وقتی روحانی «فساد» را «معوقه» مینامد!
اسدالله عباسی وزیر سابق تعاون و عضو کمیسیون آموزش و تحقیقات هم گفت: «آقای روحانی چرا بازهم طبق معمول مشکلات کشور را به گردن دولت قبل میاندازید؟ توضیحات شما دربارهی مسئلهی صندوق ذخیره فرهنگیان کافی نبود. ما نمیگوییم اختلاس، بلکه میگوییم هشت هزار میلیارد از اموال بیتالمال و حق و حقوق فرهنگیان کجا رفته، چه کسی مطالبات این صندوق را پرداخت نکرده، البته حتماً کمیته تحقیق و تفحص این مسئله را پیگیری میکند.» ماجرا چیست؟ چرا بزرگترین فساد مالی تاریخ در نظر آقای رئیسجمهور تا این اندازه عادی است؟ تحقیق و تفحص از صندوق ذخیرهی فرهنگیان به کجا رسید؟
روحانی چگونه میخواست فساد ۸۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰ را ماستمالی کند؟
«بدهی معوق»؛ توجیه تازهای است که آقای رئیسجمهور روز گذشته برای فساد هشت هزار میلیارد تومانی به کار برد. تعبیر بامزهای که غیر از نمایندگان مردم، انتقادات کارشناسان و کاربران فضای مجازی را نیز برانگیخت. یکی از کاربران با اشاره به سخنان روحانی، نوشت: «رییسجمهور اشاره کردند آنچه در صندوق فرهنگیان رخ داده نه اختلاس بلکه صرفاً معوق شدن بدهیها بوده. با همین دیدگاه آنچه امیر منصور آریا انجام داد هم نه اختلاس که جلوگیری از معوق شدن بدهی ناشی از گشایش السی با ایجاد السی جدید بوده است. ضمناً بابک زنجانی هم اختلاس نکرده، صرفاً بدهیاش به شرکت نفت معوق شده و تازه بندهخدا تحریم هم بوده است. تنها گناه خاوری هم تسهیل شرایط برای جلوگیری از معوق شدن السیهای امیر منصور آریا بوده است!»
روحانی کاملاً عصبی به نظر میرسید، وقتی که روز گذشته میکوشید تا در صحن بهارستان پروندهی هشت هزار میلیاردی را ماستمالیکند. حق هم داشت؛ جمع کردن داستان بزرگترین فساد تاریخ کار سادهای نیست. آن هم پروندهای که کمترین ارتباطی با دولت قبل نداشت. وی در صحن علنی بهارستان حتی نمیتوانست احمدینژاد را به عنوان مقصر فساد هشت هزار میلیاردی معرفی کند. جعفری دولتآبادی داستان تهران یکشنبه شب با اشاره به این موضوع، گفته بود: «بارها گفتهام فساد گذشته و حال ندارد. دولت باید پیشگام مبارزه با فساد باشد... به آقای فانی وزیر وقت آموزش و پرورش گفتم که مدیر قبلی را بردارید، اما با تأخیر و در آخرین روز وزارت اقدام کرد.»
ماجرای فساد در صندوق ذخیره فرهنگیان چه بود؟
«تنها یک نفر ۳ هزار و ۹۰۰ میلیارد تومان به بانک سرمایه بدهکار است، امروز بانک سرمایه ۷ هزار میلیارد معوقات غیر قابل وصول دارد.» اینها را جبار کوچکی نژاد از بانیان طرح تحقیق و تفحص از صندوق ذخیرهی فرهنگیان در صحن علنی مجلس شورا گفت. نیمی از بانک سرمایه متعلق به این صندوق است. جالب آنکه غندالی هم در یکی از آخرین مصاحبههایش پیش از بازداشت، این مطلب را پذیرفته؛ اگرچه این رقم را چهار هزار و چهارصد میلیارد تومان اعلام کرده است.
صندوق ذخیرهی فرهنگیان حالا بیشتر از هشتصد هزار نفر عضو دارد با درآمدی ماهانه معادل ۱۹ میلیارد تومان؛ و بیش از بیست و هفت شرکت، از «ماشینسازی اراک» گرفته تا بانک سرمایه؛ و از شرکت «پتروشیمی مروارید» گرفته تا بیمهی معلم. کمپانیهایی که امروز با سرمایهی معلمها، پول پارو میکنند؛ و آنطور که بهارستاننشینان میگویند داستان هرکدامشان پر شده از فساد و تبانی و باندبازی. جبار کوچکینژاد در همان جلسه گفته: «هیئت مدیرهی شرکتهای صندوق ذخیره فرهنگیان به صورت باندی و فامیلی اداره میشود. آنها هیچ تخصصی ندارند و برای هر شرکت بیش از ۲۰ مشاور گرفتهاند. اعضای هیئت مدیره فرهنگیان هرکدام در چندین هیئت مدیره عضو هستند.»
ماجرای تحقیق و تفحص از صندوق ذخیره فرهنگیان به کجا رسید؟
احمدی لاشکی، حمایت میرزاده، محمد حسننژاد، فاطمه سعیدی، فریده اولاد قباد، داود محمدی، اسدالله عباسی، جبار کوچکینژاد، علیرضا سلیمی، محمدمهدی زاهدی، محمود صادقی، امیر خجسته، محمدباقر عبادی، سیدفرید موسوی، سیدعلی ادیانی، عبدالرضا بزرگنژاد؛ اینها اسامی شانزده نفر عضو کمیتهی تحقیق و تفحص مجلس از عملکرد صندوق ذخیرهی فرهنگیان است. زاهدی رئیس کمیسیون آموزش روز گذشته در راستای اجرای بند 214 آییننامهی داخلی مجلس آنها را به علی لاریجانی معرفی کرد. اجرای این تحقیق و تفحص روز یکشنبه بیست و پنجم مهر ماه در صحن علنی بهارستان به تصویب اکثریت قاطع نمایندگان رسیده بود.
سید حمایت میرزاده یکی از اعضای این هیأت گفت: «روز گذشته اعضای کمیته تحقیق و تفحص مشخص شدند. از این پس ابلاغیههای اعضای کمیته صادر و جلسات نیز برگزار میشود؛ همچنین کارشناسانی برای این کار انتخاب خواهند شد.»
وی با بیان اینکه قانون شش ماه زمان برای تحقیق و تفحص به کمیته اختصاص داده است، افزود: «جلسات کمیته زمان خاصی ندارد. ممکن است برای پیگیری هر چه بهتر این کار روزی دو یا سه مرتبه اعضا جلسه داشته باشند.»
