
به گزارش خبرگزاری بسیج از هفتکل، شهید سید عبدالحسین نجفی در سال ۱۳۳۷، در محله اسلام آباد شهرستان هفتکل در خانواده روحانی از سلاله اهل بیت متولد شد. سید دوران کودکی بسیار فعال و پر جنب و جوش و با شیرین کاریهای کودکانه موجب شادمانی اهل خانواده میشد، اما هرگز آزار و اذیتی برای کسی یا همسایهها نداشت از همان کودکی مؤدب بود.
هنوز در دبستان مشغول تحصیل بود که برای امرار معاش و کمک به خانواده به کارهای سخت و طاقت فرسا پرداخت. دوره ابتدایی را با داشتن فقر مالی سخت گذراند ولی این سختیها در ساختن شخصیت او اثر بخش بود و در گیر و دار زندگی فولاد آبدیده شد.
با علاقه تحصیل در دوره راهنمایی را آغاز نمود و در کنار آن کار برای امرار معاش هم جز دغدغه هایش به شمار میرفت. در همین زمان به دلیل استضعاف مالی خانواده مجبور شد درس را رها کند و با کار و تلاش همچون گذشته کمک حال خانواده باشد و خانواده هم چشم انتظار دست رنج او بودند.
وی به خوش اخلاقی معروف بود. با همه یک رنگ بود و با همه میجوشید. خیلی مهربان بود و همیشه لبخند بر لبش متبسم با بچهها رفتار میکرد و بچههای همکلاسی و طرف دار تیم فوتبال او همیشه او را تنها نمیگذاشتند و رهایش نمیکردند.
یک سال بعد از پیروزی انقلاب اسلامی به خدمت سربازی اعزام شد. با شروع جنگ نابرابر از طرف استکبار جهانی به میهن اسلامی با شور و شوق راهی جبهههای حق علیه باطل شد. وی بخشی از سربازی خود را در جبهههای حق علیه باطل گذراند و در سختیها دو شادوش برادران بسیجی خود به فداکاری پرداخت.
او همیشه به دوستان و خانواده اش سفارش میکرد همواره در خط امام خمینی (ره) باشند. چون وجود مبارک امام خمینی (ره) را برکتی میدانست که خداوند آن چراغ هدایت را در کشور ایران اسلامی روشن نموده است.
در همان زمانی که خدمت سربازی را میگذراند بارها از طرف خانواده رویاهای صادقی میدیدند که حسین در یک بوستان سرشار از گلهای رنگارنگ و معطر در کنار جویباری زیبا و روان نشسته است و در هالهای از نور و شادی متنعم است و به دل خانواده برات شده بود که حسین شهید میشود.
وی هیچ ادعایی نداشت افتاده و خاکی، ساده و بی آلایش بود. لباس ساده میپوشید و به قناعت در زندگی خو گرفته بود. پس از گذراندن دورههای نظامی تخصصی و حرفهای در ایام خدمت توفق پیدا کرد در عملیات بیت المقدس با رمز یا علی ابن ابیطالب (ع) شرکت نماید و در آزاد سازی خرمشهر قهرمان خوش بدرخشد.
سید حسین شجاع پس از پایمردی ک فداکاری تحسین برانگیز سرانجام در تاریخ ۱۳۶۰/۲/۱۱، در بمباران بعدیبعثیان پلید و بدشگون با سوختن پیکر مطهرش به فیض شهادت نایل آمد و غلامی خود را به سالار شهیدان، حضرت اباعبدالله الحسین (ع) به کرسی نشاند.