اسماعیل مدبرمقدمانگار آنروز با تمام روزها فرق میکرد، این زینب بود که نالان و گریان از تله زینبیه نگاه میکرد، و تمام وجودش را بغز دوری از حسین ابن علی فرا گرفته بود، زن و مرد و کوچک و بزرگ هم نوا با زینب کبرا عزا میکردند، لر و ترک و کرد و عرب و بلوچ و ارمنی و… همه و همه شب هم نوا با زینب ناله سردادهاند (امشبی را شه دین در حرمش مهمان است/مکنای صبح طلوع/ عصرفردا بدنش زیر سم اسبان است/ مکنای صبح طلوع) روز عاشورا نیز ایران اسلامی یک پارچه در غم و ماتم ابا عبدالله میسوخت، اما عدهای هوچیگر و چماق به دست که بیشک اگر در روز عاشورا بودند در خط اول سپاه شمر و عمرسعد قرار میگرفتند، درغیاب مردم عزادار شهر تهران نقطههای کور و خلوت را پیدا کرده و با کف و سوت در روز غم ارباب بیکفن همراه با یزیدیان سپاه عمرسعد هلهله سر دادند و دست در دست یزیدیان که خیمهها را آتش زدند اموال بیت المال ر به آتش کشیدند و با مسخره کردن عاشوراییان فریاد سر میدادند (حسین حسین شعارشان/شهادت افتخارشان)…
امروز هم که چندسالی از این فضای مسموم و غبارآلود فتنه عظیم ۸۸ میگذرد متاسفانه عدهای با مظلوم نمایی و زنده کردن روزهای تلخ ۸۸ و وارونه جلوه دادن قضیه به دنبال تطهیر فتنه گران هستند، تصاویری از فتنه گرانی که در فتنه خود سوختند به نمایش گذاشته و از آنها به عنوان شهید یاد میکنند، این جماعت آیا نمیدانند که شهید کسی است که در دفاع از امنیت ملی و… جان خود را از دست میدهد نه فتنهگری که در اقدامی علیه امنیت ملی و… در آتشی که خود بر افروخته است سوخته. امروز عدهای ترکیب عکس امام خمینی «ره» را با تصاویر فتنه گران پخش میکنند و انتشار میدهند در صورتی که اولین گروهی که اقدام به پاره کردن تصاویر امام «ره» کردند همین اصحاب فتنه بودند که چندی قبل در روز قدس ماه رمضان باطری آب در دست فریاد میزدند، نه غزه نه لبنان جانم فدای ایران. این جماعت باید بدانند که فتنه فتنه است و فتنه گر را با هیچ آبی نمیتوان پاک کرد…