جایگاه مردم از «پشتیبان نظام» به «پیروز قطعی میدان»
قزوین- آیتاله سیدمجتبی حسینی خامنهای، رهبر معظم انقلاب اسلامی به مناسبت اربعین رهبر شهید انقلاب، امام خامنهای عزیز، پیامی چند بندی را در خصوص تمام ابعاد و عوامل قدرت ایران اسلامی در جنگ تحمیلی سوم صادر کردند. مهمترین نوآوری این پیام، بازتعریف جایگاه مردم از «پشتیبان نظام» به «پیروز قطعی میدان» است.
رهبر انقلاب اسلامی با صراحت اعلام میکند: «امروز و تا این نقطه از حماسه دفاع مقدس سوم، بهجرأت میتوان گفت که شما ملت قهرمان ایران، پیروز قطعی این میدان بودهاید.» این گزاره فراتر از یک تقدیر اخلاقی، یک تحلیل میدانی است. در جنگ ترکیبی کنونی (اقتصادی، رسانهای، امنیتی)، عاملی که توازن قوای دشمن را به هم زده، علاوه بر موشکها، «حضور فریادگر مردم منتقم در میادین» است. پیام با تأکید بر اینکه «مسلما فریادهای شما در میادین، در نتیجه مذاکرات موثر است»، صراحتاً میگوید برگ برنده پشت میز مذاکره، قدرت خیابانهای ایران است. این یعنی ملت از یک نهاد منفعل حمایتکننده، به متغیر مستقل معادلات قدرت تبدیل شده است.
معادلات قدرت؛ تغییر پارادایم از «بقا» به «ظهور»
در سطح ژئوپلیتیک، پیام از پایان فاز تدافعی و ورود به فاز تهاجمی خبر میدهد؛ «امروز طلیعه برآمدن جمهوری اسلامی بهعنوان یک قدرت بزرگ و قرار گرفتن استکبار در سراشیبی ضعف، مقابل چشم همگان آشکار شده است.» این ادعا در بستر «دفاع مقدس سوم» معنا مییابد. جنگی که دشمن آن را با هدف حذف ایران طراحی کرد، اما نتیجه آن تثبیت جایگاه ایران به عنوان قدرتی منطقهای و فرامنطقهای بود.
در پیام رهبر عزیز انقلاب، اشاره به «سراشیبی ضعف استکبار» نشاندهنده خوانش رهبری از شکست پروژههای دشمن، از فشار حداکثری تا عملیات روانی فروپاشی و تبدیل تهدیدها به فرصت برای جهش قدرت ملی است.
مأیوسسازی دشمن؛ از واقعیت میدانی تا روایت الهی
دشمن پس از شهادت رهبر شهید، دو سناریو طراحی کرده بود: ۱_فروپاشی داخلی بر اثر خلأ قدرت، ۲_عقبنشینی ایران در مذاکرات از موضع ضعف. اما پیام قاطع رهبر انقلاب، با معرفی ملت به عنوان «پیروز قطعی»، هر دو سناریو را باطل اعلام میکند. مأیوسسازی دشمن در اینجا دو لایه دارد: لایه عینی؛ حضور میلیونی مردم در میادین و راهپیماییها که مانع از تحقق پیشبینی غربیها درباره «براندازی نرم» شد. و لایه نمادین؛ تبدیل شهادت رهبر عزیز انقلاب که نه تنها فروپاشی کشور را در برنداشت بلکه به کاتالیزور همبستگی تبدیل شد.
پیام با لحنی قاطع، «سراشیبی ضعف استکبار» را، هم یک وعده، و هم واقعیتی «آشکار مقابل چشم همگان» میخواند؛ یعنی حتی کشورهای منطقه و افکار عمومی جهان میتوانند این زوال را رصد کنند.
علاوه بر این، تأکید بر «نعمتی الهی» بودن این پیروزی، چارچوب مشروعیتبخشی الهیاتی به مقاومت مردمی را تقویت میکند. در این پیام پرمعنا، مأیوسشدن دشمن علاوه بر اینکه یک دستاورد نظامی است، نشانهای از «سنّت الهی» در نصرت ملتهای صبور است.
در پایان باید گفت؛ پیام رهبر عزیز انقلاب، در حقیقت بیانیه استراتژیک دوران گذار است. پیام اصلی آن به دشمنان: «شما با شهادت رهبر، نظام را تضعیف نکردید، بلکه ملتی را بیدار کردید که اکنون برگ برنده مذاکرات و بازدارنده اصلی شماست.» و پیام آن به ملت: «فریاد شما فقط یک واکنش عاطفی نیست، بلکه متغیری تعیینکننده در ترازوی قدرت جهانی است.» بدین ترتیب، بازخوانی نقش ملت در این پیام، بنمایه «جمهوری اسلامی یعنی ملت با مولفه مقاومت» را بازتعریف میکند و معادلات قدرت را در کنار نهادها و دیپلماسی، به حضور فیزیکی و ارادی مردم گره میزند. مأیوسسازی دشمن نیز از همین نقطه رقم میخورد: آنجا که میفهمد برای شکست ایران، باید اول ملتی را شکست دهد که تازه قدرت خود را کشف کرده است.
سهیلا عظیمی
انتهای پیام/۱۰۱۰
