اضمحلال درونی خطر مهمی که اسلام را تهدید میکند

به گزارش خبرگزاری بسیج ازکرج؛ خطراتی که اسلام را به عنوان یک پدیده عزیز تهدید میکند از قبل از پدید آمدن و یا آغاز پدید آمدنش از طرف پروردگار پیش بینی شده است، و وسیله مقابله با آن خطرات هم ملاحظه شده و در خود اسلام و در خود این مجموعه به کار گذاشته شده است .

اسلام یک پدیده است و قبل همه پدیده ها خطراتی آن را تهدید میکند و وسیله ای برای مقابله با آن لازم است و خداوند متعال این وسیله را در خود اسلام گذاشته است.

دو خطر عمده ای که اسلام را تهدید میکند (دشمن خارجی)و دیگری (اضمحلال داخلی) است، دشمن خارجی کسی است که از بیرون مرزها با انواع سلاح ها موجودیت یک نظام را با فکر خود و دستگاه زیر بنایی عقیدتی، قوانینش و همه چیز خود هدف قرار میدهد و نه از بیرون کشور، از بیرون نظام ، ولو در داخل کشور دشمنانی هستند که خودشان را از نظام بیگانه میدانند و با آن مخالفند ، اینها برای اینکه نظامی را نابود کنند و از بین ببرند تلاش میکنند.

آفت دوم اضمحلال درونی است ، یعنی در درون نظام، و این مسئله مربوط به غریبه ها نیست، این مال خودی ها است، خودی ها ممکن است در یک نظام بر اثر خستگی، بر اثر اشتباه در فهم راه درست، بر اثر مغلوب احساسات نفسانی شدن و بر اثر نگاه کردن به جلوه های مادی و بزرگ نگاشتن آنها ناگهان در درون دچار آفت زدگی شوند که البته این خطرش بیشتر از خطر اولی است.

این دو نوع دشمن، آفت درونی و آفت برونی برای هر نظامی، برای هر تشکیلاتی و برای هر پدیده ای وجود دارد، اسلام برای مقابله با هر دو آفت علاج معین کرده است و جهاد را گذاشته است.

جهاد مخصوص دشمن خارجی نیست، منافق خودش را در درون نظام قرار می دهد، لذا با همه این ها باید جهاد کرد، جهاد برای دشمن است که میخواهد از روی بی اعتقادی و دشمنی با نظام به آن هجوم بیاورد، همچنین برای مقابله با آن تفکک داخلی و از هم پاشیدگی درونی، تعالیم اخلاقی بسیار با ارزشی وجود دارد که دنیا را به طور حقیقی به انسان می شناساند و میفهماند.

اعْلَمُوا أَنَّمَا الْحَياةُ الدُّنْيا لَعِبٌ وَ لَهْوٌ وَ زينَةٌ وَ تَفاخُرٌ بَيْنَکُمْ وَ تَکاثُرٌ فِي الْأَمْوالِ وَ الْأَوْلادِ کَمَثَلِ غَيْثٍ أَعْجَبَ الْکُفَّارَ نَباتُهُ ثُمَّ يَهيجُ فَتَراهُ مُصْفَرًّا ثُمَّ يَکُونُ حُطاماً وَ فِي الْآخِرَةِ عَذابٌ شَديدٌ وَ مَغْفِرَةٌ مِنَ اللَّهِ وَ رِضْوانٌ وَ مَا الْحَياةُ الدُّنْيا إِلاَّ مَتاعُ الْغُرُورِ(20 سوره حدید)

آیه به این اشاره دارد که این زر و زیور ها ، این جلوه ها، این لذت های دنیا اگر چه برای شما لازم است، اگر چه شما ناچارید از آنها بهره ببرید ، اگر چه زندگی شما وابسته به آنهاست و در این شکی هم نیست و باید آنها را برای خودتان فراهم کنید، اما بدانید که مطلق کردن اینها و چشم بسته به دنبال این نیازها حرکت کردن و هدف ها را به فراموشی سپردن بسیار خطرناک است.