کنفرانس امنیتی گرگ ها در مونیخ

قزوین_ خبرگزاری بسیج، در سال ۱۹۳۷ در ادوارد دالادیه نخست وزیر فرانسه بر مسند نشست در اروپا وحشت فراوان از تکرار جنگ عالم گیر شده بود آلمان نازی با افزایش قدرت و حوزه نفوذ سعی در بلعیدن اروپا داشت با نفوذ سیاسی، نظامی، فرهنگی، اقتصادی و اطلاعاتی سعی داشت به عنوان قدرت برتر دنیا خود را مطرح کند. عوامل نازی سیاست تسلیم را توسط عناصر سست عنصر و سیاست مداران رفورمیست در فرانسه، انگلستان، لهستان و شوروی پیش می بردند.

با شروع کنفرانس امنیتی مونیخ در سال ۱۹۳۷ قبل از جنگ جهانی دوم کشورهای اروپایی به مونیخ دعوت شدند، شوروی برای جلوگیری از حمله آلمان نازی جهان علیه خشونت و افراط را مطرح و در مجمع ملل متحد تصویب کرد با این اقدام رسانه های وابسته به آلمان نازی در تمام کشورهای اروپایی و دنیا مذاکره و سازش به هر قیمتی را در بین مردم تبیین کردند. ادوارد دالادیه و چمبرلن نخست وزیران فرانسه و انگلیس با فشار آلمان نازی شرایط صلح تحمیلی را پذیرفتند.

تبلیغات جهان علیه خشونت و افراط که سیاستمداران ضعیف و درمانده بنام عقلانیت اعمال کردند آن چنان مورد تبلیغ و ترویج قرارگرفت که مردم نیز به دام گرگ های درنده سیاسی افتادند. هنگام برگشت نخست وزیران از کنفرانس مونیخ تیترهای جذاب روزنامه ها مردم را افسون کردند که اینک جهان بدون جنگ، دنیای بدون تحریم و گرسنگی، دیوار تحریم ها فروریخت، آلمان مقهور منطق دولت فرانسه شد، منطق مذاکره بر جنگ و جنگ طلبان غلبه کرد و همه چیز با گفت و گو حل می شود.

از خیابان شانزلیزه پاریس تا فرودگاه مردم رقص و پایکوبی می کردند و زنان با لباس های نیمه برهنه با مردان مشروب به دست شادی را به حد اعلی رسانده بودند به چمبرلن و دالادیه لقب ژنرال های صلح مذاکره دادند و منتظر حضور ژنرال های دیپلماسی در بین جمعیت بودند. نخست وزیر بالای یک اتومبیل ایستاد و با بلندگو فریاد زد دیگر تحریم بر نمی گردد افراطیون نگرانی هستید که تحریم بر نمی گردد ؟ ما برای ده نسل شما صلح را به ارمغان آوردیم به احدی اجازه نمی دهیم با تندروی کشور را به جنگ ویرانگر سوق دهد.

رییس ستاد مشترک ارتش فرانسه بلندگو را از نخست وزیر گرفت و شروع به سخنرانی کرد اگر آلمان نازی به ما حمله کنند هیچ کس حق ندارد با آنها بد رفتاری کند بلکه وظیفه انسانی ما حکم می کند که از آنها پذیرایی کنیم صدای هلهله و شادی لحظه ای قطع نمی شد. من رییس ستاد مشترک ارتش قدرتمند فرانسه اعلام می کنم اینک دوران فرانسه هراسی گذشته است دنیا باید بداند ما صلح طلبیم و این به راحتی به دست نیامده است! افراطیون و جنگ طلبان و کاسبان تحریم(کمونیست ها و نیروهای مخالف مذاکره برای تسلیم) بدانند اجازه نمی دهیم چهره صلح طلبی فرانسه به خطر بیفتد!

آلمان نازی بعد از صلح خونین مونیخ که در سال ۱۹۳۷ امضا شد برای تسخیر اروپا خیز برداشت. هیتلر از طریق رادیو در هتل کوبورگ(کاخ کوبورگ) رسما اتریش را ضمیمه خاک آلمان کرد عده ای شعار می دادند چرا فرانسه باید برای لهستان، اتریش و چند کشور هزینه کند تاریخ شبیه شعار نه غزه نه لبنان است در حالی که فرانسه تک تک بازوان و دوستان را از دست می داد عده ای هنوز در قید صلح تحمیلی مونیخ بودند و برجام وار پرستش می کردند.

آلمان فرانسه را تحت فشار گذاشت که تعدادی از نیروهای مقاومت عامل بر هم زدن صلح هستند باید آنها را بازداشت و به آلمان تحویل دهید. سیاستمداران با تبلیغ و ترویج ضد مقاومت در برابر نازی عناصر دلسوز را عامل تنش معرفی می کردند در نهایت معاهده امنیتی گشتاپو یا ارتش سری آلمان با فرانسه منعقد شد لوگزامبورگ و لهستان از صف دوستان فرانسه جدا شدند. گشتاپو بیش از صد هزار زندانی سیاسی مخالف نازی را سر به نیست و هزاران نفر در فرانسه به جوخه اعدام سپرد حالا فرانسه مانده بود با دستان بریده و یک مشت انسان ست عنصر عافیت طلب که برای نازی لقمه آسانی بود.

صبح در حالی که پارلمان و دولت در تعطیلات بودند خبر تهاجم ارتش آلمان از طریق رادیو به دنیا مخابره شد. لوکزامبورگ، لهستان، هلند، و چهار استان فرانسه اشغال شد.۱۶۱هزار کشته بیش از یک میلیون آواره و تعداد پانصد هزار زخمی رهاورد صلح خونین مونیخ در هفته های اول جنگ بود. دنیا سهم هر ملتی را بر اساس قدرت و ایستادگی آنها تعیین می کند مذاکره از روی ضعف و اجبار در حقیقت رقص خونین بر پیکر های تکه تکه شده یک ملت است... ادامه دارد

نویسنده:صادق چگینی برگرفته از کتاب فرزند خلق نوشته موریس تورز

انتهای پیام/۱۰۰۲/