روایت قزوین در شبهای حماسه
قزوین_ به گزارش بسیج، میانههای شب است و هوای سرد اسفندماه، اما گرمای حضور جمعیت در خیابانهای اصلی شهر، هر رهگذری را به شگفتی وادار میکند. این تجمعات خودجوش که چندین شب است تکرار میشود، نه با دعوت نهاد خاصی، بلکه با جوشش باطنی مردمی شکل گرفته که نگران آینده کشورشان هستند. در این میان، تصویری از وحدت ملی به نمایش درآمده که کمسابقه به نظر میرسد.
در میان جمعیت حاضر در میدان، تنوع اجتماعی چشمگیر است. پیرمردهایی که یاد دفاع مقدس را در چهره دارند، کنار جوانان دهه هشتادی که تازه راه دفاع از خاک را آموختهاند، ایستادهاند. زنان محجبه، در کنار بانوانی که شاید روزی در طبقهبندیهای اجتماعی «قشر خاکستری» خطاب میشدند، امروز شانهبهشانه هم فریاد «مرگ بر آمریکا» سر میدهند. مرزهای سلیقهای و سیاسی زیر سایهی پرچم کشور و در سوگ رهبر انقلاب، محو شده است.
گفتوگو با حاضران در صحنه، عمق نگرانیها و در عین حال، بلوغ سیاسی جامعه را نشان میدهد. جوانی دهه هشتادی با چهرهای مصمم میگوید: الان وقت گلهگذاری نیست. همه باید با هم متحد شویم چون هدف دشمن تجزیه ایران است. اگر امروز اختلاف نشان دهیم، دقیقاً همان چیزی میشود که دشمن میخواهد. او تأکید میکند که حفظ کشور از هر چیز دیگری مهمتر است.
در گوشهای دیگر، شهروندی که اذعان دارد انتقاداتی به وضعیت موجود دارد، با حالتی آشفته میافزاید: با وجود گلایههایی که دارم، اما امروز رسانههای معاند در حال تزریق دروغ و تغییر افکار مردم هستند. ما نباید بازیچه دست دشمن شویم. حضور در این میدان، پاسخی به دروغپردازیهای آنهاست.
اما عاطفهترین بخش این تجمعات، صحبتهای کسانی است که دلشان برای رهبرشان تنگ شده است. یک دهه هفتادی که اشک در چشمانش حلقه زده، با صدایی لرزان اما محکم میگوید: ما عزاداریم و این غم سینهمان را پاره کرده، اما عزاداری رسمی را به بعد از پیروزی در جنگ موکول میکنیم. الان وقت گریه و زاری نیست؛ الان وقت در میدان بودن است. باید در صحنه باشیم تا اجازه نفوذ به مزدوران داده نشود.
این صحنههای باشکوه که چند شب است دز مساجد، میدان ها و خیابان های شهر قزوین تکرار میشود، روایتی زنده از «ایران یکدست» را به جهانیان نشان میدهد؛ ایرانی که علیرغم تمام تفاوتها، در لحظات حساس تاریخ، رهبر و وطنش را بهتر از هر چیز دیگری دوست دارد و حاضر است برای دفاع از آن، از تمام اختلافات بگذرد.
انتهای پیام/۱۰۰۴
