۹مرداد؛ روزی که قنوات در آغوش شهدا آرام گرفت
به گزارش خبرنگار خبرگزاری بسیج از قم، گاهی تاریخ، تنها مجموعهای از اعداد نیست؛ گاهی یک روز، آنچنان در حافظه یک شهر ماندگار میشود که باگذشت سالها، هنوز عطر آن در کوچهها، خیابانها و دلهای مردم جاری است، ۹ مرداد برای مردم قنوات، یکی از همان روزهاست؛ روزی که زمان برای ساعاتی ایستاد و شهری یکپارچه، میزبان دو مسافر آسمانی شد.
دهمین سالگرد تشییع و خاکسپاری دو شهید گمنام دفاع مقدس، فرصتی است تا بار دیگر ورقهای خاطره را مرور کنیم؛ خاطرات روزی که قنوات، جلوهای از عشق، ایمان، وحدت و وفاداری را به نمایش گذاشت و حماسهای آفرید که تا همیشه در تاریخ این شهر خواهد درخشید.
صبح نهم مرداد ۱۳۹۵، همزمان با سالروز شهادت حضرت امام جعفر صادق (ع)، شهر حال و هوای دیگری داشت. از نخستین ساعات روز، خیابانها آرامآرام مملو از جمعیتی شد که آمده بودند تا به استقبال فرزندانی بروند که سالها پیش برای دفاع از اسلام، انقلاب و میهن، از همه تعلقات دنیایی گذشتند و بیادعا، جان خود را تقدیم کردند.
هیچکس نام آن دو شهید را نمیدانست؛ هیچ نشانی از خانواده و دیارشان در دست نبود، اما گویی همه مردم، سالها بود که آنان را میشناختند، اشکهایی که بر گونهها جاری بود، نگاههای خیره به تابوتهای مزین به پرچم سهرنگ جمهوری اسلامی ایران و زمزمه صلوات و ذکر اهلبیت (ع)، گواه پیوندی عمیق میان مردم و شهیدانی بود که با نامی گمنام، اما با منزلتی بزرگ، به خانه جدید خود آمده بودند.
آن روز، قنوات تنها میزبان دو شهید نبود؛ بلکه میزبان فرهنگی بود که امنیت، عزت و استقلال امروز ایران اسلامی، مرهون آن است، حضور هزاران نفری مردم، از کودک و نوجوان گرفته تا پیرمردان و مادرانی که اشک در چشمانشان حلقهزده بود، صحنههایی را رقم زد که کمتر در تاریخ این شهر تکرار شده است.
شاید هنوز هم بسیاری از مردم، لحظه عبور پیکرهای مطهر شهدا از میان جمعیت را بهخاطر داشته باشند؛ لحظهای که سکوت، اشک، صلوات و فریادهای «لبیک یا حسین (ع)» در هم آمیخت و خیابانهای قنوات را به قطعهای از بهشت تبدیل کرد.
در آن روز، هیچ تفاوتی میان مردم وجود نداشت، همه در کنار هم ایستاده بودند؛ مسئول و کارگر، کاسب و کشاورز، دانشآموز و دانشجو، پیر و جوان، زن و مرد، همه آمده بودند تا بگویند شهدا، متعلق به یک خانواده یا یک نسل نیستند؛ شهدا، سرمایه مشترک یک ملتاند.
تشییع باشکوه شهدای گمنام در قنوات، تنها یک مراسم نبود؛ نمایش وحدت و همدلی مردمی بود که نشان دادند فرهنگ ایثار و شهادت همچنان در رگهای این شهر جریان دارد، آن روز، قنوات ثابت کرد هرگاه نام شهدا به میان میآید، همه اختلافها کنار میرود و دلها در یک مسیر قرار میگیرد.
امروز، ۹ مرداد ۱۴۰۵، درست ده سال از آن روز تاریخی گذشته است؛ اما خاطره آن حضور باشکوه، هنوز زنده است. هنوز بسیاری از مردم، با عبور از کنار مزار مطهر شهدای گمنام، خاطرات آن روز را به یاد میآورند؛ روزی که شهر، با تمام وجود، دو فرزند گمنام اما پرافتخار ایران اسلامی را در آغوش گرفت.
در این سالها، مزار نورانی شهدای گمنام قنوات، تنها یک یادمان نبوده است؛ بلکه به پناهگاه دلهای بیقرار، محل برگزاری آیینهای مذهبی و انقلابی، مأمن جوانان، دانشآموزان و خانوادههایی تبدیل شده که برای تجدید عهد با شهدا، بر سر مزارشان حاضر میشوند. بسیاری از مردم، این مکان مقدس را قبلهگاه دلهای خود میدانند و باور دارند که برکت حضور این دو لاله آسمانی، همواره شامل حال شهر قنوات بوده است.
ده سال گذشته، اما آن شور، آن اشکها، آن صلواتها و آن بدرقه باشکوه، هنوز از حافظه مردم پاک نشده است، نسل جوانی که آن روز کودک بود، امروز روایت آن حماسه را از زبان پدران و مادران خود میشنود و میآموزد که امنیت، آرامش و سربلندی امروز ایران اسلامی، نتیجه ایثار جوانانی است که بیهیچ چشمداشتی، جان خود را تقدیم خدا کردند.
سالروز تشییع شهدای گمنام، تنها یادآور یک مراسم نیست؛ یادآور روزی است که قنوات، با حضوری کمنظیر و هزاران نفری، عشق خود را به شهدا ثابت کرد و نام خود را در تاریخ فرهنگ ایثار و شهادت ماندگار ساخت.
سلام بر شهدای گمنام؛ آنان که نامشان را کسی نمیداند، اما یادشان در قلب میلیونها ایرانی جاودانه است، سلام بر آنان که در زمین گمنام ماندند تا در آسمان، ستاره هدایت یک ملت باشند.
مرداد، تنها یک روز در تقویم نیست؛ روزی است که قنوات با شهدا پیمانی دوباره بست؛ پیمانی که پس از گذشت یک دهه، همچنان استوار، زنده و ماندگار باقیمانده است.
انتهای پیام/محمدجواد محمدی
