
به گزارش خبرگزاری بسیج از همدان، اغراق نکردهام اگر بگویم تمام چشم و قلب دنیا در ۳۰ اکتبر ۱۹۷۴ به رینگ بوکسی در «کینشازا» بود که دوغول آن روز جهان به جان هم افتاده بودند. جورج فورمن مغرور و محمد علی کلی دوست داشتنی.
همه چیز روی کاغذ به نفع جورج فورمن افسانهای بود؛ شکست ناپذیرترین بوکسور تاریخ دنیا؛ دربزرگترین رویداد ورزشی قرن بیستم، اسمش را گذاشته بودند غرش در جنگل.
جو فورمن قبل از این مسابقه، جو فریزر و کن نورتون را در هم کوبیده بود؛ این دو بوکسور تنها کسانی بودند که توانسته بودند محمدعلی را شکست دهند.
همه منتظر بودند تا جورج گنده دماغ، محمدعلی را به راحتی شکست دهد و پادشاه افسانهای رینگها شود، اما محمد علی با آرامش خاصی گفت که برای شکست فورمن نقشه مخفیانهای دارد.
محمدعلی در هشت راند پیاپی زیر ضربات مرگبار و خردکننده فورمن فقط میخورد و دفاع میکرد و تنها هنرش رقص پاهای معروفش بود؛ اما در راند هشتم، این محمدعلی بود که غیر از رقص پا، هنر دیگرش را نشان داد و با چند ضربه مرگبار فورمن خسته را ناک اوت کرد.
راهبرد هوشمندانه محمدعلی جواب داده بود، آن قدر تاب بیاور و در عین حال رقص پا کن تا حریفت خسته و عصبانی و کلافه شود و آنگاه کار را تمام کن.
تقریبا نیم قرن بعد از آن روز خاص، در هزاره سوم دوباره آن نبرد تکرار شده است اما نه در رینگ؛ نبرد، تمدنی شده است و منطقهای.
مردم دنیا هیجان زده و نیم خیز در رینگ خونین خاورمیانه، نبرد مرگبار دیگری را میبینند. نبردی که صاحب قدرت در جهان آینده را مشخص خواهد کرد.
تنها ملتی که به هیچ وجه حاضر نشد سرباز مطیعی برای این دهکده جهانی باشد، حالا به تنهایی ایستاده و رقص پا میکند، نفس میگیرد، ضربات مرگباری که به سر و کلهاش فرود میآید را تحمل میکند و البته از چپ و راست هم میزند.
نمیدانم در کدام رینگ هستیم اما میدانم کل استادیوم رقص پاهای ما را میبینند، لذت میبرند و برایمان دست میزنند و هورا میکشند.
ما بدون شک برنده این نبرد هستیم، اگر مقاومت کنیم، تابع هیچ تفرقهای نشویم، با خاله خرسها ننشینیم و در روزهای سرنوشتساز نبرد، بازی نخوریم.
صدای خرد شدن بتهای آخرالزمانی میآید این بار نه ابراهیم، بلکه این ملت ابراهیم است که بت میشکند.
این رشد تاریخی جبهه حق است.
فقط یادمان باشد، آن پیر میخانه عشق گفته بود، اگر مقاومت کردید قله را فتح خواهید کرد.
کاری که بعد از زمان رسول خدا(ص) تا امروز انجام نگرفت.
«إِنَّ مَعِيَ رَبّي»
یادداشت: سیداصغر ذوقی احسن
انتهای پیام/
یادداشت
یادداشت؛
یادداشت خبرنگار/خاک جانسپرده؛