدیدند جهادگران شبانهروز پای کارند، خودشان هم آستین همت بالا زدند.
شوق خدمت؛ وقتی مردم و نیروهای مسلح در کنار هم هستند
اما چه چیزی باعث میشد جهادگران با این انرژی به کار ادامه دهند؟ برجی پاسخ میدهد:«وقتی میدیدیم مردم شبانهروز در خیابان هستند و نیروهای مسلح هم در میدان، این موضوع شوق خدمت را در جمع جهادگران چندین برابر کرده بود. همه به نحوی به دنبال ادای دین بودیم که رسالت خود را انجام دهیم و به مردم خدمت کنیم.»
این نگاه، فراتر از یک فعالیت امدادی بود؛ ادای دین، رسالت، شوق خدمت. کلماتی که نشان از عمق باور این جهادگران دارد.
نوکری؛ افتخار گروه جهادی
امیرحسین برجی درباره هویت گروهش میگوید: «اینجا محلی هست برای خدمت و نوکری. قطعاً دوستانی که قصد دارند در پیشرفت کشور و حمایت گام بردارند، گروههای جهادی محلی هستند برای نوکری به مردم و یک بازوی توانمند برای در کنار مردم بودن.»
و تأکید میکند که این آمادگی، محدود به نرماشیر نیست: «نیاز باشد برای اعزام به استانهای دیگر و شهرهای دیگر در جهت خدمترسانی، آماده هستم تا جانمان را هم فدا کنیم.»
گروه جهادی شهید مغفوری در نرماشیر کرمان، با بیش از ۵۰ روز خدمترسانی مستمر در شرایط جنگی، نشان داد که موکبهای جهادی فقط برای مسیرهای زیارتی نیستند. آنها در بحران، میداندار خدمت میشوند.
از طبخ غذای گرم تا جمعآوری کمکهای مردمی، از چای و شربت تا لبخندی که بر لب مردم مینشست، این جهادگران ثابت کردند که «نوکری به مردم» شیرینترین لبخند بحران است.
«بیش از ۵۰ روز در کنار مردم؛ طعم شیرین نوکری»؛ این خلاصه روایت گروه جهادی شهید مغفوری نرماشیر است.
یادداشت
یادداشت؛
یادداشت خبرنگار/خاک جانسپرده؛