شهر، گروگان اختلاف شهردار و شورا؛ دو ماه بلاتکلیفی بودجه شاهرود

به گزارش خبرنگار بسیج، دو ماه از آغاز سال گذشته، اما هنوز بودجۀ شهرداری شاهرود وارد فاز اجرایی نشده است. این تأخیر عملاً بسیاری از پروژه‌های عمرانی و خدماتی را متوقف یا کند کرده و نارضایتی شهروندان را به دنبال داشته است.

مهندس احمدی، شهردار شاهرود، در جلسات متعدد به‌صراحت از این وضعیت گلایه کرده و علت اصلی را عدم همراهی شورای شهر و به‌ویژه مهندس یونسیان، رئیس شورا، عنوان کرده است. این گلایه اکنون از محدودۀ مدیریت شهری فراتر رفته و در میان مردم نیز شنیده می‌شود.

پرسش اصلی اینجاست: اگر بر اساس اظهارات شهردار، شورا و رئیس آن نه‌تنها نقش تسهیل‌گر نداشته‌اند، بلکه با تأخیر و ایجاد مانع، روند اجرای بودجه را قفل کرده‌اند، آیا این عملکرد با وظایف قانونی شورای اسلامی شهر همخوانی دارد؟

بر اساس قانون، شورا باید ناظر، سیاست‌گذار و پشتیبان اجرای صحیح امور شهری باشد، نه عاملی برای تعلل و توقف. تأخیر در تصویب یا اجرایی‌شدن بودجه، صرفاً یک اختلاف اداری نیست؛ این تأخیر مستقیماً به معنای عقب‌افتادن پروژه‌ها، افزایش هزینه‌ها و نادیده گرفتن مطالبات شهروندان است.

از رئیس محترم شورا و اعضای آن انتظار می‌رود به افکار عمومی پاسخ دهند: آیا اختلاف‌نظر‌ها و ملاحظات شخصی یا گروهی، مجوزی برای معطل‌گذاشتن شهر است؟ آیا شهروندان باید بهای اختلافات درون‌مدیریتی را با کاهش خدمات و رکود پروژه‌ها بپردازند؟

نکته نگران‌کننده آن است که این وضعیت، چهره‌ای از مدیریت شهری ترسیم می‌کند که در آن هم‌افزایی جای خود را به تقابل داده است. شهردار از نبود حمایت می‌گوید، شورا از نظارت؛ اما آنچه دیده می‌شود، توقف و فرسایش است. در این میان، هیچ‌یک از این عناوین گره‌ای از کار مردم نمی‌گشاید.

امروز انتظار شهروندان از مهندس یونسیان و دیگر اعضای شورا روشن است: شفاف بگویند چه چیزی مانع اجرای بودجه شده و چرا با وجود گذشت دو ماه از سال، شهر همچنان بلاتکلیف مانده است. اگر نقدی به عملکرد شهردار وجود دارد، مسیر قانونی آن مشخص است؛ اما قفل‌کردن بودجه، نه نقد است و نه نظارت، بلکه هزینه‌سازی برای شهر است.

مدیریت شهری میدان رقابت نیست؛ میدان مسئولیت است. اگر این واقعیت جدی گرفته نشود، آنچه آسیب می‌بیند، نه جایگاه افراد، بلکه اعتماد عمومی و آیندۀ شهر خواهد بود.

نویسنده: محمد عباس‌نژاد، خبرنگار و فعال اجتماعی