بر پایه این خبر بخشی از گزارشات که عموماً به قلم عناصر ضد انقلاب در نشریات و روزنامههای آمریکایی به چاپ رسید سعی کردند این همکاری را از بعد حقوقی زیر سوال ببرند که با محوریت محکومیت ایران در این اقدام صورت گرفت.
در یک نمونه «محسن میلانی» در مقالهای در نشریه «فارین افرز» با عنوان «اتحاد آزاددهنده ایران و روسیه» مینویسد: «تصمیم ایران برای دادن اجازه به روسیه برای استفاده از پایگاه هوایی نوژه همدان باید زنگ هشداری برای آمریکا باشد. ایران با این کار پیامی صریح درباره عزمش به حمایت از بشار اسد در سوریه میفرستد. در عین حال از آنجایی که نسبت به سیاستهای دولت بعدی آمریکا تصویر روشنی ندارد خود را بیشتر درگیر همکاریهای نظامی و امنیتی با روسیه میکند.»
سیاست غربی حمایت از گروههای تروریستی در سوریه باعث شده تا هر اقدامی علیه تروریستها در این کشور با واکنشهای سیاسی و رسانهای در غرب روبهرو شود.
برخی از عناصر ضد انقلاب و مدعیان حقوق بشر بدون هیچگونه اشارهای به نتیجه همکاری روسیه و ایران علیه تروریسم، فقط سعی میکنند تا از ابعاد مختلف این اقدام ایران و روسیه را محکوم کنند.
