همچنین اجازه داده شد كه انگلیسیها بانك خود را در تهران و شعب آن را در استانها داشته باشند تا دهانشان بسته شود و اعتراض نكنند.
انحصار چاپ و نشر (به جریان گذاری) اسكناس ایران به مدت چهل سال در دست بانك انگلیسی بود كه بعدا تحت عنوان فریبنده بانك شاهنشاهی بكار بانكداری در ایران ادامه داد.
بانك انگلیسی كه از31 مارس 1890 عملا كار خود را در ایران آغاز كرده بود، با این كه از سال 1949 تغییر نام داده بود در سال 1952 (1331) به دست دكتر مصدق نخست وزیر وقت منحل شد كه دو دهه بعد از آن، در ایران به نام بانك خاورمیانه انگلستان تجدید حیات كرد.
ثروتمندان ایرانی ظرف سالهای 1976 تا پایان 1978 معادل صدها میلیون لیره از طریق آن از كشور خارج ساختند. ناصرالدین شاه قاجار امتیاز فعالیت بانك انگلستان (شعبه شرق) را به انگلیسیها داده بود و ملكه ویكتوریا در 1889 با صدور یك فرمان! اجازه داده بود كه این بانك در ایران به كار پردازد و بانك پس از یافتن محل در تهران، از 31 مارس 1890 كار خود را در وطن ما آغاز و نشر اسكناس (پول كاغذی) ایران را كه حساسترین حق غیر قابل انتقال یك ملت حاكم است به دست گرفت.
سیاست پولی ما (خزانه دولت و جیب مردم) در اختیار یك دولت معروف به استعمارگر و پولهای كاغذی منتشره آن قرار گرفته بود! مقر مركزی این بانك در تهران در ساختمانی واقع ضلع شرقی میدان توپخانه بود كه بعدا بانك بازرگانی (نخستین بانك غیر دولتی ایران) در آنجا مستقر شد. به عبارت دیگر؛ از 1890 تا سال1930 ( 1309خورشیدی)، یك بانك انگلیسی وظایف بانك مركزی وطن ما را انجام می داد كه حتی یادآور شدن آن دردناك است. از خرداد 1309 (27 مه 1930) دولت ایران، خود (نخست از طریق بانك ملی و بعدا پس از تاسیس بانك مركزی، توسط آن) كار چاپ اسكناس را به دست گرفته است.