به گزارش خبرگزاری بسیج از البرز، عطاران کارشناس مسائل رسانه در یادداشتی در مورد هوش فرهنگی آورده است که

هوش فرهنگی؛ ابراز راهبردی در تربیت بهجای تحمیل، تفهیم و نه دیوارکشی فرهنگی و نه رهاسازی بیضابطه.
در زیستبوم پیچیده و چند فرهنگی جهانِ امروز، دیگر در خانواده یک فرهنگ واحد نیست؛ بلکه محل تلاقی دو یا چند فرهنگ متفاوت است.
فرهنگ والدین (تجربهمحور و سنتیتر)
فرهنگ نسل جوان (رسانهمحور، دیجیتال)
در چنین شرایطی، نقش هوش فرهنگی (CQ) در ارتباطات میانفرهنگی حیاتی است؛ زیرا بسیاری از تعارضهای تربیتی نه از سر بیاخلاقی، بلکه از سوء تفاهمهای فرهنگی ناشی میشود.
در این شرایط نسل جوان باید به مثابه یک خرده فرهنگ، با الگوهای ارتباطی مختلف و درک متفاوت از زندگی شناخته شود و نادیده گرفتن این واقعیت منجر به گسست عاطفی و تربیتی خواهد شد.
از همین رو، در روابط فرهنگی و تربیتی با جوانان و نوجوانان لازم است که ارتباط به جای کنترل، گفتوگو به جای دستور و اقناع به جای ممنوعیت جایگزین شود چرا که در جهان چند فرهنگیِ امروز، قدرتِ تربیت از مسیر اقناع میگذرد، نه اجبار؛ و بر والدین و مربیان لازم است منطق فرهنگی نسل جوان را درک کنند، زبان مشترک بسازند، تفاوتها را فرصتِ تربیت بدانند و هویت دینی و ملی را با بیان عقلانی و تجربی منتقل کنند.
سخن آخر
تربیت نسل جوان نه با دیوارکشی فرهنگی ممکن است و نه با رهاسازی بیضابطه؛ بلکه با ارتباطی آگاهانه و دوستانه که در آن صورت نسل جوان هم همراه میشود و هم در مسیر صحیح قرار میگیرد.