حضرت خدیجه(س)؛ بانویی شیفته کرامات پیامبر اسلام(ص)
به گزارش خبرنگار خبرگزاری بسیج از قم، الهام نصیریان طی یادداشتی به مناسبت فرارسیدن دهم ماه مبارک رمضان سالروز وفات بانوی بزرگوار جهان اسلام نوشته است: حضرت خديجه(س) اين بانوى آگاه و پاكسرشت، اولین زنی بود که اسلام آورد؛ مادر فاطمه زهرا(س)، از همان دوران جوانى يكى از مشهورترين زنان حجاز و عرب به شمار مىرفت. خديجه در كار تجارت خود نيز، بر اساس همان خصوصيات و خصلتهاى برجستهى انسانيش، گام برمىداشت.
با وجودی که مردان ثروتمندی از قریش از او خواستگاری کرده بودند ولی خدیجه(س) که شیفته درستکاری و امانتداری و مکارم اخلاقی و جهات معنوی حضرت محمد (ص) شده بود، خود، پیشنهاد ازدواج داد، چه شده بود، كه يكباره يك زن برجسته و سرشناس عرب، زنى از اشراف كه در ميان رسوم و سنتهاى دست و پا گير اشرافى زندگى كرده بود، ناگهان همه آن قيدها و بندها را گسست، و همه سنتها را زير پا نهاد......!
آرى، اين خديجه(س) بود كه در برابر شخصيت متعالى و فضايل برجسته و خصوصيات و ارزشهاى والاى انسانى و خصلتهاى ملكوتى نبی مکرم اسلام حضرت محمد(ص) چنان فروتن شده بود كه ديگر براى هيچ كدام از آن آداب و رسوم و سنتهاى اشرافى ارزشى قائل نبود و چنين بود كه مقدمات ازدواج محمد (ص) و خديجه، فراهم شد.
حدیث مشهوری میان اهل شیعه و اهل سنت است که پیامبر بزرگوار اسلام فرمود: از مردان گروه زیادی به کمال رسیدند ولی از میان زنان فقط چهار زن که عبارتند از: آسیه (همسر فرعون)، مریم(س) دختر عمران، خدیجه(س) دختر خویلد و فاطمه(س).
حضرت خديجه(س) چند فرزند از جمله قاسم، زينب، امكلثوم و فاطمه(س) داشت.
آرى شخصيت والايى همچون خديجه(س) است كه در دامان پاكش، پاكدامنترين و پاكيزه گوهرترين بانوى جهان هستى، يعنى حضرت فاطمه زهرا (س) پرورانده مىشود.
حضرت خدیجه(س) مدت ۲۵ سال در خانه پیامبر اسلام زندگی کرد و در دهم ماه رمضان سال دهم بعثت، به مدت کوتاهی بعد از وفات "ابوطالب" عمو و سرپرست پیغمبر از دنیا رفت. آن سال را "عام الاحزان" سال اندوه ها گفته اند. مرقد او در «حجون مکه» در قبرستان ابوطالب کنار قبر عبدالمطلب، ابوطالب و عبدمناف می باشد.
