
به گزارش خبرگزاری بسیج از همدان، اقدام اخیر اتحادیه اروپا در قرار دادن سپاه پاسداران انقلاب اسلامی در فهرست موسوم به «سازمانهای تروریستی»، بیش از آنکه ریشه در ملاحظات حقوقی یا امنیتی داشته باشد، تصمیمی سیاسی و جهتدار در چارچوب معادلات قدرت در نظام بینالملل به نظر میرسد. تجربه سالهای گذشته نشان میدهد که اتحادیه اروپا در پروندههای مرتبط با ایران، بهویژه در حوزههای امنیتی و منطقهای، غالباً تحت تأثیر فشارهای ایالات متحده و لابیهای همسو با رژیم صهیونیستی عمل کرده و از استقلال راهبردی لازم برخوردار نبوده است.
از منظر حقوق بینالملل، سپاه پاسداران انقلاب اسلامی بخشی از نیروهای مسلح رسمی و قانونی یک دولت مستقل و عضو سازمان ملل متحد است. قرار دادن چنین نهادی در فهرست تروریستی، نهتنها با اصول پذیرفتهشده حقوق بینالملل و عرف دیپلماتیک در تضاد است، بلکه میتواند به ایجاد رویهای خطرناک منجر شود؛ رویهای که در آن مرز میان نهادهای رسمی دولتی و گروههای مسلح غیردولتی عمداً مخدوش میشود. تداوم این رویکرد، میتواند نظم حقوقی بینالمللی را با چالشهای جدی مواجه کند.
از سوی دیگر، این تصمیم با واقعیتهای میدانی امنیت منطقهای نیز همخوانی ندارد. سپاه پاسداران در سالهای گذشته نقشی مؤثر و تعیینکننده در مقابله با گروههای تروریستی تکفیری، بهویژه داعش، ایفا کرده است؛ گروههایی که تهدیدی جدی برای امنیت ایران، منطقه غرب آسیا و حتی کشورهای اروپایی محسوب میشدند. نادیدهگرفتن این واقعیت و متهمسازی نیرویی که در خط مقدم مبارزه با تروریسم قرار داشته، نوعی وارونهسازی مفاهیم است که در نهایت میتواند به تضعیف مبارزه واقعی با تروریسم منجر شود.
در سطح سیاسی، این اقدام را میتوان بخشی از راهبرد فشار همهجانبه علیه جمهوری اسلامی ایران دانست؛ راهبردی که هدف آن افزایش فشارهای سیاسی و روانی و ایجاد فضای بیاعتمادی است. با این حال، تجربه نشان داده است که چنین سیاستهایی معمولاً نتیجه معکوس داشته و بهجای تضعیف، موجب تقویت انسجام داخلی و افزایش حساسیت جامعه نسبت به مداخلات خارجی شده است.
بدیهی است تصمیمات تنشزا و غیرسازنده، پیامدهای خاص خود را به دنبال خواهد داشت و مسئولیت تبعات سیاسی و امنیتی آن، مستقیماً بر عهده تصمیمگیران اروپایی است. در این شرایط، آنچه برای جمهوری اسلامی ایران اهمیت دارد، حفظ وحدت ملی، تقویت قدرت تحلیل و تبیین در برابر جنگ رسانهای و حمایت آگاهانه از نهادهای قانونی کشور در چارچوب منافع ملی است. امنیت و اقتدار پایدار ایران، بیش از هر چیز، به واقعبینی، اتکا به توان داخلی و مدیریت هوشمندانه مواجهه با فشارهای خارجی وابسته است.
خبرنگار: علی اکبری ساجد
انتهای پیام/
یادداشت| روایتی از حماسه جهادی بسیجیان در جنگهای ۱۲ روزه و رمضان
یادداشت|