یادداشت/سیدحسین شمس
جهادگران «علم و خدمت» در مناطق محروم کرمانشاه
«سیدحسین شمس» از دانش آموزان جهادگر بسیجی در یادداشتی حال و هوای 10 روز فعالیت جهادی را در مناطق محروم کرمانشاه طی یادداشتی توصیف کرده است.
به گزارش خبرنگار خبرگزاری بسیج از قم، در یادداشت «سیدحسین شمس» حال و هوای اردوی جهادی در منطقه کرمانشاه چنین توصیف شده است: همزمان با حضور گروههای جهادی از سراسر کشور در روستاهای زلزله زده کرمانشاه، جمعی از دانش آموزان بسیجی قم در قالب گروه جهادی پیشگامان علم و خدمت همراه با دانشجویان دانشگاه فرهنگیان قم، عازم این مناطق شدند.
سفری برخاسته از حس نوع دوستی، برای دفع محرومیت از هموطنانی که صدها کیلومتر آنسوتر، چشم انتظار یاری شان بودند.
چه فرقی میکند؟ دهه هشتادی باشی یا هفتادی؟ سن و سالشان کم، روستا را نمیشناختند، لهجه و زبان مردمان آن دیار برایشان غریب بود، اما دلهایشان نزدیک و هدفشان یکی بود برای عمران و آبادانی.
از ساخت ملات، بلوک زنی، خاموت کاری، ساب و رنگ کاری گرفته تا حمل مصالح، بتن ریزی، جوش و راویزکاری و بنایی، همگی عرصهی جهاد دانش آموزان و دانشجویانی بود که با عشق و ایمان، خستگی و غبار رو به تن میخریدند تا غبار محرومیت رو از تن زلزله زدگان بگیرند.
ده روز استقرار جهادگران در چادرهای قرارگاه جهادی امام حسین (ع) وابسته به دانشگاه افسری و تربیت پاسداری امام حسین (ع) و حضور در روستاهای قلعه واری، قلعه بهادری، کوئیک حسن، کوئیک مجید، کوئیک عزیز و... سپری شد.
گفتگو با اهالی روستا نشان میداد اگرچه بعضا گلایههایی هم بود، اما از فعالیت بچههای جهادی رضایت دارند و آنهایی که توانش را داشتند؛ پا به پای بچههای جهادی، برای ساخت و ساز خانهها و اصطبل دامها کار میکردند.
گروه جهادی دانشگاه امام صادق (ع)، هم همزمان با بچههای قم در قرارگاه حضور داشتند و علاوه بر عرصههای عمرانی، چراغ آشپزخانه و برنامههای فرهنگی رواروشن نگه داشته بودند.
نمازجماعت، قرائت دعای توسل، جشن میلاد و ذکر روضه سیدالشهدا (ع)، برنامههایی بود که بچهها با آن انرژی میگرفتند و از صبح زود تا غروب در عرصهها فعالیت میکردند.
پایان بخش اردوی جهای، حضور در منطقه «بازی دراز» و زیارت مزار شهدای گمنام و یادمان دلاورمردانی بود که مثل کوه ایستادگی کردند تا این آب و خاک تا نسل فهمیدهها باقی بماند، نسل «پیچک»ها و «وزوایی» ها. نسلی که ادامه دهنده راهشان است و برای هر فعالیت جهادی پای کار ایستاده است.
سفری برخاسته از حس نوع دوستی، برای دفع محرومیت از هموطنانی که صدها کیلومتر آنسوتر، چشم انتظار یاری شان بودند.
چه فرقی میکند؟ دهه هشتادی باشی یا هفتادی؟ سن و سالشان کم، روستا را نمیشناختند، لهجه و زبان مردمان آن دیار برایشان غریب بود، اما دلهایشان نزدیک و هدفشان یکی بود برای عمران و آبادانی.
از ساخت ملات، بلوک زنی، خاموت کاری، ساب و رنگ کاری گرفته تا حمل مصالح، بتن ریزی، جوش و راویزکاری و بنایی، همگی عرصهی جهاد دانش آموزان و دانشجویانی بود که با عشق و ایمان، خستگی و غبار رو به تن میخریدند تا غبار محرومیت رو از تن زلزله زدگان بگیرند.
ده روز استقرار جهادگران در چادرهای قرارگاه جهادی امام حسین (ع) وابسته به دانشگاه افسری و تربیت پاسداری امام حسین (ع) و حضور در روستاهای قلعه واری، قلعه بهادری، کوئیک حسن، کوئیک مجید، کوئیک عزیز و... سپری شد.
گفتگو با اهالی روستا نشان میداد اگرچه بعضا گلایههایی هم بود، اما از فعالیت بچههای جهادی رضایت دارند و آنهایی که توانش را داشتند؛ پا به پای بچههای جهادی، برای ساخت و ساز خانهها و اصطبل دامها کار میکردند.
گروه جهادی دانشگاه امام صادق (ع)، هم همزمان با بچههای قم در قرارگاه حضور داشتند و علاوه بر عرصههای عمرانی، چراغ آشپزخانه و برنامههای فرهنگی رواروشن نگه داشته بودند.
نمازجماعت، قرائت دعای توسل، جشن میلاد و ذکر روضه سیدالشهدا (ع)، برنامههایی بود که بچهها با آن انرژی میگرفتند و از صبح زود تا غروب در عرصهها فعالیت میکردند.
پایان بخش اردوی جهای، حضور در منطقه «بازی دراز» و زیارت مزار شهدای گمنام و یادمان دلاورمردانی بود که مثل کوه ایستادگی کردند تا این آب و خاک تا نسل فهمیدهها باقی بماند، نسل «پیچک»ها و «وزوایی» ها. نسلی که ادامه دهنده راهشان است و برای هر فعالیت جهادی پای کار ایستاده است.
ارسال نظرات شما
