الگویی از ایثار؛ از اردوهای جهادی تا خط مقدم کرونا

در میان کادر درمان خوزستان، چهره‌های ایثارگری هستند که بی‌صدا و بدون چشمداشت، حماسه‌هایی انسانی می‌آفرینند. 

محمدرضا گلابی، پرستار خوزستانی، نمونه‌ای درخشان از این عاشقان خدمت است؛ مردی که عشق به همنوع را در اردوگاه‌های جهادی آموخت، در کوران طوفان کرونا به اوج رساند و حالا در خط مقدم درمان، ادامه‌دهنده مسیرش است.

داستان فداکاری محمدرضا گلابی به دوران پیش از کرونا بازمی‌گردد.

او که عشق به خدمت در رگ‌هایش جاری بود، در اردوهای جهادی سلامت حضوری فعال و مستمر داشت.

حضور در دورافتاده‌ترین مناطق محروم استان خوزستان، اولین تجربه‌های او از ایثار در شرایط سخت بود؛ جایی که عشق به مردم، بر هر سختی چیره می‌شد.

او در این خصوص گفت: من اردوهای جهادی را از دوران دانشگاه و از سال ۱۳۹۲ شروع کردم. آن زمان حتی فکر نمی‌کردم که همین فعالیت‌های داوطلبانه، بعدها مسیر زندگی حرفه‌ای و حتی نگاهم به انسانیت را تعریف کند.

گلابی با اشاره به تأثیرات عمیق این اردوها در زندگی شخصی و شغلی خود افزود: در اردوهای جهادی، ما فقط درمانگر نبودیم؛ دانشجو بودیم. یاد گرفتیم که چگونه در سخت‌ترین شرایط، با کمترین امکانات، بیشترین خدمت را ارائه دهیم. آنجا بود که فهمیدیم درمان، فقط نسخه پیچیدن نیست؛ دست گرفتن دست یک پیرزن، آرامش دادن به یک کودک بیمار و شنیدن دردهای مردم محروم، بخشی از درمان است.

این پرستار جهادگر با بیان خاطره‌ای از حضور در مناطق محروم استان خوزستان گفت: یادم می‌آید در یکی از اردوها به روستایی دورافتاده در اندیکا رفتیم. کودکی بود که به دلیل نبود امکانات اولیه، دچار عفونت شدید شده بود. وقتی با کمترین داروها و ساده ترین روش‌ها توانستیم بهبودش دهیم، چشمانش از شادی برق زد. آن لحظه برای من بزرگترین پاداش بود. فهمیدم که خدمت به مردم، یعنی همین لحظه‌های کوچک اما عمیق.

پیوند اردوهای جهادی و خدمات کرونایی

گلابی در ادامه به ارتباط میان فعالیت‌های جهادی و خدماتش در دوران پاندمی کرونا اشاره کرد و گفت: اگر آن سال‌ها در اردوهای جهادی یاد نگرفته بودم چگونه در شرایط سخت، آرامش و امید بدهم، هرگز نمی‌توانستم در بحران کرونا کنار بیماران و خانواده‌هایشان بایستم. اردوهای جهادی به من آموخت که یک پرستار، تنها یک درمانگر نیست؛ یک مهربان‌گر است.

با شیوع بیماری کووید-۱۹، محمدرضا گلابی همانند سربازی فداکار، خود را به خط مقدم نبرد با این ویروس رساند.

او در سخت‌ترین روزهای اوج کرونایی، با وجود تمامی خطرات و کمبودها، در بخش‌های مراقبت‌های ویژه حاضر بود. 

پس از فراهم شدن واکسن، این پرستار خستگی‌ناپذیر، میدان جدیدی برای خدمت یافت.

او در مراکز واکسیناسیون عمومی، پیشقراول اجرای این طرح ملی شد. از تزریق واکسن به کهنسالان و افراد کم‌توان گرفته تا اطلاع‌رسانی و رفع شبهات در مورد مایه کوبی، همه و همه بخشی از وظیفه‌شناسی او در این عرصه بود.

گلابی معتقد است: واکسن، تنها راه بازگشت به زندگی عادی و پاسداشت خون همه عزیزانی است که در این راه از دست دادیم.