یادداشت/حجت شعبانی
همش این نگرانی تو وجودم بود که خدایا! چرا من خودخواهی کردم و آمدم پس دوستام چی؟ مگر نمی‌گن «راه با رفیق خوشه»
کد خبر: ۹۳۷۷۳۵۳
|
۰۴ مهر ۱۴۰۰ - ۱۱:۴۹
 
اگر قسمت این «نگارنده جامونده» هم که می‌شد و می‌رفتم پابوسی و زیارت اربابم حسین علیه السلام
همش این نگرانی تو وجودم بود که خدایا! چرا من خودخواهی کردم و آمدم پس دوستام چی؟ مگر نمی‌گن «راه با رفیق خوشه»
بلا تشبیه حضرت زینب سلام الله علی‌ها هم وقتی بالای سر عزیزش رسید این نگرانی را داشت، که شرمنده‌ام «رقیه» خرابه جاموند.
اصلاً به نظر من، خدا امسال تعداد زیارت‌های بیشتری برامون تو پرونده اعمالمون نوشته؟!‌
می‌گی چرا؟
چون احتمالا هر کدوم رفیقام که رفتند کرببلا
این نظر من را را هم داشتند که
بابا پارسال فلانی باهام بود، فلانی را تو حرم دیدم، فلانی را تو بین الحرمین دیدم، با هم تو موکب حضرت معصومه سلام الله علی‌ها بودیم و...
بعد با خودش تصمیم می‌گیرد: بگذار به نیابت از همه جامونده‌ها زیارت کنم. «السَّلامُ عَلَى وَلِیِّ اللّهِ وَحَبِیبِهِ، السَّلامُ عَلَى خَلِیلِ اللّهِ وَنَجِیبِهِ، السَّلامُ عَلَىٰ صَفِیِّ اللّٰهِ وَابْنِ صَفِیِّهِ، السَّلامُ عَلَى الْحُسَیْنِ الْمَظْلُومِ الشَّهِیدِ، السَّلامُ عَلَىٰ أَسِیرِ الْکُرُباتِ وَقَتِیلِ الْعَبَرَاتِ.»
بعد هم می‌گه: خدایا خوب حسین علیه السلام، ارباب جان برای دوستانم هم بنویس.
به این عبارت پایانی زیارت امین الله دقت کن که می‌خوانیم: أَنْتَ إِلاهِی وَسَیِّدِی وَمَوْلایَ اغْفِرْ لِأَوْلِیائِنا؛ تو معبود و آقا و مولای منی، دوستانمان را بیامرز.

پس اصلا نگران نباشیم؛ فکری کنیم برای بهتر برگزار شدن اربعین در شهرمون، محله مومن و هر جایی که هستیم.
 
 میان بر پایانی:
هرچند دلم خونه؛ سعی کردم با این عبارات دلم را تسکین دادم و خودم را قانع می‌کنم.
اما به این روایات دقت کنید:
۱. سُدیر (یکى از یاران امام صادق (ع)) است که به خوبى از آن استفاده مى‌شود که زیارت آن حضرت از دور نیز فضیلت بسیار دارد، به این صورت که در فضاى باز قرار گیرد و به راست و چپ نظر بیفکند، سپس سر خود را به سوى آسمان بلند کند و به جانب قبر امام حسین (ع) توجّه کند و بگوید: «اَلسَّلامُ عَلَیْکَ یا اَباعَبْدِاللهِ، اَلسَّلامُ عَلَیْکَ وَ رَحْمَةُ اللهِ وَ بَرَکاتُهُ» که در مقابل آن براى او ثواب بسیار نوشته مى شود». (کامل الزیارات، باب ۷۱، صفحه ۲۸۷، حدیث ۲.)
۲. یا این روایت زیبا که راوى از امام صادق (ع) مى پرسد: فدایت شوم بسیار مى‌شود که یادى از امام حسین (ع) مى‌کنم در آن هنگام چه بگویم؟ فرمود:: سه مرتبه بگو «صَلَّى اللهُ عَلَیْکَ یا اَباعَبْدِاللهِ» که سلام به آن حضرت از دور و نزدیک به او مى‌رسد. (کافى، جلد ۴، صفحه ۵۷۵، حدیث ۲.)
 
انتهای پیام/
ارسال نظرات