سنگر دادگاه تا کارگاه اشتغال؛ روایت بانویی که ۷۰ زن را توانمند کرد

ام‌کلثوم موذن، مدیرعامل مؤسسه خیریه «حلیمه سعدیه» زاهدان در گفتگو با خبرنگار بسیج در زاهدان بیان کرد: پیش از پیروزی انقلاب، فضای عمومی جامعه و ساختارهای اداری به گونه‌ای نبود که زمینه حضور گسترده و اثرگذار زنان با حفظ ارزش‌های دینی و انقلابی فراهم شود. فرصت‌ها محدود بود و نگاه به اشتغال بانوان با هویت و دغدغه‌های نسل جوان مشتاق خدمت همخوانی نداشت، اما همان روزها جرقه‌های خودباوری زده شد و با پیروزی انقلاب این ظرفیت عظیم به فعلیت رسید.

وی ادامه داد: انقلاب برای بسیاری از بانوان نقطه عطفی در شکل‌گیری «احساس هویت» و «تکلیف‌مداری» بود. این مسیر از سال ۵۸ با حضور در گروه‌های اولیه خواهران سپاه آغاز شد و زمینه نقش‌آفرینی همزمان در پشتیبانی جنگ، دادگاه انقلاب و عرصه‌های مدیریتی و کارشناسی را فراهم کرد. انقلاب نشان داد یک زن می‌تواند در کنار مسئولیت مادری و خانه‌داری، در نبود همسر و پدر که در جبهه حضور داشتند، زندگی را مدیریت کرده و بازوی توانمند نظام باشد.

مدیرعامل مؤسسه خیریه «حلیمه سعدیه» زاهدان تصریح کرد: ۳۶ سال خدمت در دستگاه قضا و مواجهه مستقیم با مشکلات زنان و کودکان، دغدغه توانمندسازی را در وجودم نهادینه کرد؛ دغدغه‌ای که با بازنشستگی پایان نیافت. هدف، تبدیل حمایت‌های قانونی به توانمندسازی واقعی بود؛ به همین دلیل مؤسسه خیریه «حلیمه سعدیه جنوب شرق» با محوریت اشتغال‌زایی راه‌اندازی شد تا به جای کمک مقطعی، مهارت و استقلال اقتصادی ایجاد شود.

وی ادامه داد: نخستین گام‌های عملی در دوران دفاع مقدس با سرکشی به خانواده رزمندگان آغاز شد و در ادامه با تأسیس دفتر حمایت از حقوق زنان و کودکان در دادگستری و راه‌اندازی کارگاه خیاطی در قالب مؤسسه خیریه شکل جدی‌تری گرفت. امروز ۷۰ بانوی آسیب‌پذیر در این کارگاه مشغول به کار هستند و هویت اقتصادی و اجتماعی یافته‌اند.

موذن اظهار کرد: مسیر خدمت خالی از چالش نبود؛ از فشار کاری سال‌های ابتدایی انقلاب و دادگاه گرفته تا برقراری تعادل میان مسئولیت‌های خانوادگی در شرایطی که همسر و پدر در جبهه بودند و داغ برادر شهید بر دل سنگینی می‌کرد. در حوزه کارآفرینی نیز جلب اعتماد خیرین و تغییر نگاه زنان از «نیازمند کمک بودن» به «تولیدکننده بودن» از مهم‌ترین موانع بود که با توکل به خدا و همراهی بزرگان این مسیر هموار شد.

وی در پایان گفت: کارآفرینی پیش از سرمایه مالی، نیازمند دلِ دریایی و روحیه جهادی است. خدمت به خلق محدود به زمان و بازنشستگی نیست. باور به توانایی‌ها، نیت الهی و گره‌گشایی از مشکلات دیگران، برکت و ماندگاری کار را تضمین می‌کند.