اینجا دامغان است؛ به وقت حماسه فاطمی ۱۳ آبان
به گزارش خبرگزاری بسیج از دامغان، آن هنگام که دژخیمان سرسپرده در ۱۳ آبان ۵۶ خون پاک دانش آموزان و دانشجویان را در مقابل دانشگاه تهران به زمین ریخت، یا وقتی خمینی کبیر تسخیر لانه جاسوسی آمریکا در ۱۳ آبان ۵۸ را انقلاب دوم نام نهاد، یا آن روز که فهیده ۱۳ ساله مقابل تانکهای متجاوزان رجز شجاعت و ایمان خواند، شاید مستکبران عالم تصور نمیکردند که عدد ۱۳ به جای نحسی خرافی برای ملت ایران در آبان هر سال کابوسی شود برای آنان که خیال خام به زانو درآوردن ملت مقتدر ما را در سر میپرورانند؛ ملتی که تاریخ بشر بدون نام پرطمطراق آنها بی معناست.
تقویم سرمست از زیبایی پاییز، نفسهای پرشور تاریخ انقلاب اسلامی را هر ۱۳ آبان با چهرههای پر امید و مصمم دانش آموزان ایرانی به یاد میآورد، نسلی که درهیاهوی دنیای امروز عشق به وطن، دشمن شناسی و ولایتمداری را با گامهای راسخ خود و فریادهای رسایشان در راهپیمایی روز استکبار ستیزی، همگام و همدل با پدران، مادران، معلمان و دیگر نسلهای این مرز و بوم پر افتخار تمرین میکنند، گویی آمدهاند تا بلندتر از همیشه بگویند: "دریغ است ایران که ویران شود، کنام پلنگان و شیران شود. "
اینجا دامغان است، به وقت حماسه ۱۳ آبان؛ خیابانهای منتهی به میدان شهدا با نماد لالههای سر به آسمان ساییده، سبد سبد نگاه عاشقانه مردم را نثار گامهای نوجوانانی میکند که از کلاس درس مدرسه به دانشگاه خروشان بصیرت، راهپیمایی روز دانش آموز رهسپار شدهاند؛ گویی لباس فرم آنها لباس رزم این آینده سازان در جبهه علم و دانش برای ناامید کردن دشمنان آزادی و انسانیت است، گنجینههایی که قدرت و عظمت حضورشان بیش از هر بمب اتم و موشک دوربرد دشمن را دچار هراس میکند.
کنار خیابان پیرمردی نشسته و با نگاه مهربان و لبخند پرمعنایش سیل جمعیت دانش آموز را همراهی میکند، میگوید حتی یک راهپیمایی را در طول تاریخ انقلاب از دست ندادهام، میگوید از من هم عکس بگیر تا دشمن بداند ما همچنان محصل مدرسه عشق و ایمان هستیم، عکس بگیر تا رهبر عزیزمان بداند ما کهنه سربازها آمادهایم که باز هم به فرمانش جان نثار کنیم، کلامش گویی گامهایم را بلندتر و سریعتر کرد تا لحظهای از ثبت این حماسه مردمی جا نمانم.
۱۳ آبان امسال یک وجه تمایز مهم دیگر هم داشت همزمانی با ایام فاطمیه، با ایام شهادت بانویی که همه وجودش را برای دفاع از حقیقت و ولایت فدا کرد زنی که نه یاوه گویی بیخردان، نه سیلی نامردان، نه آتش کینه غاصبان و نه میخ در و سقط پاره جان، نتوانست گامهایش را در میدان دفاع از امام زمان سست کند، گویی امروز مردم دامغان از پیر و جوان، مردان و زنان، جوان و نوجوان، مرگ بر آمریکا و مرگ بر اسرائیل بر زبان، همگی عزاداران شهادت بانوی بینشان و مفسران خطبه فدکیه ایشان بودند.
قلبم میگفت، باید برای بند آخر از پلاکاردها و آدمکهای ساخته دست این دانش آموزان بنویسم، یکی برای دشمن خط و نشان کشیده بود و دیگری عشقش به سید علی را روی پلاکاردش فریاد زده بود، نوجوانی با دست خط خودش شعار مبارزه با تروریسم حامیان رژیم کودککش را به سخره گرفته بود و دیگری تصویر ترامپ متوهم را در حالی که قلاده سگ وحشیش در منطقه (نتانیاهو) را در دست داشت به تصویر کشیده بود، دانشآموزی با شمایل موشکهای ساخته دست فرزندان ایران برای مستکبران عالم رجز خوانده بود و دیگری ...؛ اینها همه و همه یک حقیقت را به ذهن متبادر میکرد، فرزندان ایران زمین، فرزندان ملت امام حسین (ع)، محکمتر از همیشه پای این شعار و آرمان ایستادند، "هیهات من الذله"
عکس و گزارش جواد رمضانیان
