۱۹ / آبان / ۱۴۰۵ - 10 November 2026
۰۵:۳۳
کد خبر : 9109152
۱۰:۳۴

۱۳۹۷/۱۱/۱۸
آیین معرفی و جشن امضای کتاب سربلند با حضور خالق اثر محمد علی جعفری در اراک

همچون سرو ســـر بلنـــد

مصاحبه با فرمانده حوزه شهید بهشتی در رابطه با دعوت از محمد علی جعفری خالق کتاب سر بلند
فرمانده حوزه شهید بهشتی در مصاحبه با خبرگزاری بسیج از اراک ، عنوان کرد به مناسبت ایام شهادت سرور زنان عالم حضرت صدیقه زهرا (سلام الله علیها) و ترویج کتابخوانی در حوزه فرهنگ ایثار مقاومت و شهادت این مجموعه در نظر دارد نویسنده کتاب سربلند را به اراک دعوت کند.
بادرستانی افزود : آیین معرفی و جشن امضای کتاب پنج شنبه 18 بهمن ماه سال جاری ساعت 16 ، با حضور محمد علی جعفری برگزار خواهد شد .
وی افزود: این رویداد که با همکاری کتاب طلاییه انجام شده و علاقه مندان می توانند جهت خرید و ملاقات با خالق اثر به ابتدای خیابان محسنی سمت راست ، فروشگاه کتاب طلاییه مراجعه نمایند.
کتاب سربلند به قلم محمد علی جعفری ، روایت زندگی شهید مدافع حرم محسن حججی ست که در جبهه مقاومت سوریه به شهادت رسید .
وی آثار دیگری نیز مثل ، خانه معرفت ، قصه دلبری ، فرزند کشمیر، عمار حلب و... را چاپ رسانده .
در بخشی از متن این کتاب "سربلند" می خوانیم:

حاج سعید از آن داعشی پرسید که می توانیم قسمتی از پیکر را ببریم برای شناسایی دقیق تر؟
صدایش بلند شد:«قطعه اصلا» دوباره رفتم کنار کاور.به حاج سعید گفتم به مامور هلال احمر بگوید نور دوربینش را بیندازد روی پوتین.خاک کف پوتین را تکاندم تا شماره ی آن را بفهمم و بعدا از اطرافیانش شماره ی کفشش را جویا شدم.پوتینش شماره 42 بود. مامور هلال اهمر لحظه به لحظه تصویر می گرفت.کار دیگری از دستم بر نمی آمد.سرم را بردم نزدیک تر.متوسل شدم به حضرت زهرا علیها السلام:«در دفاع مقدس از عنایات شما خیلی بهره بردم؛الان هم چشم امیدم به شماست.»

چشمم افتاد به یک تکه استخوان.فکری توی مغزم جرقه زد که آن را بردارم.ولی دلهره افتاد به جانم که جلوی این داعشی و لنز دوربین مامور هلال احمر شدنی نیست.
از طرفی،مطمئن بودم از گوشه و کنار زیر ذره بین نیروهای تامینشان هستیم و مارا رصد می کنند.دلم را زدم به دریا که این الهام حتما از طرف حضرت زهرا علیها السلام است.
حاج سعید را کشیدم کنار که این داعشی را به حرف بگیر.پرسید:«چرا؟»یواش گفتم:«می خوام یه تیکه استخون بردارم.»جا خورد.زود خونسردی اش حفظ کرد که می شود؟گفتم:«ان شاءالله که می شه!»آن سه نفر سمت چپم ایستاده بودند؛اول حاج سعید،به فاصله ی یک متری اش نماینده ی داعش و پشت سرش مامور هلال احمر.

کل هیکلم را خم کردم روی کاور.حاج سعید هم زرنگی به خرج داد و بین من و نماینده داعش حایل شد.مسلسل وار حرف می زد و لحنش بوی خشونت نمی گرفت.با دست چپم شروع کردم به جست و جو.درونم فریاد یا «یا زهرا» زدم و در کسری از ثانیه با دست راستم استخوان را برداشتم که فرو کنم داخل جیب شلوارم.
کف دستم را بو نکرده بودم که استخوان توی جیبم جا نمی شود!پهن بود.به گمانم قسمتی از استخوان لگن بود.هرچه فشار می دادم نمی رفت داخل.ته دلم خالی شد.صدای مبهمی از کلمات عربی حاج سعید توی سرم می چرخید.چشمانم را بستم و باز از حضرت زهرا علیها السلام مدد خواستم.این دفعه با فشار مضاعف،استخوان را داخل جیب راستم چپاندم.صدای تپی کرد و رفت داخل.فکر کردم ته جیبم پاره شد.پیراهن بلندم افتاده بود روی شلوارم.خیالم از این بابت راحت بود که برجستگی شلوار پیدا نیست.

نفسم را دادم بیرون و کمر راست کردم.برای اینکه طبیعی جلوه دهم فانسقه را بیرون آوردم و رو به حاج سعید گفتم:«ازش بپرس میتونیم این رو برای شناسایی دقیق تر با خودمون ببریم؟!»نماینده داعش زیر بار نرفت.یک کلام روی حرفش ایستاد که «صور فقط!»

کتاب سربلند/صفحه 321 و 322
خبرنگار: تقی زاده حسین

گزارش خطا
ارسال نظرات شما
captcha
x

عضو کانال روبیکا ما شوید