دفاع مقدس یعنی ما میتوانیم...
به گزارش خبرگزاری بسیج از قم، هفته دفاع مقدس نمودار مجموعهای از برجستهترین افتخارات ملت ایران در دفاع از مرزهای میهن اسلامی و جانفشانی دلاورانه در پای پرچم برافراشته اسلام و قرآن است. در این مجموعه تابناک، درخشندهترین و نفیسترین نگین گرانبها یاد و خاطره شهیدان است. آنها جوانان و جوانمردان رشید و پاک سرشتی بودند که با آگاهی و درک والای خود موقعیت حساس کشور را تشخیص دادند و وظیفهی بزرگ جهاد در راه خدا را مشتاقانه پذیرا شدند. هر ملتی که چنین دلاوران آگاه و شجاعی را در دامان خود پرورده باشد حق دارد به آنان ببالد و آنان را الگوی تربیت جوانان خود در همه دورانها بداند...
این جملات زیبا مربوط به شرح دفاع مقدس در کلام رهبری است، دفاع مقدسی که یادآور خون های مقدسی است که در پای شجره طوبای انقلاب اسلامی ریخته شد، دفاع مقدسی که به رنگ خدا بود!
آری، دفاع مقدس يعنی در برابر تجاوز دشمن به خاک پاک کشورت ايستادگی کردن و کشتن و کشته شدن؛ اسير گرفتن و اسير دادن؛ پيشروی و عقبنشينی؛ شادی و غم و در نهايت و در هر حال خود را مامور انجام تکليف کردن و خود را در برابر نظام؛ ملک و ملت ناچيز شمردن...
مگر از یادها میرود آن همه سختیها، جانفشانیها، ایثارها، شهادتطلبیها و خسارتهای فراوان مالی! مگر از یادها میروند آن رزمندگان؛ جانبازان؛ آزادگان و خانوادههای معظم شهدا و جاويدالاثرهای آن سالهای حماسه و ايثار سروهاي راستقامت و اسوههای ايثار و صبر و پايمردی! که همانا غفلت از آنها پشت پا زدن به ارزشهای دينی و ملی میباشد!
مگر از یادها میرود آن روزهایی را که تازه جنگ شروع شده بود، روزهایی که خبرهای سخت و دردناکی از جبهه های جنوب و غرب می رسید، روزهایی که بی دردان مرفه فرار را بر قرار ترجیح می دادند و بار سفر به سوی بهشت خیالی غرب می بستند! در عوض آن سروهای همیشه استوار با کمترین سلاح و تجهیزاتی در مقابل دشمنِ تا بن دندان مسلح ایستادگی میکردند.
مگر از یادها میرود آن اشعار زيبايي که رزمندگان وقت حمله در صفوف منظم میخواندند؛ کربلا کربلا ما داريم میآییم/اسرای سرافراز ما داريم میآییم. يا؛ ای لشکر صاحب زمان آمادهباش آمادهباش/بهر نبرد بیامان آمادهباش؛ جانی تازه به تن شهرها میداد.
مگر از یادها میرود آن روزهایی را که با شنيدن صدای مارش تلويزيون، مادران دستانشان را برای دعا جهت پيروزی فرزندانشان بالا میگرفتند و پدران، رضایتنامه پسران خود را امضا میکردند.
مگر از یادها میروند آن جوانانی را که از سر کلاس درس و دانشگاه یا کارخانه و مزرعه و اداره برای دفاع از آرمان و سرزمین خود به جبهه ها آمده بودند.
هیچگاه از خاطرم برون نمیرود آن روزی را که وقتی از مدرسه به خانه آمدم دیدم مادر لباس های سبز پدر را آماده می کند. خواهر کوچکم سعی میکرد پوتینهای پدر را تمیز کند. بوی عطر پدر فضای خانه را خوشبو کرده بود. پدر در لباس رزم چه استوار و راستقامت می نمود. او می رفت، مادر آهسته گریه می کرد، خواهرم از پدر سوغاتی میخواست و من به تماشای قدم های استوار او ایستاده بودم. او رفت و از جبهه برایمان سوغات شهادت آورد...
آری، جوانان ایران اسلامی با خلق رشادتهای فراوان نشان دادند که بهترین جوانان جهانند، چراکه الگوی این جوانان، جوانان کربلا بود و در حقیقت ملتی که چنین جوانانی دارد به جاست که بر خود ببالد و به داشتن چنین جوانانی افتخار کند.
از این روست که این هفته را به نام زیبای هفته دفاع مقدس در تارک تقویم نام نهادهاند؛ تا فرصتی باشد که همه ما از هر قوم و قبيله و دين و مذهب و هرکجای اين سرزمين پهناور که هستيم؛ مديون و وامدار خون سرخ شهدا؛ تحمل شداید جانبازان؛ صبر و مقاومت آزادگان؛ حماسهآفرینی رزمندگان و بزرگواری خانوادههای آنان هستيم.
و فراموش نکنیم که دفاع ملت ايران در هشت سال جنگ تحميلی گنجينهای گرانبها و پرافتخار و سرمايهای تمام ناشدنی است که در صورت درست نگهداری کردن و بهرهگرفتن و انتقال ارزشهای آن بدون در نظر گرفتن مطامع جناحي و گروهی؛ میتوان نظام و کشور را در سختترين و بحرانیترين شرايط حفظ و حراست نمود.
و بدانیم که همهی ما در هر پست؛ مقام و هرکجای اين سرزمين پهناور زندگي ميکنيم اين جمله آن يگانه دوران و عبد صالح خدا را آويزه گوش خود نمائيم که: نگذاريد پيشکسوتان جهاد و شهادت در پيچوخم روزمره زندگی به فراموشی سپرده شوند.
چراکه شهادت پایان نیست، آغاز است، تولدی دیگر است در جهانی فراتر از آنکه عقل زمینی به ساحت قدسی آن راه یابد. تولد ستارهای است که پرتو نورش عرصه زمان را مینورددو زمینرا به نور رب الارباب اشراق میبخشد.
و سرانجام؛ هفته دفاع مقدس يادآور حادثهاي عظيم و به بار نشستن نتايجی عظيمتر در سير انقلاب ملت ماست و هیچگاه از ذهن ملت محو نخواهد شد...
