ترویج کتابخوانی رسالتی بر دوش نخبگان حوزه و دانشگاه

به گزارش خبرگزاری بسیج از قم،  یکی از تاکیدات بسیار مهم مقام معظم رهبری در عرصه دانش و فرهنگ ناظر به لزوم ترویج کتاب و کتاب خوانی و به تبع آن اهتمام مردم، نخبگان و مسئولان در راستای افزایش سرانه مطالعه در جامعه است.

طبعاً هر یک از اقشار و گروه‌های اجتماعی در این عرصه می‌توانند نقشی مهم و جدی ایفا کنند، اما با این وجود نخبگان و اساتید حوزه و دانشگاه، نقش مهم‌تر و چشمگیرتری برعهده دارند چرا که این طیف ابزار‌های متنوعی از قلم، بیان، کلاس‌های درس بحث و ایضاً تبلیغ دین و علم را در اختیار دارند که به همین خاطر بر اهمیت مرجعیت تاثیرگذاری آن‌ها در سطح جامعه و نفوذ کلام آن‌ها افزوده است.

در حقیقت انتظاری که از نخبگان حوزه و دانشگاه می‌رود این است که الزامات و بایسته‌های ترویج فرهنگ مطالعه را برای اقشار مختلف مردم خصوصاً جوانان و نوجوانان گوشزد کنند و البته با کار فرهنگی و تبلیغی به عملی شدن یکی از مطالبات بسیار مهم رهبر فرزانه انقلاب جامه عمل بپوشانند.

البته حوزویان و دانشگاهیان می‌بایست پیش از هر چیز خود و خانواده و اطرافیانشان علاقه‌مند به مطالعه باشند تا بعد بتوانند این فرهنگ و رویه را به دیگر اقشار جامعه تسری بخشیده و در انتقال فرهنگی این پیام، رسالت تاریخی خویش را به خوبی ایفا کرده وگرنه همچون گذشته در وادی شعارگرایی محض گرفتار خواهیم شد و طبعاً راه به جایی هم نخواهیم بُرد.

واقعیت تلخی که وجود دارد این است که فاصله معنادار بخش قابل توجهی از جامعه ما با مقوله کتاب و کتاب خوانی که نشانه بارز آن را در سرانه نسبتاً پایین مطالعه و به خصوص اُفت مستمر شمارگان کتاب‌ها می‌توان رصد کرد زنگ خطری است جدی در وادی فرهنگ که نباید از آن غفلت کرد.

کم توجهی و یا بی‌توجهی در این عرصه در حالی رخ می‌دهد که فرهنگ شفاهی و استفاده از شبکه‌های اجتماعی و فضای مجازی این روز‌ها بیش از پیش احساس می‌شود و در این میان متاسفانه به جای در کانون توجه بودن نخبگان علمی و دینی، به تدریج سلبریتی‌های بیگانه با مطالعه از هر نوع و قِسم آن در فرهنگ عمومی و در جلب افکار عمومی، اهمیت پیدا کرده‌اند.

بی شک دعوت و ترغیب آحاد جامعه به خصوص نسل جوان به مطالعه و اُنس با کتاب بیش از هر چیز نیازمند یک نقشه راه و سپس توجه به اصل برنامه ریزی دقیق و منسجم است و این مساله‌ای نیست که ما فکر کنیم در بازه زمانی کوتاه مدت، همه نتایج و آثار مطلوب ما، در آن قابل مشاهده خواهد بود.

از این نکته مهم نیز نباید غفلت کرد که اساساً کتابخوانی خود یک تفریح پرسود به شمار می‌رود و از این منظر می‌تواند بهترین پُرکننده اوقات فراغت لقب بگیرد و بر این اساس حقیقتاً حیف است که انسان گاهی می‌بیند برخی افراد چقدر وقت خود را بی جهت در برخی مجالس و یا پای برنامه‌های کم محتوا و بی محتوای تلویزیون و یا سرک کشیدن در سایت‌ها و شبکه‌های اجتماعی نامناسب به بطالت می‌گذرانند.

ختم کلام هم آن که مطالعه می‌بایست به طور خاص در فرهنگ عمومی جامعه ما جای خود را باز کند و برای رسیدن به این هدف هم حوزویان و دانشگاهیان به عنوان گروه‌های مرجع در جامعه و هم رسانه‌های جمعی و مسئولان وظیفه سنگینی بر عهده دارند؛ به خصوص رسانه‌های جمعی و خاصتاً صدا و سیما که در برنامه‌های خود می‌توانند بهترین عامل افزایش انگیزه توده‌های مردم به ویژه نسل جدید باشند.

سید محمد مهدی موسوی