به گزارش خبرگزاری بسیج، نفر اول که در ایستگاه شادمان منتظر قطار است تا به کلاهدوز برود، با هُل دادن و زور و اذیت و آزار دیگر مسافران سوار قطار میشود. نفر دوم که به حرکت او اعتراض میکند، جمله «اینجا ایرانه! همینی که هست، فکر کردی توی توکیو داری مترو سوار میشی؟» را میشنود.
همین جمله کافی است که عدهای به او اعتراض کنند که «چون اینجا ایرانه هر کاری دلت میخواد میتونی انجام بدی؟» عده دیگری از جمله آن مرد برافروخته هستند و زیر لب غُرغُر میکنند که معلوم نیست با چه فرهنگی بزرگ شده و چه و چه.
شاید برای شما هم اتفاق افتاده باشد که زمانی که به کسی اعتراض میکنید که ادب، عرف و فرهنگ را رعایت کند و یا زمانی که از اجرای قانون صحبت میکنید جمله «اینجا ایرانه! فکر کردی کجا زندگی میکنی؟» را بشنوید. این جمله متأسفانه امروزه از دهان خیلیها خارج میشود و به قشر خاص و طبقه خاصی منحصر نمیشود.
نکته اینجاست که با این طرز تفکر عده ای از مردم آیا میتوان به اجرای قانون و رعایت ادب و احترام به حقوق شهروندی در آینده امیدوار بود؟ مسلماً اگر این طرز تفکر تغییر نکند نباید هیچ امیدی به رعایت حقوق شهروندی، قانون و عرف داشته باشیم چرا که هر بار که این افراد کاری خلاف قانون انجام میدهند و حقوق دیگران را زیر پا میگذارند، به منتقدان میگویند «اینجا ایرانه! چه انتظاری داری؟»
این افراد نه تنها خود قانون را رعایت نمیکنند، بلکه هر بار که با قانون شکنی و عدم رعایت حقوق شهروندی نیز روبرو می شوند با گفتن همین جمله از کنار آن به سادگی میگذرند و تلاشی برای بهبود شرایط نمیکنند.
این افراد به جای اینکه مسئولیتهای اجتماعی خود را به یاد بیاورند و بر مبنای آن به افراد خاطی تذکر لسانی بدهند و در پی تفهیم اشتباه آنها بر بیایند، به سادگی از کنار مسائل عبور میکنند و اینگونه است که نباید امیدی به اجرای قانون، رعایت حقوق شهروندی و عرف داشته باشیم.
در کنار این مسائل نکته دیگری نیز حائز اهمیت است و آن این است که «چون در ایران زندگی میکنیم قانون برایمان معنا ندارد و هر کار خلاف قانونی جایز است»، «چون در ایران زندگی میکنیم نباید فرهنگ داشته باشیم و حقوق یکدیگر را رعایت کنیم»، «چون در ایران زندگی می کنیم می توانیم ...»
آیا این طرز تفکر توهین به یک ملت محسوب نمیشود و معنای آن این نیست که مردم ایران بی فرهنگ و بیقانون هستند و هر کاری می توانیم در این کشور انجام دهیم؟ جالب اینجاست دارندگان این طرز تفکر همانهایی هستند که به محض کوچکترین توهینی از سوی بیگانگان و ذرهای انتقاد آنها از وضعیت فرهنگ در ایران فریاد تمدن چند هزار ساله سر میدهند و میگویند که که زمانی که ما فلان چیز را داشتیم شما کجا بودید؟