روایت بانوی قالیباف بسیجی از احیای امید در روستای جور
به گزارش خبرگزاری بسیج از کرمان، در دل روستای آرام و کوهستانی «جور» در شهرستان کوهبنان، جایی که صدای دار قالی سالهاست بخشی از موسیقی زندگی زنان روستاست، بانویی هنرمند با دستانی پُر از مهر و اراده، راهی تازه برای خود و دیگر زنان روستا گشود.
او با هر گره، نه فقط طرحی زیبا بر تار و پود قالی مینشاند، بلکه قصهای از تلاش، استقلال و عزت روستایی را روایت میکند؛ قصهای که امروز به ثمر نشسته و چراغ امید را در دل خانهها روشن کرده است.
با او به گفتگو نشستیم که خواندن آن خالی از لطف نیست؛
او خود را اینچنین معرفی کرد:حمیده محمد حسنی، فرزند جواد، متولد سال ۱۳۵۹ و ساکن روستای جور هستم. بیش از بیست سال از زندگیام با هنر قالیبافی عجین شده است؛ هنری که تنها یک شغل برای من نبود، بلکه هویت، عشق و آرامش زندگیام را شکل میداد. سالها در خانه، با امکانات محدود، مشغول بافت قالی بودم و هر گره را با امیدی به آیندهای بهتر میزدم.
این بانوی فعال بسیجی اظهار کرد:همیشه محدودیت ابزار و کمبود فضا مانع رشد کارم بود؛ رؤیای داشتن یک کارگاه حرفهای در دل من زنده بود، اما شرایط اجازه نمیداد. تا اینکه سال گذشته، با حمایت سپاه شهرستان کوهبنان و دریافت یک وام ۱۰۰ میلیون تومانی، توانستم این رؤیای دیرینه را عملی کنم. این فرصت برای من نقطه عطفی بزرگ بود.
وی تصریح کرد:با این تسهیلات، یک کارگاه کوچک قالیبافی راهاندازی کردم و سه دستگاه قالی در آن نصب شد. امروز کارگاه من تنها محل کار خودم نیست؛ خانه تلاش و امید پنج بانوی سختکوش روستا نیز هست. حالا وقتی صدای ریتمیک دار قالی در فضا میپیچد، لبخند رضایت روی چهره تکتک ما مینشیند.
این بانوی فعال بسیجی اظهار کرد:ما در کنار هم، با نخ و پود نهتنها نقشهای زیبا میبافیم، بلکه اشتغال، عزت و استقلال را در دل روستایمان زنده میکنیم. شکر خدا که کارگاه رونق گرفته و همه اعضای گروه از این فعالیت راضی و خوشحال هستند.
وی تصریح کرد:از همه کسانی که در این مسیر پشتیبان من بودند، بهویژه مسئولان دلسوزی که بستر شروع دوباره را فراهم کردند، صمیمانه سپاسگزارم. امیدوارم این کارگاه نقطه شروعی باشد برای گسترش اشتغال بانوان و شکوفایی هرچه بیشتر هنر اصیل قالیبافی در روستای عزیزمان.
