تجلی عشق در قدم‌های خسته زائران بارگاه شاه خراسان

قزوین-به گزارش بسیج، هر سال با نزدیک شدن به ایام شهادت امام هشتم، حضرت علی بن موسی الرضا (ع)، جاده‌های منتهی به مشهد مقدس، رنگ و بوی دیگری می‌گیرند؛ هزاران عاشق و دلداده، با پای پیاده، کوله‌باری از عشق و ارادت بر دوش، راهی حرم مطهر می‌شوند. این سفر، نه فقط یک پیاده‌روی که سفری است به سوی معرفت، معنویت و دلدادگی.

از روستاهای دور و نزدیک، از شهرهای مختلف ایران و حتی کشورهای همسایه، زائران با پای پیاده به سمت مشهد حرکت می‌کنند. پیر و جوان، زن و مرد، کودک و بزرگسال، همه در این مسیر هم‌قسم شده‌اند تا با هر قدم، عشقشان به امام رئوف را فریاد بزنند. در میان گرد و غبار جاده‌ها، صدای ذکر و نوحه، فضای مسیر را پر کرده و اشک‌های زائران، مسیر را نور می‌بخشد.

ماجراهای جاده عشق در این مسیر

 هر زائر داستانی دارد؛ یکی برای شفای بیمارش آمده، دیگری برای اجابت دعایی که سال‌هاست در دل دارد؛ جوانی با پای برهنه، مسیری طولانی را طی می‌کند و می‌گوید: هر قدمم برای امام رضا (ع) است، خستگی‌ام را به او تقدیم می‌کنم. مادری با کودکی در آغوش، آرام زمزمه می‌کند: یا رضا، خودت نگهدارمان باش.

موکب‌های مسیر، پناهگاه زائران هستند 

در هر چند کیلومتر، عاشقانی دیگر با چای گرم، غذای نذری و لبخند به استقبال زائران می‌آیند؛ یکی نان تازه تعارف می‌کند، دیگری با ظرف خرما به زائران خیرمقدم می‌گوید.

 اینجا، سخاوت و مهمان‌نوازی، معنای تازه‌ای پیدا می‌کند. حتی رهگذرانی که زائر نیستند با دیدن این کاروان عشق، متوقف می‌شوند و با چشمانی پر از اشک، به زائران درود می‌فرستند. 

شب‌های پرستاره در مسیر حرم

وقتی شب فرا می‌رسد، زائران در موکب‌ها یا کنار جاده استراحت می‌کنند. آسمان پرستاره، شاهد نجواهای عاشقانه آنهاست. یکی دعای توسل می‌خواند، دیگری با گریه، درد دلش را با امامش در میان می‌گذارد. در این لحظات، انگار فاصله بین زمین و آسمان کم می‌شود؛ انگار خود امام رضا (ع) در میان زائران قدم می‌زند و به آنها لبخند می‌زند.

لحظه وصال

وقتی گنبد طلایی حرم در افق نمایان می‌شود، زائران خسته اما خوشحال، با چشمانی پر از اشک، به سوی حرم شتاب می‌گیرند. لحظه ورود به صحن و سرای رضوی، لحظه‌ای است که کلمات از توصیف آن عاجزند؛ زائری که روزها پیاده آمده، حالا مقابل ضریح، زانو می‌زند و تمام خستگی راه را فراموش می‌کند. اینجا، قلب‌ها آرام می‌گیرند و دعاها به آسمان می‌روند.

پیامی از جنس عشق

پیاده‌روی به سوی حرم امام رضا (ع) یک سفر نیست؛ تجلی عشقی است که مرز نمی‌شناسد. این زائران با هر قدم پیام وحدت، محبت و ارادت را به جهانیان می‌رسانند؛ آنها نشان می‌دهند که در روزگار پرهیاهوی امروز، هنوز هم می‌توان با دلی ساده و عاشق، به سوی نور حرکت کرد.

اعظم علویری 

انتهای پیام/۱۰۰۴