پرستاری یعنی بودن کنار درد، با دلِ شاکر و دستانی بیمنت
عصمت امیری، کارشناس ارشد پرستاری ویژه و سرپرستار بخش آندوسکوپی، در گفتوگو باخبرگزاری بسیج کرمان، از تجربههای ناب خود در اردوهای جهادی و خدمترسانی در مناطق محروم و مسیر کربلا سخن گفت؛ روایتی از دلی که با رنج مردم میتپد و با عشق خدمت آرام میگیرد
وی درباره انگیزه ورودش به فعالیتهای جهادی گفت: من یک پرستارم و همیشه با افرادی مواجه بودم که بهدلیل نبود امکانات، مجبور بودند از مناطق محروم به مرکز استان بیایند. دیدن رنج این ولینعمتان، همیشه برایم دردناک بود و حس میکردم باید کاری بکنم.
امیری نخستین حس خود در مسیر جهادی را «احساس مفید بودن» توصیف کرد و افزود: وقتی خداوند این مسیر را نشانم داد، حس شکرگزاری عمیقی در دلم شکل گرفت.
وی از چالشهای اردوهای جهادی نیز گفت: شرایط سخت مناطق محروم، گاهی فراتر از تصور است. برخی بیماران نیاز به ارجاع و پیگیری دارند
خانم امیری در اردوهای متعددی از جمله مناطق اطراف کهنوج حضور داشته، اما خاصترین تجربهاش را اردوی جهادی «سرزمین عشق» در کربلا میداند. اردوی امسال کربلا رنگ شهادت و مظلومیت داشت. مظلومیت امام حسین (ع) را با مظلومیت رهبرم حضرت آقا لمس کردم. مردم عراق امسال بیشتر درباره ایشان میپرسیدند و عکسهایشان را از ما طلب میکردند. این عشق و اتحاد بین کادر درمان ایران و عراق، تداعی حکومت جهانی حضرت مهدی (عج) بود.
وی معتقد است اردوهای مناطق محروم، نشاندهنده اهمیت مردم و دردهایشان برای جهادگران است. ما نداشتههایشان را لمس میکنیم و در کنارشان هستیم. کار در این مناطق با حداقل امکانات انجام میشود و اگر نیاز به تخصص خاصی باشد، معمولاً امکانش وجود ندارد.
امیری خدمت در شهر کربلا را «سعادتی بزرگ» میداند و میگوید: فضای سادگی، همدلی، گذشتن از تعلقات و عشق به مولا، همه در مسیر خدمت به زائران امام حسین (ع) جمع شدهاند. مردمی که از نیاز خود میگذرند تا میزبان زائر باشند، شب و روز نمیشناسند.
وی در پایان با اشاره به عشق کادر درمان ایرانی به این مسیر گفت: از همان روزی که از سفر برمیگردیم، به فکر سفر سال آینده و رفع نیازهای زائران هستیم. این عشق، ادامهدار و بیانتهاست.
