هر خانواده سلولهای پیکره و بدنه اجتماع است/تبریک به مقاومت فلسطین و بازخوانی پیام رهبری در عقلانیت دینی و تربیت اجتماعی/حجاب، باور دینی و رفتار عقلانی
به گزارش خبرگزاری بسیج از البرز، متن خطبه حجت السلام والمسلمین رادمرد امام جمعه ماهدشت، مبنی بر تقوا الهی و مسائل شهری و منطقهای، به شرح زیر است:
خانواده، رکن اساسی هر جامعه و نقطه آغازین زندگی اجتماعی انسانها و نخستین کانون تمدن و آرامش بشری است.
استحکام این بنای مقدس، چشماندازهای روشنی را در افق پیشرفت اجتماع ترسیم خواهد کرد.
از نگاه اسلام، خانواده یکى از نهادهاى زیربنایى بنیاد هستى و از ساختارهاى اصلى جامعه است؛ زیرا «جامعه مطلوب» با وجود «خانواده مطلوب» شکل میگیرد.
در منظومه فکری مقام معظم رهبری مدظله العالی، خانواده از اهمیت خاصی برخوردار است؛ زیرا از نظر ایشان خانواده سالم و سلامت جامعه میتواند زیرساختهای جامعه سالم ایجاد کند؛ چنانکه فساد جامعه نیز با فساد خانواده گره خورده است.
رهبر فرزانه انقلاب مدظله العالی در قالب پیام، سخنرانی و نوشتار، ویژگیهای متعددی مانند «قداست»، «صمیمیت»، «معنویت»، «محبت»، «دینداری» و «آرامش» را برای خانواده اسلامی بیان کرده است؛ بدین معنی که اگر خانواده این مؤلفهها را داشته باشد، «خانواده مطلوب» یا «خانواده خوب» به شمار میآید: «خانواده خوب یعنی، زن و شوهری که با هم مهربان باشند، با وفا و صمیمی باشند و به یکدیگر محبت و عشق بورزند، به برخی از ویژگیهای خانواده اسلامی از نگاه مقام معظم رهبری (مدظله العالی) اشاره میشود.
پیوند ازدواج در زندگى انسانها، نقطه عطفى است که میتواند صدها پیروزى و کامیابى یا شکست را به دنبال داشته باشد.
ازدواج شایسته مىتواند اساس سعادت و بهروزى همسران را بنیان نهد، در حالی که ازدواج بد ممکن است منشأ بزرگترین تیرهروزى همسران را پایهگذارى کند؛ به همین دلیل جوامع انسانی همواره نگاه خاص و ویژهای به خانواده داشته و آداب و رسوم اجتماعی خود را بر اساس آن اعمال میکردهاند.
شهید مطهری؛ مینویسد: «یک پختگی و پویایی وجود دارد که جز در پرتو ازدواج و تشکیل خانواده پیدا نمیشود، در مدرسه پیدا نمیشود، در جهاد با نفس پیدا نمیشود، در نماز شب پیدا نمیشود.
این کمالات را فقط در تشکیل خانواده میتوان به دست آورد». در روایات نیز تشکیل خانواده به ساختن بنایی تشبیه شده که نزد خدا محبوب است؛ چنانکه رسولخدا
(ص) فرموده است: «مَا بُنِیَ بِنَاءٌ فِی الْإِسْلَامِ أَحَبُّ إِلَى اللَّهِ مِنَ التَّزْوِیج؛ بنایی در اسلام نزد خدا، محبوبتر از ازدواج نیست».
در منظومه فکری رهبر معظم انقلاب (مدظله العالی)، یکی از ویژگیهای مهم خانواده، شناخت جایگاه و حفظ قداست آن است؛ آنگونه که هر گاه حرمت آن حفظ شود، «جامعه خوب» نیز شکل میگیرد؛ لذا در بیانی فرمودند:
مسئله خانواده، مسئله بسیار مهمی است؛ پایه اصلی در جامعه است، سلول اصلی در جامعه است؛ نه اینکه اگر این سلول سالم شد، سلامت به دیگرها سرایت میکند یا اگر ناسالم شد، عدم سلامت به دیگرها سرایت میکند؛ بلکه به این معناست که اگر سالم شد، یعنی بدن سالم است.
بدن که غیر از سلولها چیز دیگری نیست ... مسئله اینقدر اهمیت دارد.
وی در بیانی دیگر فرمودند:
همچنانکه بدن انسان از سلولها تشکیل شده که نابودی و فساد و بیماری سلولها بهطور قهری و طبیعی، معنایش بیماری بدن است و اگر توسعه پیدا کند، به جاهای خطرناکی برای کل بدن انسان منتهی میشود؛ همینطور جامعه هم از سلولهایی تشکیل شده که این سلولها، خانوادهاند.
هر خانوادهای یکی از سلولهای پیکره اجتماع و بدنه اجتماع است.
وقتی اینها سالم بودند، وقتی اینها رفتار درست داشتند، بدنه جامعه یعنی آن پیکره جامعه سالم خواهد بود.
متأسفانه امروزه اهمیت و قداست خانواده کمرنگ شده و طلاق و برگزاری جشن برای آن در جامعه دارد شیوع پیدا میکند؛ در حالی که طلاق در گذشتهها، مذموم بود و خانوادهها از انجام آن هراس داشتند. با توجه به اهمیت و بایستگی حفظ حرمت خانواده است لذا دختران و پسران باید تلاش کنند از پیوند مقدس ازدواج پاسداری کنند.
خب با این اهمیت در ساحت انقلاب اسلامی که بخواهیم به خانواده نگاه کنیم، خانواده، نخستین هسته تمدن اسلامی است؛ نهادی که انسان را از سطح فردی به شبکهای از محبت، تربیت و مسئولیت منتقل میکند.
در منظومه (حیات طیبه انقلاب اسلامی)، خانواده نه فقط محل آسایش، بلکه پایگاه ایمان، جهاد و رشد انسانهاست.
قرآن کریم، سیره اهلبیت (ع) و بیانات علمای بزرگ شیعه همه بر آن تأکید دارند که قوام جامعهی دینی در گرو قوام خانوادهی مؤمن است.
خانواده طیبه، نه یک مفهوم انتزاعی و ذهنی، بلکه یک پروژه عملیاتی در ساخت تمدن اسلامی است که از کانون کوچک خود آغاز میشود و به جامعه بزرگتر سرایت میکند.
این مدل خانواده، در برابر فشارهای فرهنگی و اجتماعی روزمره، نقش یک دژ مستحکم ایمانی را ایفا میکند، که ان شاءالله در هفتههای آینده محورهای بحث و ملاکها و معیارها را بررسی خواهیم کرد.
پیروزی ایران در جنگ با اسرائیل، آغازی است برای مرحلهای نو از حیات اقتصادی و اجتماعی کشور. اکنون کشور نه با مسئله بقا، بلکه با مسئله پیشرفت و کیفیت توسعه روبهرو است.
با این حضور مردم و دفاع از مبانی و در صحنه بودن و این تقابل پیروزمندانه با دشمن در این ۴۶ سال که نقاط برجسته آن در دفاع مقدس ۸ ساله و دفاع مقدس ۱۲ روزه مشخص شد، بقاء آن بحول قوه الهی تضمین شده است حال مسئله پیشرفت و کیفیت توسعه برای ما باید مهم باشد، لذا دولت باید فرمانده عقلانی این حرکت باشد: ثبات اقتصادی را تثبیت کند، سیاستها را شفاف سازد و اعتماد عمومی را در مرکز حکمرانی قرار دهد.
بازسازی نهادی، اصلاح مالی و تمرکز بر داده و بهرهوری، ابزارهای این تحولاند.
دولتی که بتواند سیاست اقتصادی خود را بر مبنای عدالت، کارایی و آیندهنگری تنظیم کند، بهجای مدیریت بحران، طراح توسعه و پیشرفت خواهد شد.
فعالان اقتصادی، بازوی اجرایی و خلاق این مسیرند.
آنان باید از مرز منفعت شخصی فراتر روند و منطق سرمایه را با منافع ملی همسو کنند.
نوآوری فناورانه، همافزایی سرمایه، توسعه صادرات و مسئولیت اجتماعی، چهار رکن اقتصاد بخش خصوصی در عصر بازسازیاند.
مردم، روح و پایه این نظام اقتصادیاند. بازسازی بدون مشارکت و امید مردم، تنها در ارقام بودجه باقی میماند. خانوار ایرانی باید با رفتار اقتصادی آگاهانه نه اینکه سمت سوی سکه و دلار و ... بگیرد بلکه سمت و سوی سرمایه گذاری برای تولید بگیرد، مصرف مسئولانه و مشارکت در سرمایهگذاریهای ملی، نقش خود را ایفا کند.
اگر این سه نیرو ــ ۱. دولتِ دانا، ۲. بخش خصوصیِ پویا و ۳. مردمِ آگاه، در مسیر واحدی حرکت کنند، نتیجه نهفقط بازسازی، بلکه تولد دوباره اقتصاد ملی ایران خواهد بود؛ اقتصادی که بر پایه اعتماد، عدالت و کارآمدی بنا شده و میتواند الهامبخش منطقه و جهان باشد.
نکته دیگر که بخواهم عرض کنم، ناظر به ظرفیتهای جغرافیایی ایران اسلامی است که توجه همه ابرقدرتها را جلب کرده و برنامه ریزیهای خصمانهای هم دارند، امروزه در جهان تنها هفت تنگه و کانال دریایی وجود دارند که میتوان آنها را «ابر استراتژیک» دانست.
این مسیرها، بیشترین حجم تجارت جهانی و جریان انرژی را به هم پیوند میدهند.
انسداد یا ناامنی در هر یک از آنها میتواند قیمت نفت و کالا را در بازارهای جهانی متلاطم کند و حتی موجب بحرانهای امنیتی و سیاسی شود.
از میان این هفت تنگه، جایگاه ایران ویژه است. ایران کنترل مستقیم بر تنگه هرمز دارد، نفوذ غیرمستقیم در بابالمندب را اعمال میکند و از طریق همان بابالمندب میتواند بر کانال سوئز اثرگذار باشد.
به همین دلیل تحلیلگران میگویند ۵/۲ تنگه استراتژیک جهان در اختیار ایران است و این موضوع برای غرب یک «کابوس ژئوپلیتیک» است.
تنگه هرمز نقطه تنفس خلیج فارس است و ایران با داشتن بیش از ۱۰۰۰ کیلومتر مرز ساحلی، نقش تعیینکنندهای دارد.
بر اساس دادههای آژانس انرژی آمریکا، بیش از ۷۵ درصد نفت عبوری از هرمز به سمت آسیا میرود؛ چین (۴۰٪)، هند (۱۵٪)، ژاپن (۱۰٪) و کره جنوبی (۱۰٪). این یعنی انسداد تنگه بیش از همه آسیای شرقی را دچار بحران میکند. بابالمندب روزانه حدود ۲/۶ میلیون بشکه نفت و گاز را منتقل میکند.
با توجه به جنگ یمن و حضور انصارالله، هرگونه ناامنی در این منطقه فوراً بر قیمت جهانی نفت و حملونقل اثر میگذارد.
بهویژه اروپا که ۱۰٪ واردات انرژی خود را از این مسیر تأمین میکند، بیشترین فشار را حس میکند.
حال تحرک دشمن در چند جهت حائز اهمیت است که باید توجه کرد اول تغییر نام خلیج فارس که با تحرکات دیپلماتیک فعلا بشکل اساسی راه به جایی نبرده دوم تحریک کشورهای منطقه نسبت به ۳ جزیره ایرانی بوموسی و تنب بزرک و کوچک که در برخی دیدارها و ملاقاتها و جلسات برخی اوقات طرح میکنند که این هم با تسلط ایران در منطقه خلیج فارس پیش نخواهد رفت و ما بر یک وجب خاکمان غیرت و تعصب داریم مانند قاجارها و پهلویهای بی غیرت نیستیم که سر برخی باندبازیها و فشارهای خارجی خاک را بدهند و افتخارکنند و سوم باز پس گیری اقتدار حاکمیتی بر تنگه هرمز با اقدام نظامی که اخیرا حرفها و تهدیدهایی کردند ه عرض میکنیم در مورد ایران اینها هنوز دچار خطای محاسباتی هستند، بخواهند کاری کنند خلیج فارس قبرستان آنهاست، لذا باید مردم هم مراقبت کنند که در دام شبهات و تحلیلهای سطحی و آبکی برخی نشوند.
نکته بعدی لازم است به برخی فعالان سیاسی حال در هر جناحی هستند تذکری داده شود که برای منافع سیاسی خودتان دین و احکام دین و آرمانهای انقلاب اسلامی را قربانی و ذبح نکنند، حرکت ما در مسیر دین و احکام اسلام باید باشد و از طرفی هم امامین انقلاب به صورت صریح و شفاف مواضع خودشان را اعلام کردند مثلا در مورد کشف حجاب فرمودند هم حرام شرعی است و هم حرام سیاسی و، چون جنبه اجتماعی دارد، حکومت اسلامی باید نسبت به آن اقدام مناسبی داشته باشد، این نیست که شخصی به خوشایند برخی سیاسیون بیاید بگوید نظام مسئله حجاب را کنار گذاشته، شما چطور خودت را در دایره فکری رهبری تعریف میکنی و حرف از رهبری و منویات رهبری و ... میزنی و بعد این حرف زدن ها!
شفاف و صریح رهبری موضع گرفتند حتی نسبت به حجاب اجباری تذکر دادند که این حرف دشمن است ما چیزی به عنوان حجاب اجباری نداریم، حجاب یک مسئله دینی است که برخاسته از باورهای دینی افراد است و وقتی باورها عمیق شد، همچو رفتاری یعنی حجاب هم رخ میدهد؛ لذا حجاب یک رفتار عقلانی است که وقتی مبانی دینی پذیرفته شد، انسان حجاب را اختیار میکند؛ لذا انسانها باید مراقبت کنند برای نظام هزینه ایجاد نکنند، عدم بصیرت و نداشتن ملاکهای امام جامعه اینچنین انسان را به خطا میبرد. خدا عاقبت ما را بخیر کند.
وقایع و اغتشاشات شهریور و مهر ۱۴۰۱، بسیاری از تحلیلگران را متوجه یک واقعیت بسیار تأملبراگیز کرد: بخش قابل اعتنایی از بدنه میدانی و لجستیک این اغتشاشات را دانشآموزانی تشکیل میدادند که هنوز در مقطع تحصیلات عمومی قرار داشتند. این واقعیت نه صرفاً یک رویداد امنیتی، بلکه زنگ خطری تربیتی بود؛ زیرا نشان داد زنجیره ارتباطی «خانه»، «مدرسه» و «نظام رسمی تعلیم و تربیت» در نقطهای آسیب دیده است.
نقطهای که کشف و مسئلهیابی آن و همچنین راه درمان و حل مسئلهاش، در پیوند اولیا و مربیان میسر است.
مجموعههایی که مطالعه کردند کنشهای دانشآموزی را در اغتشاشات پاییز ۱۴۰۱ به چهار عامل عمده این ناهنجاریها اشاره کردند:
١. سوگیری شناختی ناشی از تاثیر یکسویه رسانههای معارض
٢. عطش دیدهشدن و کسب هویت گروهی
٣. تفاوت نسلی و فقر گفتگوی خانوادگی
٤. نبود فضاهای تخلیه هیجان قانونی و مشروع در مدرسه
وقتی دانشآموز در خانواده مجرایی برای همدلی و تبادل فکری نمییابد، به سمت بیرون برای یافتن درک و شناخت روی میآورد.
آنها از طریق مشارکت در کنشهای جمعی، تلاش میکردند فضای خالی گفتوگو در خانواده را پر کرده و نیاز به شنیدهشدن را ارضا کنند.
دوره نوجوانی دورهای هیجانخیزی است و دانشآموز نیازمند محلهای مناسب برای تخلیه انرژی خود میباشد.
همانگونه که رویدادهای ۱۴۰۱ نشان داد، وقتی مدرسه خروجی هیجانی و فضای بازی کافی فراهم نکند، دانشآموز خود به دنبال یافتن راههای تخلیه میرود و این راهها غالباً فاقد هدایت و مرزهای صحیح هستند لذا باید با بازنگری در مسیر تربیت در جامعه که چند رکن اساسی دارد، که خانواده و مدرسه از مهمترین آنها است، ظرفیتهای مردمی دیگر هم به کمک بیاید مانند مساجد و هیئات که در چارچوب درست ارتباط گیری با مدرسه و خانواده قرار گیرند و مسیر تربیت را کمک کنند تا جامعه از این آسیبها مصون گردد.
تبریک آتس بس حماس و تحمیل شروط و شکست برنامه اسرائیل در بیرون کردن مردم از باریکه غزه و عقب نشینی از طرحهای اشغال غزه که البته عملا هم نمیتوانستند اجرایی کنند که بعد نمازجمعه، همراه با سایر نقاط کشور راهپیمایی خواهیم داشت.
