قزوین_ در روز شنبهای که بر قلب ملت ایران سنگینی میکند، جنایات بیرحمانه رژیم کودککش صهیونیستی و شرکای آمریکایی آن در دبستان دخترانه شجره طیبه در میناب، ۱۶۸ کودک، معلم و والدین را به شهادت رساند. این حمله وحشیانه و غیرانسانی، دلها را در اندوهی عمیق فرو برد و نشان داد که هنوز در قرن ۲۱ شاهد قساوتهای غیرقابل تصور انسانی هستیم.
این حادثه، یادآور ننگی بزرگ برای بشریت است و سوالات بسیاری را در ذهنها ایجاد میکند. چگونه در دنیایی که مدعی حقوق بشر و ارزشهای انسانی است، امکان دارد که کشتن کودکان بیگناه همچنان به راحتی صورت گیرد؟ آیا وجدانهای بیدار هیچ پاسخی به این جنایات وحشتناک دارند؟
کانونهای علم و آگاهی نباید به اینگونه وحشیانه مورد حمله قرار گیرند و سکوت مدعیان حقوق بشر در برابر این قساوتها، جای سوال دارد.!!
ما در برابر این جنایت، سکوت نخواهیم کرد. این قساوتها که در دل مدارس و مراکز آموزشی در حال وقوع است، بیداری جمعی را طلب میکند. صدای این دانشآموزان، که به مثابه نماد آینده ایران و امید ملت به شمار میآیند، نباید به سادگی خاموش شود. وظیفهی ماست که به صدای آنها گوش فرا دهیم و برای تحقق عدالت و حفظ سرزمینمان، در برابر دشمنان ایستادگی کنیم.
در این درد و رنج، نباید فراموش کنیم که هر یک از این شهدا، یادنامههای گرانبهایی و آیندههای درخشان کشور بودند. به یاد آنها خواهیم ایستاد و همچنان به شعارهای آزادی و عدالت پایبند خواهیم ماند. خانوادههای داغدار و جامعهی معلمین و دانشآموزان، در این لحظات سخت، باید به یکدیگر نزدیکتر شده و ائتلافی از محبت و همبستگی را شکل دهند.
این فاجعه، درسهای بسیاری به ما میآموزد. خواهیم آموخت که تنها با اتحاد و مقاومت میتوانیم بر تنشها و چالشهای بزرگ فائق آییم. جامعهی ما همچنان خواهد ایستاد و در برابر این حملات وحشیانه با قدرت مقاومت خواهد کرد.
یاد این شهیدان گرامی همیشه در دلهای ما خواهد ماند. آنان نه تنها نماد دانش و علم، بلکه تجلّی امید و ارادهی یک ملت برای آیندهای بهتر هستند. ما در کنار خانوادههای آنان خواهیم ایستاد و برای طلب عدالت و متوقف کردن این جنایات، هرگز تسلیم نخواهیم شد.
نسرین رحیمی
انتهای پیام/۱۰۱۰